تبلیغات
کد خبر: ۴۰۸۶

قانون دولت اسلامی حکم شرع است

تصویر بازار را خراب نکنیم

بازاریان تنها وقتی مغازه های خود را می بستند که مناسبتی شرعی اقتضا می کرد یااینکه می خواستند پایه های حکومت پهلوی را سست کنند

تصویر بازار را خراب نکنیم

کسانی که تاریخ معاصر را مطالعه کرده یا به اقتضای سنشان دوران انقلاب و قبل از آن را به یاد دارند به خوبی به نقش بازار تهران و سایر شهرها در حمایت از انقلابیون و خانواده های زندانیان سیاسی واقف هستند.
بازاراراین چه در دوران قبل از انقلاب و چه بعد از آن در دوران جنگ زحمات زیادی را برای انقلاب متحمل شدند و در مقاطعی کمکهای مادی و معنوی این قشر تاثیر به سزایی در روند انقلاب داشته است.
تا پیش از این هر گاه بازار تعطیل می شد یا خبری در باره تعطیلی بازار می شنیدیم نا خود آگاه به دلیل همان سابقه ذهنمان به سمت مسایل معنوی می رفت. بازاریان تنها وقتی مغازه های خود را می بستند که مناسبتی شرعی اقتضا می کرد یااینکه می خواستند پایه های حکومت پهلوی را سست کنند. آنها هنوز هم کسب در زمان عزا یا هتک حرمت روحانیون و اسلام را حرام می دانند و به همین دلیل مغازه های خود را می بندند.
مردم بزرگان بازار را به نام " حاجی " می شناسند و از بازار مردان مومن را به یاد می آورند که دستگیر ضعفا هستند که حقا در بسیاری از موارد هم درست است و هنوز قیمه عزاداران سیدالشهدا به همت مالی بسیاری از همین بازاریان گرم است.
این سنت بازار مردم مسلمان ایران بوده و هست اما آیا رواست که این تصور را بشکنیم و از بازار تصویری را بوجود آوریم که نباید؟
این روزها گاه و بی گاه خبرهایی مبنی بر تعطیلی بخشی از بازار به دلیل اعتراض به پرداخت مالیات به گوش منتشر می شود. در این راستا نیز متاسفانه بازار پارچه و طلا پیش قدم شده اند و در اعتراض به میزان مالیات خود مغازه ها بسته یا نیمه تعطیل کرده اند.
مگر نه این که مالیات دولت اسلامی مانند خمس و زکات واجب است و باید پرداخت؟ آیا می توان از حق بیت المال چیزی برای خود خواست؟ ایا اگر به مالیات خود اعتراض داریم باید در این رکود و سکون کاسبی بازار را ببندیم تا به دولت فشار بیشتری وارد شود؟ ایا مقابله با تحریم ها و کنار زدن فشارهای بین المللی برای جمهوری اسلامی یاران کافی نیست که بازرا هم می خواهد باری را بر آن تحمیل کند؟
آنچه مسلم است همه ما می توانیم در مورد حقوق خود اعتراض داشته باشیم یا خواستار اصلاح یک قانون باشیم اما مسلما نمی توانیم از راه نادرست وارد شویم.
موضوع مالیات برای کسبه بحثی است که سالهاست ادامه دارد و همگان از نگرفتن مالیات از کسبه و بازاریان به تناسب دیگران گله مند بوده اند. به خصوص این که تخیرا هم اعلام شده است در صنف طلا بطور متوسط یک مغازه سالیانه ۵۰۰ هزار تومان مالیات پرداخت می کند. این در حالی است که یک کارمند با حقوق معمولی بیش ازاین مالیات می دهد.
مالیات برای اصلاح امور خود ماست و نمی توانیم از دادن آن فرار کنیم. در برخی کشورها مانند سوییس بیشاز ۶۰ درصد ردآمد دولت از مالیات است و دلیل نمی شود چون کشور ما نفت دارد آن را بفروشیم و فکر کنیم می توانیم از دادن مالیات رهایی پیدا کنیم.
طبق فتوای بنیانگذار جمهوری اسلامی قوانین حکم شرعی دارند و سرپیچی از آنها انجام فعل حرام است. حال کدام کاسبی حاضر است مال حرام را به اموال خود اضافه کند؟ مطمئنا وضعیت بازار در ایران در مقایسه با سایر نقاط دنیا دقیقا به همین دلیل یعنی اهمیت دادن به حلال و حرام تفاوت پیدا کرده است و به همین دلیل مردم بازاریان را " حاجی " می دانند و او را به صفت مسافر خانه خدا یاد می کنند.
غرض از این مجال تایید یا رد میزان مالیات کسب نیست چه این مساله در حدود مباحثات اقتصاددانان و بازاریان است. ضمن اینکه بد نیست دولت هم اگر وضعیت کسب و کار خوب نیست کمی در اخذ مالیات ها یا میزان آنها رعایت حال کسبه را بکند اما موضوع اساسی این است که اکنون وقت مجادله و تعطیل کردن رزق مردم نیست. اکنون وقت کار است و اگر اختلافی هست باید در شوراهای اصناف و سایر گروههای صنفی و با مذاکره حل شود چه مطمئنا دولت نیز مایل به فشار وارد کردن بر مردم نبوده و نیست.
اما اگر خدای ناکرده آنچه از مقاومت بازار برای پرداخت حقوق بیت المال هم به گوش می رسد درست باشد قطعا دولت باید در برخود با عوامل اصلی جدی باشد. حقوق مردم باید توسط دولت گرفته شود و همه ما موظفیم آنچه قانون معین کرده انجام دهیم و اگر اعتراضی هست باید در چارچوب قانون حل و فصل شود.

رضا محمدی

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات