به خاطر یک مشت زالزالک!
یکی از سران گروهک منحله فدائیان خلق، تحرکات خاتمی برای حضور در صحنه انتخابات و بازگشت به حاکمیت را «چاهی بر سر راه جنبش سبز» توصیف کرد.
کیهان نوشت:
علی کشتگر که با رسانه های وابسته به سازمان سیا نظیر گویانیوز و رادیو فردا همکاری می کند، در گویانیوز نوشت: آنچه خاتمی می کند نه برای حفظ اعتماد عمومی بلکه برای جلب اعتماد نظام است.
وی همچنین تصریح کرد که تحرکات خاتمی موجب توهم زدایی از جنبش سبز خواهد شد. کشتگر از اصلاح طلبان خواست چاه سر راه جنبش سبز نگذارند و خودکشی نکنند.
همزمان سایت ضدانقلابی اخبار روز به روحیات فرصت طلبان طیف همسو با خاتمی حمله کرد و نوشت: سخن از شرکت کردن یا شرکت نکردن تعداد بیشتری، مثلاً، ده نفر یا صدنفر یا هزار نفر یا نمی دانم چند نفر در انتخابات اسفند ماه مجلس نیست. سخن از وادادن است. سخن از وفاداری است در برابر خیانت. سخن از خنجر است و پشت. و سخن از غربال است. غربالی که نخاله را از سره، و ناخالص را از خالص، جدا می کند. طبعاً روی چنین سخنی با توده ها نمی تواند باشد. و نیز - در جهت معکوس آنی با سفلگانی هم نمی تواند باشد که چه در هیأت دوست، و چه در هیأت دشمن، چه در هیأت «رادیکال» و سرنگونی طلب و برانداز، و چه در هیأت
«اصلاح طلب»، و یا مثلاً در هیأت ناصح خیرخواهی که به جز اندیشه شر به سر ندارد، دشمنی با جنبش را پیشه کرده اند، و هیچ فرصتی را برای ضربه زدن به آن از دست نمی دهند. روی چنین سخنی نه با این ها و نه با آن ها، بلکه با کسانی است که خود را سران و راهنمایان و سخنگویان «جنبش سبز»، به حساب می آورند که گفت «رهنمایی چه دانی، تو که ره ندانی؟
نویسنده اخبار روز با تأکید بر قصد فتنه سبز مبنی بر براندازی نظام و در عین حال بن بست این حرکت ضد انقلابی نوشت: در غیاب موسوی، رهنورد و کروبی، جمعی از «همرهان سست عناصر» با چشم های سرمه کشیده از خون دلمه شده و تن های کبود شده کشتگان و اسیران جنبش، به رژیم چشمک می زنند و برایش ناز و عشوه و قر و غربیله می آیند تا مگر نقشی هم به آن ها داده شود. جمعی از اینان آن قدر پست هستند که برای رسیدن به این هدف، و برای ابراز ندامت از گذشته، حتی از «جنبش سبز و همراهان آن نیز اعلام برائت می کنند. من اینان را با همه پستی و دون مایگی اشان، بر دیگرانی که همچنان از «جنبش سبز» سخن می گویند و
حتی خود را سخنگوی آن نیز می نمایانند، اما درصدد قبای ننگ بر تن جنبش پوشانیدن هستند ترجیح می دهم. آن دسته نخست، به انفعال خود به ریاکاری خود، و به خنجر از پشت زدن خود، معترف، و ای بسا مفتخر است؛ و این دسته دوم اما نه.
به قول سعدی؛ هرگز ایمن ز مار ننشستم - که بدانستم آنچه خصلت اوست
زخم دندان دشمنی بتر است - که نماید به چشم مردم، دوست!
نویسنده در پایان تأکید می کند: می خواستم نام مقاله را به خاطر یک مشت زالزالک» بگذارم اما فاجعه را جدی تر از این حرف ها یافتم. کشته ندادیم، که سازش کنیم.
جالب اينجاست كه نويسنده در اروپا اقامت دارد و اساساً قواره اش به هزينه دادن و كشته شدن و مبارزه نمي خورد!