تبلیغات
کد خبر: ۳۹۹۹۶۷

ادعای رجوی درباره حقوق زنان!

رجوی مدعی است که حامی حقوق زنان است و نظام مردم سالار ایران اسلامی ناقض آن.

ادعای رجوی درباره حقوق زنان!

به گزارش افکارنیوز، باز هم هشتم مارس روز جهانی زنان فرا رسید و نمایش های مضحک مریم قجر آغاز گردید تا خود را مدافع حقوق زنان جا زده و با اشک ریختن برای زنان داخل ایران، مروج آشوب و بلوا گردد. بگذریم که این ملکه ترور و جنگ افروزِ سرکوبگر(که مثله کردن صد زن درون تشکیلات خود و بیرون آن، تهیه حرمسرا برای مسعود رجوی و قتل چندین زن را در پرونده سیاه خود داشته و تعدادی زن و دختر را هم به خودسوزی و خودکشی کشانیده) هیچ پایگاه اجتماعی در داخل ایران نداشته و از طرفی هم دچار ریزش شدید هواداران خارج کشوری هم گردیده هرگز نخواهد توانست با چنین نمایشهایی به مردم فریبی مشغول شود، اما شاید هنوز کسانی در خارج ایران باشند که با هر شعر و شعاری مجذوب شده و در دام عنکبوتی نفاق بیفتند.

باید یادآور شد که برخی از زنان عضو سابق تشکیلات نفاق، ده ها و صدها فقره از جنایات مریم رجوی و چند زن ارشد شورای رهبری این فرقه را افشا نموده و باعثرسوایی جهانی آنها شده اند. بطور مثال: عقد نمودن اجباری زنان با مسعود رجوی در حرمسرای بدیع زادگان، صد فقره بیرون آوردن رحم زنان، قتل مشکوک چندین زن و دختر در درون تشکیلات، وادار کردن زنان ناآگاه و جاهل به خودسوزی جهت نجات مریم قجر، تهدید به قتل زنان معترض در داخل تشکیلات و همچنین توهین های دور از ادب و نزاکت مسعود رجوی و چماقداران وی به زنانی که از تشکیلات جدا شده‌اند و گوشه‌ای از ماهیت آنان را افشا نموده‌اند، تنها مواردی بسیار اندک از جنایات علیه زن در گروهک منافقین است.

لازم بذکر است دروغهای منافقین حتی برای خود آنان هم دیگر حنایی ندارد و تنها سعی می‌کنند از این راه برای خود در مجامع بین المللی وجهه‌ایکسب کنند و بتوانند عده‌ای را فریب دهند تا شاید از آن طریق برای خود راه کسب در آمدی درست نمایند. اما در این میان نکته جالب و قابل توجه ادعای مضحک منافقین علیه تضییع حقوق زنان در ایران است. رجوی با پرونده سنگین و سیاهی که هیچ جای دفاعی برای خود و تشکیلاتش باقی نگذاشته، مدعی است که حامی حقوق زنان است و نظام مردم سالار ایران اسلامی ناقض آن. لطیفه‌ای خنده‌دار که حتی خود منافقین هم آن را باور ندارند. برای مثال بتول سلطانی عضو سابق شورای سرکردگی منافقین در خصوص جایگاه زن در تشکیلات نفاق می‌گوید:

" مریم به زنان شورای رهبری می گفت: شما یک زن رها شده و مطلقه نیستید، همه زن های مسعودید! محرمیت تان هم محرمیت ایدئولوژیک است. یعنی از محرمیت عادی و زناشویی که یک روحانی با خطبه عقد جاری می کند بالاتر است. برگزار کننده مراسم عقد خود مریم بود. می امد توی جلسه و از مسعود می خواست وارد شود. مسعود هم اینطور وانمود می کرد که با اکراه و اجبار وارد جلسه می شود. مریم سر اعضای شورای رهبری منت هم می گذاشت و می گفت چون می خواهیم تضاد و مسئله شما را حل کنیم اینکار را می کنیم چون ذهن شما درگیر آن محدودیت ها و محذوریت های شرعی و سنتی است و این کار در روند کار مشکل ایجا می کند. وقتی شما به عقد مسعود دربیایید ذهنتان روی هر مرد دیگری بسته می شود. بالاخره مسعود وارد جلسه می شد. خودش خطبه عقد را می خواند و زن ها یکی یکی بله می گفتند. این مراسم برای هر سری از اعضای شورای رهبری که انتخاب یا جایگزین می شدند انجام می شد. "

مریم سنجابی عضو جدا شده از تشکیلات رجوی نیز در خصوص زنان می‌گوید: " در سال ۸۲ مینو فتحعلی و مهری موسوی رسماً و علناً اعلام کردند که قصد جدایی دارند و با دستور رجوی با قرص سیانور کشته شدند اما اعلام بیرونی کردند که آنها در بمباران کشته شده‌اند، پرونده‌های آنها پیش من بود. " او همچنین در خصوص شکنجه‌های جسمی گفت: " ما را به سلولی که تقریبا ۳۰ زن در آن حضور داشتند منتقل کردند. طی این مدت زندان بان های ما حشمت تیفتکچی و ناهید صادقی و کبری حسنوند و فاطمه خردمند بودند که فاطمه خردمند با پوتین نظامی خودش به تمام اعضای بدن من از جمله سر و صورتم ضربه وارد می کرد. همزمان به من فحش های رکیک هم می داد و ضربات سهمگین او منجر به پاره شدن لب ها و خونریزی شدید شد بی آنکه این خونریزی پانسمان و یا بخیه زده شود و آثار این پارگی هنوز بر لبانم مشخص است.

در یکی دیگر از روزها فاطمه خردمند همچون حیوان درنده به قصد شکستن دستم به من حمله کرد به طوری که به شکل دیوانه وار دستانم را می پیچید تا آن را بشکند اما موفق به این کار نشد چون من محکم او را به عقب هول دادم. فقط عصب دست راست مرا مورد اصابت قرار داد به طوری که دست راست من چندین سال بی حس بود و آثار این ضربه همچنان مشخص است.

این روش شکنجه به مدت ۱۰ روز بر روی من ادامه داشت. در یکی از روزها شهین حائری و سعیده شاهرخی و دیگر زندان بان ها آمدند و من موفق نشدم که آن ها را درست ببینم. این سه نفر مرا روی زمین کشیدند و به اتاقی بردند و دست و پایم رابستند و کف پا و تمام بدنم را با شلاق زدند به طوری که بی هوش شدم. سپس بر روی صورتم آب ریختند تا اینکه دوباره بهوش آمدم و دوباره عملیات شکنجه و تازیانه زدن را شروع کردند و دوباره از هوش رفتم و این بار وقتی به هوش آمدم خودم را در همان سلول یافتم و بعد از ۱۰ روز شکنجه وحشیانه و مستمر مرا به سلول دیگر زندانی ها، منتقل نکردند بلکه مرا به محل سابق یعنی خیابان ۴۰۰ در پایگاه اشرف بازگرداندند. "

البته اگر تشکیلات نفاق جز این را انجام دهد جای شگفت و تعجب خواهد داشت. زیرا این ددمنشیها در ذات آنها نهادینه شده است و قتل، شکنجه، وحشیگیری و اعمال تروریستی بخشی لاینفک از وجود آنهاست. اما اینکه چگونه با این سوابق ضد بشری دم از حقوق زنان میزنند باید به این نکته اذعان داشت که همواره دروغ و سیاه نمایی علیه نظام اسلامی یکی از اصلیترین منابع مالی و معنوی را از سوی اربابان غربی، صهیونیستی و عربی سریز آبشخور منافقین میکند و باعث ادامه حیات نباتی و ننگین آنها ولو به مدت کوتاه خواهد شد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات