خاطرات وزیر اطلاعات از دوران دفاع مقدس
وزیر اطلاعات با بیان خاطراتی از دفاعمقدس گفت: در یکی از عملیاتها برادر طلبهای که در یکی از گردانهای فاتحین بود، آمد و در کانال آب حالت رکوع به خود گرفت، تقریبا گردان پا روی کمر او گذاشت و رفت آن طرف کانال؛ این برادر طلبه شهید شد.
به گزارش خبرگزاری رسا، حجتالاسلام مصلحی در مراسم تجلیل از ایثارگران دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم به بیان خاطراتی از دفاع مقدس پرداخت.
وی نمایندگی حضرت امام(ره) در قرارگاه کربلا و خاتمالانبیاء(ص) در دوران دفاع مقدس، نماینده ولی فقیه در نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی مقاومت بسیج را در کارنامه خود دارد.
**گردانهای فاتحین
ما در قرارگاه کربلا در خدمت برادر عزیزم شهید میثمی که بودیم، در یک سری از جلسات دیدیم فرماندهان تیپها و لشکرهای سپاه با مشکل بزرگی رو به رو هستند. مشکلشان این بود که، در شبهای عملیات تیربارهای دشمن که به کار میافتاد، گردانها کپ میکردند و جلو نمیرفتند. من آن موقع نمایندگی حضرت امام(ره) در قرارگاه کربلا بودم، با شهید میثمی بحثی داشتیم که باید فکری کنیم، بالاخره ما چه کاری میتوانیم برای این ها انجام دهیم. بنا بر این شد که گردانهایی با نام فاتحین از روحانیان شکل بگیرد و این گردانها مشکل را در شبهای عملیات حل کنند.
نخستین آن به دلیل ارتباط نزدیکی که با طلاب در لشکر ۲۵ کربلا داشتیم، شکل گرفت. این گردان فاتحین گردانی شد که تا شب عملیات گردان بود و تمام آموزشهای مورد نیاز آبی، خاکی را با توجه به جغرافیای منطقه در ابعاد مختلف میدید. شب عملیات این گردان منحل میشد و هر کدام از این روحانیان به عنوان طلبه رزمی تبلیغی میرفتند در گردانهای دیگر و مستقر میشدند. وقتی گردانها کپ میکردند و جلو نمیرفتند، روحانیان با یک حرکت تبلیغی گردان را به حرکت درمیآوردند.
**همه گردان پا روی کمر طلبهای گذاشت و از کانال گذشت
در عملیات والفجر هشت در منطقه فاو، در یکی از لشکرها، گردانی به یک کانال بزرگ رسید. نتوانستند عبور کنند. بالاخره تدبیری کردند و گفتند لازم است یک نفر برود داخل کانال حالت رکوع به خود بگیرد، بچهها پا بزنند پشت او و بپرند آن طرف کانال.
موقعیت زمان محدودی بود، زمان زیادی نبود که بتوان برنامهریزی کرد، امکاناتی آورد و مشکل را حل کرد. برادر طلبهای که در این گردان بود آمد حالت رکوع به خود گرفت، تقریبا گردان پا روی کمر او گذاشت و رفت ان طرف کانال.
**این برادر طلبه شهید شد
فردای آن روز رفتم بالای سرش، بچهها گفتند شهادتش تنها مهم نیست، شما پشت او را ببینید، تمام گوشت و پوستش رفته بود و استخوان کمرش مشخص شده بود. از این قبیل کارهای بزرگ در گردانهای فاتحین که بعدها تبدیل به تیپ مستقل امام صادق(ع) شد بسیار انجام شده است.
**گذر از کارون
همین عملیات والفجر هشت، عملیاتی بود که نیروها بادی از کارون میگذشتند و فاو را فتح میکردند، بچهها با آموزشهای سه چهار ماه غواصی از آب اروند گذشتند و وارد فاو شدند. یکسال بعد از پذیرش قطعنامه، فرمانده نیروی زمینی ارتش پاکستان، مهمان سپاه بود. بعد از جلسات رسمی درخواست کرد از یکی از مناطق جنگ بازدید کند. ما ها با دید ارزشی نگاه کرده و شلمچه را پیشنهاد کردیم. گفت: من میخواهم جایی را که شما فاو را گرفتهاید، بازدید کنم. «منطقه اروند».
اصلان بیک، بزرگترین کارشناس نظامی ناتو در منطقه است. ارتش پاکستان در بحثارتباطاتش با ناتو جایگاهی خاصی دارد. بالاخره به خواستهاش عمل شد و من هم همراهش رفتم. وقتی آمد کنار آب اروند، آب را نگاه کرد و گفت: من فقط یک سؤال از شما دارم؟ نیروهای که از این آب گذر کردند و به دشمن زدنند، چقدر آموزش دیدند؟ وقتی دوستان ما برایش توضیح دادند: آموزش ما دو یا سه ماه بود.
به هیچ وجه زیر بار نمیرفت و قبول نمیکرد، میگفت من اطلاعات این آب را دارم.
این آب در حالت عادی سرعتش ۴۰ کیلومتر در ساعت است. شبی که شما عملیات کردید سرعت این آب ۷۰ کیلومتر در ساعت بود. کسی که آموزش دیده و غواص قدر و قوی نباشد نمیتواند با این سرعت گذر کند. این در حالی بود که غواصهای ما از غواصهایی که کپسول اکسیژن روی دوششان باشد نبودند، یک نی گوشه لبشان بود، این نی از آب بیرون بود باید میرفت و خودش را جبهه مقابل میرساند، اگر کمی آب هم به نی میرفت معلوم بود چه وضعیتی برایش پیش میآمد. البته توضیحاتی در مورد روحیات رزمندگان اسلام داده شد که نمیپذیرفت. به عنوان یک کارشناس نظامی خبره قبول این مسأله برایش سخت بود.
**چرا توسل به امام حسین(ع) پیدا نمیکنید تا مشکلتان حل شود
در قرارگاه کربلا در اول جنگ که عملیات مشترک با سپاه و ارتش بود، شهید صیاد شیرازی کارش این بود که مرحوم شهید آیتالله بهاءالدینی را با خود به اتاق عملیات میآورد. در یکی از شبها که آیتالله بهاء الدینی را با خود آورده بود، عملیات گره پیدا کرد، گره قابل توجهی بود همه مانده بودند چکار کنند.
آیتالله در حالتی که سرش پایین بود یکدفعه با حالتی سر بلند کرد و گفت: چرا توسل به امام حسین(ع) پیدا نمیکنید تا مشکلتان حل شود.
توسلات از آنجا شروع شد. توسلی به امام حسین(ع) گرفته شد و مشکل هم حل شد.
/ ب.