ارتباط رشوه خواری با آیت اللههای نوظهور
خبرگزاری دانشجو: صحبت های اخیر آیت الله جوادی آملی درباره استفاده نابجا از لفظ آیت الله، انسان را به یاد برخی مصادیق این کار می اندازد که در سال های اخیر تعدد بیشتری نیز پیدا کرده اند.
آیت الله جوادی آملی در اینباره گفته است: «آن که صاحب جواهر می گوید این است که آیا القاب و اجلال و تکریمی که قبلا برای شخصی نمی کردند اکنون به خاطر جایگاهش می کنند، مانند این که قبلا می گفتند حجت الاسلام است اکنون که با او کار دارند می گویند حجت الاسلام و المسلمین یا به او آیت الله می گویند آیا این رشوه است یا نه؟»
وی ادامه داده است: «صاحب جواهر فتوا می دهد احترام و تجلیل کردن های بی خود حساب و کتاب دارد اگر کسی که بیخودی با او احترام می کنند با بی اعتنایی او را رد کرد مرتشی(رشوه خوار) نیست اما اگر خوشش آمد او که این لقب را واجد نیست بار او کرده اند و بپذیرد مرتشی شده است.»
هرچند در کلام آیت الله جوادی آملی، از تطبیق مستقیم این مسئله بر افراد خودداری شده است و ما هم قصد نداریم مصادیق زیر را به کلام ایشان متصل کنیم اما مرور القاب برخی شخصیت های فعلی، تطبیق آن ها را با منظور آیت الله جوادی آملی آشکار می سازد.
به عنوان نمونه، علی محمد دستغیب، خواهر زاده شهید محراب آیت الله سید عبدالحسین دستغیب است. مناصب او پس از انقلاب اسلامی، به اطرافیان وی میدان عمل وسیعی داد. زمانی که وی در دادگاه انقلاب بود، اطرافیان زد و خوردهای شتابزده وسیعی را به نام برخورد با ضد انقلاب و خوانین منطقه در پیش گرفتند و به تسویه حساب های شخصی و تصاحب املاک و اموال مردم پرداختند. تندروی آنها، شکوائیه هایی را در پی داشت و موجبات نگرانی شهید دستغیب را فراهم آورد.
سید علی محمد دستغیب در سال ۱۳۶۰ قاضی دادگاه انقلاب بود که گروهی از عناصر چپ دور او نفوذ کرده بودند و کارهای خلافی از جمله گرفتن زمین های مردم را انجام می دادند که باعثناراحتی و نگرانی شهید دستغیب شد و ایشان چند بار به سید علی محمد دستغیب تذکر دادند ولی او قبول نمی کرد و به راه خودش ادامه می داد.
آن شهید، با تداوم رفتار ظالمانه اطرافیان علی محمد دستغیب، طی نامه ای خطاب به آیت الله مشکینی - مسئول وقت گزینش و اعزام قضات - خواستار برکناری وی از دادگاه انقلاب شد. سید علی محمد دستغیب وقتی از این واقعه اطلاع پیدا کرد زود استعفا داد و به مکه رفت.
چندیست سران ضد انقلاب، به واسطه مخالفت های وی با نظام و رهبری، او را «آیت الله» خطاب می کنند.
در ادامه روند اعطای القاب، چندی پیش هم اسدالله بیات زنجانی، اعلام مرجعیت نمود و همزمان رسانه های ضد انقلاب، لقب «آیت الله» را به او و تعدادی دیگر از افراد مسئله دار نظیر «محمد موسوی خوئینی ها»، «محمد موسوی بجنوری»، «حسین موسوی تبریزی»، «محمد تقی خلجی»، «فاضل میبدی»، «مصطفی محقق داماد» و «محسن کدیور شیرازی» و… اعطا کردند.
یقینا جریان مذکور که با وجود عدم صلاحیت علمی، بدون هیچ واهمه ای از این لفظ استفاده می کند جزو مصادیق صحبت های آیت الله جوادی آملی بوده و حکم رشوه خواری درباره آن ها صادق است.