روایت ضرغامی از همراهی با احمدی نژاد در سفر به نیویورک
عزت الله ضرغامی که در سفر اخیر احمدی نژاد به نیویورک، وی را همراهی می کرد در گفت وگو با روزنامه ایران اظهار داشت:
اگرچه من اولین سفری است که با آقای دکتر احمدینژاد به نیویورک آمدهام و در بعضی از سفرهای قبلی که ایشان محبت داشتند و دعوت میکردند، حضور نداشتم اما از طریق رسانهها و بویژه خبرنگاران رسانه ملی که در همه سفرها همراه ایشان بودهاند، خبرها و گزارشها را پیگیری میکردم.
همانطور که رسانهها نیز نشان دادند و بنده از نزدیک شاهد جزئیات آن بودم این سفر ایشان و هیأت همراه با استقبال بیشتری مواجه شده است و رسانههای بیشتری در امریکا درخواست گفتوگو با ایشان را کردهاند.
ملاقاتهای متعدد با گروههای گوناگون، علما، مسلمانان و لایههای مردمی امریکا طی جلسات صمیمی، بیانگر این موضوع است که روند برنامهها به خوبی تدارک دیده شده و از اغلب پتانسیلها استفاده شده است اگرچه اکثر برنامهها فشرده بود اما خداوند متعال هم عنایت کرد و تأثیرات این سفر چند برابر شد.
از سوی دیگر بیش از پیش عیان شد که قدرت اقناعکنندگی آقای احمدینژاد خصوصاً در مورد نکات و ارزشهای انقلاب اسلامی باعثشده که هر کدام از این نشستها و ملاقاتها واقعاً به یک نقطه کانونی تأثیرگذار برای تبلیغ جمهوری اسلامی و ملت مسلمان ایران تبدیل شود و فکر میکنم ملاقاتهای رسمی و نیز دیدارهای مربوط به نخبگان سودمند بود و یک قدم ملت و جمهوری اسلامی ایران را در عرصههای بینالمللی به اهداف خود نزدیک تر ساخت.
وی در ارزیابی نطق احمدینژاد در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل نیز گفت: نطق خوب و جامعی بود. ایشان پیشنهادهای خوبی را مطرح کرد و قانعکننده بود و کاملاً از موضع اقتدار و حقانیت ملت ایران و همه ملتها مطرح کرد. امروزه نگرانی امریکا صرفاً از جانب ملت ایران نیست بلکه امریکا از سوی همه کشورها احساس خطر و نگرانی میکند.
به نظر من صحبتهای رئیسجمهور امریکا و رئیسجمهور ایران، اصلیترین سخنرانیهای مجمع عمومی بودند و سخنان بقیه رؤسای جمهور، ارزش خبری چندانی نداشت. همچنین بایستی دانست اگرچه در هنگام سخنرانی رئیسجمهور ایران چند گروه از کشورهای همپیمان و البته دشمنان ملت ایران، صندلیهای اجلاس را ترک کردند اما این موضوع باعثشد که نگاههای مردم دنیا و افکار عمومی جهان به این سمت جلب شود که چه چیزی در سخنان آقای احمدینژاد وجود دارد که حتی کشورهای به اصطلاح قدرتمند از موضع انفعال برخورد میکنند.
از این نظر میتوان گفت این موضوع نقطه قوت ماست و فکر میکنم آقای احمدینژاد با زیر سؤال بردن موضوع ۱۱ سپتامبر، شرایط کنونی امریکا را در بحران جدی فرو برد و شاهد این قضیه، موضعگیریهای پی در پی و عجولانه اوباما است که برایش بسیار سخت است که این حرف جمهوری اسلامی را تحمل کند.
به عبارت دیگر آقای احمدینژاد تصریح کردکه۱۱ سپتامبر خط قرمز شماست، هولوکاست هم خط قرمز اول شماست و حتی در مورد ۱۱ سپتامبر این خط قرمز شامل کمیته حقیقتیاب هم میشود از این رو بایستی از امریکا پرسید شما چند تا خط قرمز دارید؟
به نظر من سؤال بعدی آقای احمدینژاد میتواند این باشد که امریکا بالاخره مشخص کند که چند تا خط قرمز دارد و این موضوع بیانگر این مطلب مهم است که سیاستمداران امریکا از رویدادها و موضعگیریهای ایران علیه خودشان نگرانند و پی در پی خطوط قرمز جدیدی را مطرح میسازند تا افکار عمومی جهان به حقایق دست پیدا نکنند.