مهدی مطهرنیا آینده پژوه حوزه سیاسی و بینالملل:
احتمال رسیدن به توافق بیش از نرسیدن به آن است
بلند شدن از پای میز مذاکرات بدون دستیابی به یک توافق، اینبار هزینههای بسیار سنگینی را به بازیگران این بازی تحمیل می کند و برای بازیگر کنشگر اصلی، ایران و آمریکا پرداخت هزینههای بالا رهنمون خواهد ساخت.
- مهدی مطهرنیا آینده پژوه حوزه سیاسی و بینالملل نیز به خبرنگارافکار نیوزگفت: توافق یازده تیرماه در چارچوب تفاهم لوزان گام مهمی را به پیش گذاشته است.
دیپلماسی منطقهای باید در فراز و نشیب چالشهای پیشرو، هزینههای ملی کشورهای درگیر در آن را کاهش دهد و برگشت ناپذیری خود را با تبدیل تفاهم به توافق تعریف عملیاتی بخشد یا اینکه باید با به بنبست رسیدن خود، قبول هزینههای بس گزاف را برای بازیگران به همراه داشته باشد.
وی افزود: از این رو بلند شدن از پای میز مذاکرات بدون دستیابی به یک توافق، اینبار هزینههای بسیار سنگینی را به بازیگران این بازی تحمیل می کند و برای بازیگر کنشگر اصلی، ایران و آمریکا پرداخت هزینههای بالا رهنمون خواهد ساخت.
مطهرنیا در ادامه می گوید: از این رو بر این باورم که با توجه به عقلانیتی که در اراده حکومتی دوکنشگر با وجود چالشهای موجود، توافقنامه یازدهم تیر با اندکی محاسبه کم و زیاد در جغرافیای زمانی رسیدن به توافق حاصل خواهد آمد. به بیان دیگر باید به این نکته تاکید کنم که رسیدن به توافق هم اکنون از درصد بیشتری نسبت به نرسیدن به توافق برخوردار است.
به اعتقاد این آینده پژوه حوزه دیپلماسی از این رو به نظر میرسد که امکان حصول توافق براساس جبر حاکم و الزامات ناشی از دیپلماسی هستهای امکان وقوع بیشتری را در خود نهفته دارد اما در باب بازه زمانی و برداشتن تحریمهابا توجه به اینکه تحریمها از یک خمیره مایه مستمر و پیدرپی برخوردار است همانگونه که برداشته شدن یکباره ها تحریم کار سادهای نیست، و یا تحریمهای دیگر مثل تحریمهای اروپا و آمریکا در یک بازه زمانی طولانی تعریف عملیاتی و نظری شدند بنابراین برداشتن تحریمها همزمان با روز توافق نیز کاری بس مشکل است.
وی درادامه به توضیح بیشتر این مسئله پرداخت و گفت: براساس تفاهمنامه ژنو و تفسیر و تاویل آن توسط ایران و آمریکا تحریمهای مربوط به پرونده هستهای ایران در بازه زمانی بسیار کوتاهی با توجه به تعهد ایران به انجام اقدامات لازم جهت اعتمادافزایی به وقوع میپیوندد نکته اساسی این است که نگاه حداکثری به دیپلماسی هسته ای و نگاه حداقلی منتقدین در هنگامه سخن در باب مذاکرات را با موضوعی حداقلی میبینند، یعنی مذاکره تنها برای مسئله هستهای ایران و حل پرونده موجود ایران و ۱ + ۵ است اما وقتی به محاسبه عملکرد دیپلمات ها میپردازند، دیپلماسی هستهای را به نقد میکشند و
انتظارات حداکثری دارند و برآنند که تمام تحریمهای در باب موضوعات مختلف در مسیر تعریف حداقل آن با ۱ + ۵ در باب پرونده هستهای به دست آید و این یک نقد منصفانه نیست.
وی در پایان خاطر نشان کرد:: آنچه روحانی، ظریف، عراقچی و صالحی بر آن تاکید دارند آن است که تحریمهای مربوط به مسئله هستهای برداشته میشود و تفسیر آمریکاییها نیز چندان از این معنا دور نیست آن ها میگویند به محض تعهد ایران تحریمهای هستهای برداشته خواهد شد ساز وکار برداشتن تحریمها نیز هماکنون در دستور کار است فلذا باید با یک نگاه متعارفی در باب تحریمها دست یابیم و واقعیتهای موجود را بپذیریم.