گزارشی از واشنگتن پست؛
همه پیمانکاران اطلاعاتیهای آمریکا
پايگاه اينترنتي روزنامه "واشنگتنپست " در مقالهاي به تشريح نتايج يك بررسي دو ساله بر روي پيمانكاري بودن شركتهاي اطلاعاتي آمريكا پرداخته و معتقد است، طبق قوانين فدرال براي تضمين انجام شدن حساسترين وظايف در كشور توسط افرادي كه بيش از هر چيزي به منافع ملي وفادار هستند، "وظايف اساساً دولتي " نبايد به پيمانكاران سپرده شود. اما بر اساس يك بررسي دوساله اين روزنامه، اين وظايف همواره و در هر اداره اطلاعاتي و ضدتروريستي به اين گونه شركتها سپرده ميشود.
این روزنامه در این گزارش تحلیلی به قلم " دانا پریست "(Dana Priest)، نویسنده و روزنامهنگار ۵۳ ساله آمریکایی و متخصص در امور جنگ علیه تروریسم و " ویلیام ام. آرکین "(William M. Arkin) نظامی اسبق آمریکایی و تحلیلگر ۵۴ ساله مسائل سیاسی مینویسد: در ماه ژوئن، یک سنگتراش از مانساس ستاره دیگری در دیوار مرمری مقر سیا حک کرد؛ یک ستاره از ۲۲ ستارهای که به یاد ماموران کشته شده در جنگهای پس از قضیه ۱۱ سپتامبر حک شده بود.
هدف از این یادبود، احترام همگانی به شجاعت آنهایی است که هنگام ادای وظیفه جان سپردند اما در عین حال داستان عمیقتری نیز در این میان وجود دارد: هشت نفر از ۲۲ نفر کشته شده نه مامور سیا بلکه پیمانکاران خصوصی بودند.
طبق قوانین فدرال، برای تضمین انجام شدن حساسترین وظایف در کشور توسط افرادی که بیش از هر چیزی به منافع ملی وفادار هستند، " وظایف اساساً دولتی " نباید به پیمانکاران سپرده شود. اما بر اساس یک بررسی دوساله واشنگتن پست، این وظایف همواره و در هر اداره اطلاعاتی و ضدتروریستی به این گونه شرکتها سپرده میشود.
این امر ابتدا حالت موقتی به خاطر شرایط حملات تروریستی داشت اما اکنون تبدیل به نوعی وابستگی شده و این وابستگی این مساله را مطرح میکند که آیا نیروی کار فدرال شامل افراد بسیار زیادی است که بیشتر از منافع عمومی به سهامداران شرکتها وابستهاند و آیا دولت هنوز کنترل حساسترین فعالیتهای خود را در اختیار دارد؟ " رابرت گیتس " وزیر دفاع و " لئون پانتا " رییس سیا هر دو در مصاحبهای گفتند که آنها نیز نگران این مساله هستند.
بررسی واشنگتن پست آشکار کرد که بخش زیادی از فعالیتهای اطلاعاتی آمریکا پس از یازده سپتامبر که از دید عموم مردم مخفی است، به قدری گسترده و زیاد است که تخمین موثر بودن یا نبودن آنها غیرممکن است.
• سیا وابستهترین سازمان اطلاعاتی آمریکا به شرکتهای پیمانکاری
پریست و آرکین در ادامه گزارش خود تصریح کردهاند، همچنین سیستمی وجود دارد که در آن پیمانکاران نقشی مهمتر از همیشه ایفا میکنند. واشنگتنپست تخمین میزند که از ۸۵۴ هزار نفری که کارهای فوق فوق محرمانه انجام میدهند، ۲۵۶ هزار نفر پیمانکار هستند. برای نشان دادن وابستگی دولت به پیمانکاران هیچ نمونه بهتری از سیا وجود ندارد. یعنی تنها نهادی در دولت که میتواند کارهایی در خارج از کشور انجام دهد که هیچ اداره دیگر آمریکا نمیتواند.
پیمانکاران خصوصی همکار با سیا، در عراق به جاسوسی پرداختهاند، برای کسب اطلاعات در افغانستان رشوه دادهاند و از روسای سیا در هنگام دیدار از پایتختهای کشورهای مختلف دنیا محافظت کردهاند. این افراد کمک کردهاند که یک فرد افراطگرای احتمالی از خیابانهای ایتالیا ربوده شود، افراد بازداشتی را در زندانهای خصوصی خارج از خاک آمریکا بازجویی میکنند و از مواضع امنیتی در حومه واشنگتن محافظت میکنند. این افراد در مقر " لانگلی "، شبکههای تروریستی را تحلیل میکنند. آنها همچنین در تاسیسات آموزشی آژانس ملی امنیت در " ویرجینیا " به پرورش نسل جدیدی از جاسوسان
آمریکایی کمک میکنند.
دولت " جرج بوش " و کنگره آمریکا از طریق روند بودجه فدرال کار سیا و دیگر سازمانهای ضدتروریستی برای استخدام پیمانکاران از بین خدماتدهندگان شهری را بسیار راحتتر کردند. این کار برای محدود کردن میزان نیروی کار دائمی و استخدام سریعتر کارمندان خارج از روند کند فدرال انجام شد. همچنین دولت بوش و کنگره فکر میکردند که استفاده از پیمانکاران ارزانتر تمام خواهد شد در حالی که مشخص شد اشتباه میکردند.
۹ سال بعد در دولت " اوباما "، ایده ارزانتر بودن پیمانکاران رد شده و دولت تا حدودی به هدف خود برای کاهش افراد استخدام شده در این رابطه نزدیک شده و در طول دو سال ۷ درصد از تعداد این افراد کاسته شده است. اما همچنان حدود ۳۰ درصد از نیروی کار در بخش اطلاعات آمریکا را پیمانکاران تشکیل میدهند.
پانتا، رییس سیا میگوید: " ما برای مدت زیادی برای انجام کارهای عملیاتی به پیمانکاران اتکا میکردیم اما جایگزین کردن آنها یکشبه انجام نمیشود. وقتی زمان زیادی به این افراد وابسته بودید، باید در طول زمان متخصصان خود را تربیت کنید. "
نگرانی دیگر پانتا عقد قرارداد با شرکتها است که " نسبت به سهامداران خود مسئول هستند و این امر منجر به یک تعارض اساسی میشود. "
" گیتز "، فردی که در طول عمرش همواره به دولتها میرفته و از آنها خارج میشده، میگوید: " باید به دنبال افرادی بود که واقعا درگیر این شغل باشند و نسبت به این کار مشتاق باشند چرا که به کشور خود اهمیت میدهند و نه تنها به پول. "
پیمانکاران معمولا هزینهای بیشتر از میزان مجاز برای پرداخت به کارمندان فدرال - گاهی تا دو برابر - درخواست میکنند. از آن جایی که رقابت بین شرکتها برای افراد با خصوصیات امنیتی بسیار زیاد است، شرکتها امتیازاتی مانند یک ماشین بیامو و ۱۵ هزار دلار اضافی در نظر میگیرند، مانند رایتون که این کار را در ماه ژوئن برای برنامهنویسان نرمافزاری امنیتی انجام داد.
" مارک لوونتال "، یک مامور ارشد سابق سیا که اکنون یک آکادمی آموزش اطلاعاتی راهاندازی کرده است، میگوید که این ایده که دولت با استفاده از نیروی کار پیمانکاری صرفهجویی میکند " از نظر اقتصادی غلط است. " شرکتها ماموران فدرال با استعداد را در اختیار خود گرفتهاند و دولت با پرسنل اطلاعاتی بسیار جوان تنها مانده است. اکثر کارمندان باتجربهتر وارد بخش خصوصی میشوند. در سیا کارمندان ۱۱۴ شرکت یکسوم نیروی کار یا به عبارتی دههزار موقعیت را تشکیل میدهند. بسیاری از این افراد به طور موقتی استخدام شدهاند و اکثر آنها را نظامیان سابق و کارمندان سابق ادارههای
اطلاعاتی تشکیل میدهند که دولت را ترک کردهاند تا هم حقوق بازنشستگی بگیرند و هم کمتر کار کنند و بیشتر پول بگیرند. از این کارمندان در دولت برای هر کار ممکنی استفاده میشود.
• نقش نیروهای پیمانکاری در کارهای امنیتی
این مقاله در ادامه به نقش این نیروها در کارهای امنیتی پرداخته و مینویسد: پیمانکاران نیروهای دشمن را میکشند. جاسوسی کشورهای دیگر را کرده و شبکههای تروریستی را شنود میکنند. آنها به طراحی نقشههای جنگی کمک میکنند. در مورد گروههای محلی در مناطق جنگی اطلاعات جمع میکنند. در بین آنها تاریخدان، معمار و تازهسربازان مخفیترین نهادها وجود دارد. مامورین این شرکتها مراکز خاص در واشنگتن را تحت نظارت دارند. آنها جز مورد اعتمادترین مشاوران ژنرالهای چهارستاره هستند که جنگها را رهبری میکنند.
اشتهای دولت برای پیمانکاران خصوصی به قدری زیاد است که در حال حاضر ۳۰۰ شرکت وجود دارند که تخصصشان یافتن نامزدهایی معمولا با قیمتهایی حول و حوش ۵۰ هزار دلار برای هر فرد است.
دولت جایگزین کردن ماموران فدرال با پیمانکاران را برای خود مشکلتر میکند، دولت نمیداند که چند نفر در لیست پرداخت حقوق فدرال هستند. گیتس میگوید که قصد کاهش تعداد پیمانکاران دفاعی تا ۱۳ درصد یعنی مساوی با میزان پیش از یازده سپتامبر را دارد. اما او حتی برای محاسبه تعداد این افراد نیز با دشواریهای بسیار روبهرو است.
او میگوید: " باید اعتراف کنم که نمیدانم چند پیمانکار برای وزارت دفاع کار میکنند. "
• آمریکای فوق محرمانه
واشنگتنپست تخمین میزند که ۲۶۵ هزار پیمانکار برای انجام کارهای فوق فوق محرمانه توسط مسئولان بلندپایه بخشهای اطلاعاتی استخدام شدهاند. دیتابیس " آمریکای فوق محرمانه " این روزنامه شامل ۱۹۳۱ کمپانی است که کارهای فوق محرمانه انجام میدهند. بیش از یکچهارم آنها(۵۳۳ شرکت) پس از ۲۰۰۱ تاسیس شدند و شرکتهای دیگر که قبل از این تاریخ وجود داشتند نیز تا حد زیادی گسترش پیدا کردند. در دورهای که آمریکا با ورشکستگی، بیکاری و مزایده اموال شخصی روبهرو است، اکثر این شرکتها از وضع بسیار خوبی برخوردار هستند.
گیتس اخیرا در توضیح مخارج مربوط به امنیت ملی پس از حملات یازده سپتامبر گفته است که خصوصیسازی کارهای امنیت ملی در یک جریان ۹ ساله پولی انجام شده است.
وقتی پول زیادی در اختیار مدیران قرار بگیرد، آنها نگران این نیستند که آیا این پولها به طور موثر خرج میشود یا نه.
" النا ماستورز " که رییس یک تیم تحقیقاتی در مورد رهبران القاعده در وزارت دفاع بوده است، میگوید: " یک نفر میگوید بیایید یک تحقیق دیگر انجام بدهیم و کسی اطلاعات خود را به اشتراک نمیگذارد و به همین خاطر هر کسی تحقیق خودش را انجام میدهد. این مساله در مورد این است که شما میتوانید چند تحقیق را به جلو ببرید و چند نفر را کنترل کنید. ما برای انجام این کارها نیاز به این همه فرد نداریم. "
بسیاری از این پیمانکاران کارهایی را انجام میدهند که برای ماموریت اصلی یک اداره امری بنیادی است. در نتیجه دولت طوری به آنها وابسته شده است که کمتر کسی پیشبینی آن را میکرد: در واقع استخدامهای موقت دوران جنگ اکنون تبدیل به کادر دایمی شدهاند.
تا همین هفته پیش، جستجوی در یک سایت کاریابی برای کلمه " فوق محرمانه " ۱۹۵۱ موقعیت آزاد شغلی در ناحیه واشنگتن و ۱۹۷۵۹ موقعیت شغلی در سرتاسر آمریکا به همراه داشت.
" رونالد سندرز " که پیش از بازنشستگی در فوریه رییس بخش سرمایه انسانی در اداره امنیت ملی بود، میگوید: " ما نمیتوانستیم ماموریت خود را بدون کمک آنها انجام بدهیم. آنها به عنوان افراد رزرو عمل میکنند و انعطاف و تخصصی در اختیار ما میگذارند که در حالت عادی نمیتوانستیم داشته باشیم. وقتی که در حال همکاری با آنها هستیم، مانند بخشی از نیروی اصلی با آنها رفتار میکنیم. "
بررسی واشنگتن پست بر اساس اسناد و قردادهای دولتی، توصیف شغلها، ثبت اموال، سایتهای شرکتها و شبکههای اجتماعی، ثبتهای اضافی و صدها مصاحبه با ماموران اطلاعاتی، نظامی و کارمندان شرکتها و نیز ماموران سابق است. اکثر این افراد درخواست کردند تا ناشناس بمانند که دلیل آن یا منع از صحبت در ملاعام است و یا آن طور که خودشان میگویند، ترس از تلافی در محل کار.
این بررسی بر روی کارهای بسیار فوق محرمانه تمرکز دارد چرا که میزان اسناد طبقهبندی شده با سطح محرمانه آن قدر زیاد است که نمیتوان آنها را به درستی دنبال کرد. یک دیتابیس با امکان جستجو برای سازمانهای دولتی و شرکتهای خصوصی بر اساس ثبتهای عمومی ایجاد شد.