شب۱۵ شعبان بعداز لیلةالقدرافضل شبهااست
اعمالی چون زیارت امام حسین(ع)، احیا و قرائت دعای کمیل در این شب سفارش شده است.
برخي از روزها و شبهاي سال از منزلتي ويژه نزد خداوند باريتعالي برخوردار است؛ شب و روز نيمه شعبان نيز يكي از آن روزهاست كه احيا و شب زندهداري در اين شب بسيار مورد تاكيد واقع شده است.
به گزارش فارس، در نیمه شعبان مولودی مبارک پا به عرصه گیتی میگذارد که مایه مباهات و افتخار مسمانان و به خصوص شیعیان است. از امام جعفر صادق علیهالسلام روایت است که از امام محمدباقر علیهالسلام درباره فضیلت شب نیمه شعبان سؤال شد؛ امام فرمود: «آن شب بعد از لیلةالقدر افضل شبها است، در آن شب خداوند به بندگان، فضل خود را عطا مىفرماید و ایشان را به مَنّ و کَرم خویش مىآمرزد، پس سعى و کوشش کنید در تقرّب جستن به سوى خداى تعالى در آن شب، که آن شبى است که خدا قسم یاد فرموده به ذات مقدس خود که سائلى را از درگاه خود تا زمانی که مطلب گناهی را درخواست نکند؛ دست خالى
برنگرداند و آن شبى است که قرار داده حق تعالى آن را از براى ما به مقابل آن که قرار داده، شب قدر را براى پیغمبر ما صلَّى الله علیه وآله وسلم، پس کوشش کنید در دعا و ثنا بر خداى تعالی.» براى شب و روز نیمه شعبان چند عمل وارد شده است که به شرح ذیل است:
غسل، که باعثتخفیف گناهان مىشود.
این شب را به نماز، دعا و استغفار سپری کند، در روایت است که هر کس این شب را احیا دارد، دل او نمیمیرد، در روزى که دلها بمیرند.
زیارت امام حسین علیهالسلام که باعثآمرزش گناهان است.
دعاى کمیل را که در این شب وارد شده است، خوانده شود.
در شب نیمه شعبان این دعای دعای تعلیم داده شده از حضرت صادق علیهالسلام را قرائت کند: «اَللّهُمَّ اَنْتَ الْحَىُّ الْقَیومُ الْعَلِىُّ الْعَظیمُ الْخالِقُ الرّازِقُ الْمُحْیى الْمُمیتُ الْبَدىَّءُ الْبَدیعُ لَکَ الْجَلالُ وَلَکَ الْفَضْلُ وَلَکَ الْحَمْدُ ولَکَ الْمَنُّ وَلَکَ الْجُودُ وَلَکَ الْکَرَمُ وَلَکَ الاْمْرُ وَلَکَ الْمَجْدُ وَلَکَ الْشُّکْرُ وَحْدَکَ لاشَریکَ لَکَ یا واحِدُ یا اَحَدُ یا صَمَدُ یا مَنْ لَمْ یلِدْ ولَمْ یولَدْ وَلَمْ یکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاْغفِرْ لى وَارْحَمْنى وَاکْفِنى ما
اَهَمَّنى وَاقْضِ دَینى وَوَسِّعْ عَلَىَّ فى رِزْقى فَاِنَّکَ فى هذِهِ اللَّیلَةِ کُلَّ اَمْرٍ حَکیمٍ تَفْرُقُ وَمَنْ تَشاَّءُ مِنْ خَلْقِکَ تَرْزُقُ فَارْزُقْنى وَاَنْتَ خَیرُ الرّازِقینَ فَاِنَّکَ قُلْتَ وَاَنْتَ خَیرُ الْقاَّئِلینَ النّاطِقینَ وَاسْئَلوُا اللّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَمِنْ فَضْلِکَ اَسْئَلُ وَ اِیاکَ قَصَدْتُ وَابْنِ نَبِیکَ اعْتَمَدْتُ وَلَکَ رَجَوْتُ فَارْحَمْنى یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ»؛ خدایا تویى زنده پاینده والاى بزرگ آفریننده و روزى دهنده زنده کننده و میراننده آغاز کننده و پدید آورنده، براى تو است بزرگى و از آن تو است فضیلت و
ستایش و از آن تو است نعمت و جود و خاص تو است بزرگوارى و از تو است فرمان و شوکت و خاص تو است سپاسگزارى که یگانهاى و شریکى برایت نیست، اى یگانه، اى یکتا، اى بىنیاز، اى که فرزندى ندارد و فرزند کسى نباشد و نیست برایش همتایى برایت نیست. درود فرست بر محمد و آل محمد و بیامرز مرا و به من رحم کن و کفایت کن، از من آنچه فکر مرا به خود مشغول کرده و قرضم را ادا کن و در روزیم گشایش ده زیرا که تو در این شب هر کار محکمى را از هم جدا کنى و هر یک از مخلوقات خود را بخواهى روزى دهى، پس روزیم ده که تو بهترین روزى دهندگانى زیرا تو خود گفتى و تو بهترین گویندگان و ناطقان هستى که فرمودى " از
خدا بخواهید از فضل او " پس من از فضل تو مىخواهم و تو را قصد کردم و به فرزند پیمبرت اعتماد کردم و به تو امیدوارم پس به من رحم کن، اى مهربانترین مهربانان!
در این شب دعایی که حضرت رسول(ص) مىخواندند، بخواند: «اَللّهُمَّ اقْسِمْ لَنا مِنْ خَشْیتِکَ ما یحُولُ بَینَنا وبَینَ مَعْصِیتِکَ وَمِنْ طاعَتِکَ ما تُبَلِّغُنا بِهِ رِضْوانَکَ وَمِنَ الْیقینِ ما یهُونُ عَلَینا بِهِ مُصیباتُ الدُّنْیا اَللّهُمَّ اَمْتِعْنا بِاَسْماعِنا وَاَبْصارِنا َ قُوَّتِنا ما اَحْییتَنا وَاجْعَلْهُ الْوارِثَ مِنّا وَاجْعَلْ ثارَنا عَلى مَنْ ظَلَمَنا وَقُوَّتِنا ما اَحْییتَنا وَاجْعَلْهُ الْوارِثَ مِنّا وَاجْعَلْ ثارَنا عَلى مَنْ ظَلَمَنا وَانْصُرنا عَلى مَنْ عادانا وَلا تَجْعَلْ مُصیبَتَنا فى دینِنا وَلا تَجْعَلِ الدُّنْیا
اَکْبَرَ هَمِّنا وَلا مَبْلَغَ عِلْمِنا وَلا تُسَلِّطْ عَلَینا مَنْ لا یرْحَمُنا بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ»؛ خدایا بهره ما کن از ترس خود، بدان اندازه که حائل شود میان ما و نافرمانیت و از اطاعت خویش بدان مقدار که ما را به خشنودى و رضوان تو برساند و از یقین بدان حد که به وسیله آن ناگواریهاى دنیا بر ما آسان گردد، خدایا ما را به گوشهایمان و دیدههامان و نیرویمان تا زندهایم بهرهمند ساز و آن را وارثما گردان و خون ما را به گردن کسى انداز که بر ما ستم کرده و یارى ده ما را بر کسى که با ما دشمنى کند و مصیبت ما را در دینمان قرار مده و دنیا را بزرگترین
اندوه ما قرار مده و نیز آخرین حد دانش ما قرارش مده و مسلط مکن، بر ما کسى را که بر ما رحم نکند، به رحمتت اى مهربانترین مهربانان!
ـ هر يك از ذكرهاي سُبْحانَ اللّهِ، الْحَمْدُلِله، اللهُ اَكْبَرُ وَ لا اِلهَ اِلا اللهُ صد مرتبه گفته شود، تا خداوند تعالى گناهان گذشته او را بيامرزد و حاجت دنيا و آخرت او را برآورد.