«حمله نظامی به ایران» بیشترین لافهای امریکا در طول مذاکره
تهدیدحمله به ایران فقط یک هفته بعد ازبیانیه مشترک!
«تهدید نظامی» بعد از هر تفاهم و توافقی را باید یکی از رویههای ثابت دولتمردان ایالات متحده طی دو سال اخیر دانست به گونهای که در هر مرحلهای از مذاکرات ایران با ۵ + ۱ در آذر ماه ۹۲، فروردین ماه ۹۴ و تیرماه ۹۴ طرفهای غربی – به خصوص امریکاییها – زبان به تهدید و تحقیر جامعه ایرانی گشوده و تأکید کردهاند که توافق با ایران هیچ گاه مانعی برای حمله نظامی به کشورمان نخواهد شد.
به گزارش افکارنیوز، «تهدید نظامی» بعد از هر تفاهم و توافقی را باید یکی از رویههای ثابت دولتمردان ایالات متحده طی دو سال اخیر دانست به گونهای که در هر مرحلهای از مذاکرات ایران با ۵ + ۱ در آذر ماه ۹۲، فروردین ماه ۹۴ و تیرماه ۹۴ طرفهای غربی – به خصوص امریکاییها – زبان به تهدید و تحقیر جامعه ایرانی گشوده و تأکید کردهاند که توافق با ایران هیچ گاه مانعی برای حمله نظامی به کشورمان نخواهد شد.
در یکی از آخرین تهدیدات باراک اوباما تنها چند روز پس از جمعبندی مذاکرات در وین در پاسخ به سؤال خبرنگار نیویورک تایمز که پرسید چرا ایرانیها باید نگران پاسخ نظامی امریکا در صورت نقض توافق هستهای باشند، ضمن تهدید نظامی ایران گفت: «چون ما میتوانیم اگر بخواهیم و انتخاب کنیم ارتش آنها را از بین ببریم و من فکر میکنم آنها آمادگی و میل من برای اتخاذ اقدام نظامی در جایی که آن را برای امنیت ملی امریکا مهم بدانم، دیدهاند.» پس از اوباما این بار ارنست جاش سخنگوی کاخ سفید در نشست خبری با تأکید بر اینکه یکی از حسنهای بازرسی از ایران، افزایش اطلاعات در مورد اهداف
احتمالی و بالا رفتن دقت به هنگام اقدام نظامی در ایران خواهد بود تأکید میکند: «نکته کلیدی این است که(پس از توافق) گزینه نظامی تقویت هم میشود، چراکه طی این سالها ما جزئیات بیشتری از برنامه هستهای ایران جمعآوری خواهیم کرد.»
وی افزود: «بنابراین، زمانی که وقت تصمیمگیری فرماندهان نظامی امریکا و اسرائیل در مورد هدفگیری میرسد، به دلیل اطلاعاتی که طی این سالها به لطف رژیم بازرسیها جمعآوری کردهایم، آن تصمیمات به طرز چشمگیری مبتنی بر اطلاعات بوده و توانمندیهای ما ارتقا یافتهاند.»
«اشتون کارتر» وزیر دفاع امریکا نیز با اشاره به جمعبندی مذاکرات، اذعان میکند: امریکا سالهاست در مورد گزینه نظامی(علیه ایران) با اسرائیل رایزنی دارد. وی در ادامه میگوید: یکی از دلایلی که این یک توافق خوب است، این است که هیچ کاری در جهت پیشگیری از گزینه نظامی، گزینه نظامی ایالات متحده که من مسئول آن هستم، انجام نمیدهد. تهدید ایران به حمله نظامی از سوی سناتورهای امریکایی نیز تشدید شد و «راو استوری» سناتور تازهکار جمهوریخواه ایالت آرکانزاس امریکا با تهدید ایران به حمله نظامی تأکید کرد: بمباران ایران نسبتاً سریع و بیدرد خواهد بود و باعثتسهیل مذاکرات
خواهد شد. اقدام نظامی بر ضد تأسیسات هستهای ایران در مقایسه با ورود به توافقی که دولت باراک اوباما درباره آن مذاکره میکند، ارجحیت دارد. هیلاری و بیل کلینتون زنو شوهری که از مقامات سابق دولت امریکا هستند نیز پس از جمعبندی مذاکرات به اظهارات ضدایرانی و تهدید حمله نظامی ایران پرداختند.
هیلاری کلینتون نامزد انتخابات ریاستجمهوری آتی امریکا با طرح اتهامات گسترده علیه مردم ایران در اظهارات ضدایرانی خود گفت: من به ایرانیها اعتماد ندارم و مطمئنم آنها از رفتارهای بد خود دست نخواهند کشید، همسرش نیز که روزگاری رئیسجمهور امریکا بود، میگوید: باید به ایران حمله کنیم. اما جانکری وزیر خارجه امریکا در گفتوگو با روزنامه الشرقالاوسط بر اراده کشورش برای هماهنگ کردن یک راهبرد با کشورهای عربی حوزه خلیجفارس برای مقابله با ایران تأکید و بدون اشاره به اثبات حسن نیت ایران در مذاکرات هستهای، ایران را به حمایت از آنچه او تروریسم میخواند متهم کرده
و میگوید: امریکا برای مقابله با ایران در منطقه جدی است. اینها نمونههایی از کلکسیون تهدید نظامی و اظهارات ضدایرانی است که پس از جمعبندی مذاکرات هستهای خطاب به ملت ایران عنوان شده است؛ اظهاراتی که با برخی اظهارات مبنی بر تغییر رفتار امریکا در قبال ایران، منظومهای از اجتماع نقیضین را بهوضوح اثبات میکند.
رهبر معظم انقلاب هم در واکنش به تهدیدات نظامی طرف امریکایی در نماز عید سعید فطر فرمودند: «این آقا(رئیسجمهور امریکا) گفته است میتواند ارتش ایران را نابود کند. قدیمیهای ما این جور حرفها را لاف در غریبی میگفتند. اگر میخواهند درست بفهمند، اگر میخواهند از تجربههای خود درست استفاده بکنند بدانند اگر جنگی اینجا اتفاق بیفتد آن کسی که سرشکسته از جنگ خارج خواهد شد امریکای متجاوز و جنایتکار است.»
معظم له پیش از این و در تریبونهای مختلف هم نسبت به تهدیدات نظامی امریکاییها همزمان و موازی با مذاکرات هستهای با دیپلماتهای کشورمان واکنش قاطع و صریح نشان دادند.
به عنوان نمونه ایشان در یکی از سخنرانیهای خود به صراحت بیان مینمایند: «من موافق مذاکره زیر شبحِ تهدید نیستم. مسئولان سیاست خارجی و مذاکرهکنندگان باید خطوط قرمز و اصلی را به دقت رعایت کنند و همزمان با ادامه مذاکرات، باید از عظمت و هیبت ملت ایران نیز دفاع کنند و زیر بار هیچ تحمیل، زور، تحقیر و تهدیدی نروند… مذاکره در زیر شبح تهدید معنایی ندارد و ملت ایران مذاکره زیر سایه تهدید را برنمیتابد… با مذاکراتی که زیر شبح تهدید باشد، موافق نیستم.»
برخی از سیاسیون هم به مواضع خصمانه مقامات امریکا واکنش نشان دادهاند. به عنوان نمونه محمد کوثری عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی تحلیلی مبنی بر تغییر رفتار امریکا در قبال ایران پس از توافق احتمالی را «حاصل نوعی وادادگی سیاسی و البته اشتباه استراتژیک دانست.»
کوثری در همین باره به تسنیم میگوید: از اینکه برخی تهدیدهای نظامی و اظهارات ضدایرانی مقامات امریکا را نشنیده میگیرند و ادعای تغییر رفتار امریکا در قبال مردم ایران را مطرح میکنند، نمیتوان تعجب کرد، چراکه برخی نمیخواهند حقیقت دشمنی امریکا با مردم ایران را بپذیرند.
سعدالله زارعی کارشناس روابط بینالملل نیز در گفتوگو با تسنیم با طبیعی دانستن تهدیدهای نظامی بعد از جمعبندی مذاکرات هستهای میگوید: وقتی در همان قطعنامه صادره و در برجام محدودیت نظامی علیه ایران گنجانده میشود و ایران بهعنوان کشوری که بهگفته آنها مخالف صلح و امنیت بینالمللی است ذیل بند ۴۱ قرار میگیرد و بهصراحت گفته میشود این شرایط تنها درباره ایران است، طبیعی است که تهدیدهای نظامی پشت سر هم مطرح شود. زارعی میگوید: بهنظرم در روزها و ماههای آینده تهدیدهای نظامی علیه کشورمان گستردهتر و ضرباهنگ تهدید نظامی علیه کشورمان تشدید خواهد شد و با
توجه به جمعبندی مذاکرات نمیتوان انتظاری غیر از این داشت. به هر تقدیر اینکه چرا بعد از جمعبندی مذاکرات هستهای، پاسخ حسن نیت ایران را با تهدید نظامی و اظهارات ضدایرانی میدهند، خودش گویای آن است که این کدخدا، کدخدای بیاعتمادی و نیرنگ است.
روحیه استکباری و تهدیدآمیز امریکاییها و برخی مقامات غربی علیه ایران به این موارد خلاصه نمیشود و آنها طی ۲۳ ماه گذشته همواره کوشیدهاند، حربه نخنما شده «گزینههای روی میز» را با هدف فشار و گرفتن امتیازات بیشتر در مذاکرات حفظ کنند که نمونههای ذیل گویای این واقعیت است.
۲۳ماه تهدید
هر چند که اینگونه لفاظیهای امریکاییها با پاسخ قاطع مقام معظم رهبری و مقامات بلند پایه نظامی و سیاسی کشورمان مواجه شده است اما نگاهی گذرا به روند چنین رویکردی، به خوبی نشان میدهد که چنانچه مقامات ایالات متحده امریکا پاسخ قاطع و دقیقی از سوی دیپلماتهای کشورمان طی ۲۳ ماه گذشته چه در میز مذاکره و چه بعد از آن دریافت میکردند شاید امروز بعد از جمعبندی مذاکرات در وین بار دیگر شاهد این حجم از تهدیدات و ادبیات تحقیرمحور از سوی امریکاییها نبودیم.
ژنو
اوباما برای اولین بار در طول ریاستجمهوری خود، سه ماه پس از روی کار آمدن دولت روحانی و در آستانه سفر رئیسجمهور کشورمان به نیویورک صراحتاً از لفظ حمله نظامی علیه ایران استفاده میکند: «ترجیح من برای حل مسئله به شکل دیپلماتیک، به این معنا نیست که ما به تهران «حمله نظامی» نمیکنیم.»
اوباما پیش از این از کاربرد کلمه حمله نظامی ابا داشت و ترجیح میداد از لفظ «همه گزینهها روی میز است»، استفاده کند با این حال این اظهارات هیچ واکنش قابل توجهی از سوی رئیسجمهور و مقامات دستگاه دیپلماسی کشورمان به دنبال نداشت. این جمله اوباما به این معنا بود که ایران در نتیجه فشارهای ایالات متحده رویکردش در قضیه هستهای تغییر کرده و در نتیجه به دلیل نیاز ایران برای کاهش فشار و گشایش اقتصادی باید سمت و سوی مذاکرات به ارائه امتیازات حداقلی به ایران و در مقابل گرفتن بیشترین امتیازات ممکن از ایران هدایت شود.
این رویکرد در ادامه و پس از توافق ژنو ۳ هم شکل گستردهای به خود گرفت و در حالی امریکاییها در کنار سایر شرکای بینالمللی خود دامنه تحدید و تحریمها را هفتگی افزایش میدادند، که تهدیدات خود علیه جمهوری اسلامی ایران را هم افزایش میدادند آنگونه که طی پنج ماه دیپلماسی دولتمردان یازدهم هفت بار تهدید نظامی علیه ایران صورت گرفت و طی یک سال به ۱۸ بار افزایش یافت؛ اقدامی که ناراحتی افکار عمومی داخلی را هم به همراه داشت.
برخی از مواضع تند و توأم با تهدید مقامات غربی از این جمله بود: رویکرد امریکا در قبال تسلیحات نظامی شیمیایی سوریه باید به ایران نشان دهد که برای رویارویی تسلیحاتی، پتانسیل حل مسئله به شکل دیپلماتیک وجود دارد. رئیسجمهور امریکا در عین حال گفت که ترجیح او برای حل مسئله به شکل دیپلماتیک به این معنا نیست که به تهران حمله نظامی نمیکند(۹۲/۶ / ۲۵ رئیسجمهور امریکا در گفتوگو با شبکه ایبیسی امریکا.)
شلدون آدلسون بزرگترین حامی مالی جمهوریخواهان در دانشگاه یشیوا هم در شهریورماه اعلام میکند: امریکا باید قبل از شروع مذاکره با تهران در خصوص برنامه هستهای ایران را با «بمب هستهای» هدف قرار دهد(۹۲/۶ / ۳۰).
باراک اوباما تهدیدات علنی از نوع امریکایی را کمتر از دو هفته بعد از تهدیدات اولیهاش در دیدار با نخستوزیر رژیم صهیونیستی اظهار کرد: تهران باید صداقت خود را با اقداماتش ثابت کند… همه گزینهها از جمله «گزینه نظامی» روی میز باقی میماند.(۹۲/۷ / ۹)
دانکن هانتر، عضو کمیته نیروهای مسلح کنگره هم مانند دیگر سیاسیون امریکایی تأکید میکند: فکر میکنم اگر ما مجبور باشیم ایران را بزنیم، نباید با نیروهای زمینی عمل کنیم بلکه این کار را باید با «بمباتمی» تاکتیکی انجام دهیم تا آنها را برای یک، دو یا سهدهه به عقب برانیم.(۹۲/۹ / ۱۵)
رئیسجمهور امریکا بار دیگر(۹۲/۹ / ۱۶) به صراحت ایران را تهدید به حمله نظامی میکند: اگر ایران به توافق پایبند نماند، تحریمها را افزایش میدهیم و آمادگی برای «گزینه نظامی» وجود دارد.
وزیر امور خارجه این کشور هم هماهنگ با رئیس دولتش(۹۲/۶ / ۱۹) بیان میکند: اگر ایران هر بخشی از توافقنامه را نقض کند، همه پیشرفتها متوقف میشود و امریکا میتواند «به صورت نظامی» پاسخ دهد. جان کری همچنین در گفتوگو با العربیه، شبکه اختصاصی سعودی تأکید میکند: ایران باید اندوخته اورانیوم ۳/۵ درصد خود را محدود کند. ایران نباید و اجازه ندارد رآکتور اراک را تکمیل کند. ایران اگر توافق را کنار بگذارد «گزینه نظامی» در پیش گرفته خواهد شد(۹۲/۱۱ / ۵).
بیانیه لوزان موجی تازه از تهدیدات علیه ایران را رقم میزند
از لحظهای که بیانیه لوزان توسط وزیر امور خارجه کشورمان و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا قرائت شد بسیاری از مقامات غربی علیه جمهوری اسلامی ایران دست به لفاظی و بیان ادبیات تهدیدآمیز زدهاند. در یکی از این اظهارات تهدیدآمیز غربیها چند ساعت پس از این بیانیه «یوالاشتاینیتز»، وزیر اطلاعات و امور راهبردی رژیم صهیونیستی به رغم آنکه حتی کارشناسان نظامی امریکا هم به عدم توانمندی این رژیم برای استفاده از گزینه نظامی علیه ایران واقف هستند بار دیگر گفت گزینه نظامی علیه ایران هنوز روی میز است.
وی این اظهارات را بهرغم حصول تفاهم بین ایران و گروه ۵ + ۱ در چارچوب توافق نهایی بر سر برنامه هستهای ایران مطرح کرد.
ادعاهای این مقام صهیونیستی در حالی مطرح میشد که کارشناسان مسائل نظامی در توانمندی رژیم صهیونیستی برای حمله بدون همراهی امریکا به ایران ابراز تردید کردهاند. چند هفته قبل از این هم ژنرال «مایکل هایدن»، مدیر سابق آژانس امنیت ملی امریکا در مصاحبهای با شبکه خبری «اماسانبیسی» گفت اسرائیل توان نظامی حمله به ایران را ندارد.
وی در پاسخ به این سؤال که آیا در صورت شکست مذاکرات هستهای، اسرائیل به ایران حمله خواهد کرد و آیا احتمال دارد این کار را بدون هماهنگی امریکا انجام دهد، گفت: «اسرائیل توان این کار را ندارد و این کار عاقلانه هم نیست.»
هایدن گفت: «فاصلهها زیاد است، نیروی هوایی اسرائیل کوچک خوب است اما کوچک و مواضع مورد نظر، متعدد، پراکنده و سخت.» دو روز قبل از اظهارات هایدن، اوباما هم در گفتوگو با نیویورک تایمز با تکرار اظهارات تهدیدآمیز گذشته خود بیان میکند: «همین امر در مورد ایران هم صادق است.
کشوری(در مقایسه با کوبا) بزرگتر و کشوری خطرناک که درگیر فعالیتهایی بوده که به مرگ شهروندان ایالات متحده منجر شده است. اما اصل قضیه این است: بودجه دفاعی ایران ۳۰ میلیارد دلار است و بودجه دفاعی ما نزدیک به ۶۰۰ میلیارد. ایران میداند که نمیتواند با ما مبارزه کند… از من در مورد دکترین اوباما سؤال کردی. دکترین(من) این است: ما تعامل میکنیم، اما همه ظرفیتهایمان را هم حفظ میکنیم.»
ایران شایسته اعتماد نیست!
فرانک والتراشتان مایر وزیر امور خارجه آلمان هم در مقالهای در روزنامه «فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ» سخنان مشابهی را تکرار میکند، وی با اشاره به بیانیه لوزان مینویسد: «به دلیل فعالیتهای هستهای مخفی گذشته ایران و همچنین اظهارات آتشین تندروهای ایران علیه اسرائیل و نقش خطرناک این کشور در مناقشههای دیگر از سوریه تا عراق و یمن، این کشور شایسته اعتماد نیست.»
وی افزود: «از این رو نمیتوانیم فرض را بر این بگیریم که ایران قابل اعتماد است و به همین دلیل، نظارتی بیسابقه در تاریخ را که قرار است ۲۵ سال طول بکشد علیه ایران اعمال کردیم.»
عناصر دیپلماسی فعلی امریکا در مقابل ایران و لزوم مقابله با آن
روند تهدیدات امریکاییها و متحدانش پس از لوزان تا به امروز ادامه داشته و طی روزهای اخیر هم استمرار داشته و همچنان به سیر خود ادامه میدهد. حال اگر بخواهیم سیاستهای ایالات متحده امریکا طی ۲۳ ماه اخیر را در گزارهای خلاصه کنیم باید اینگونه بیان کرد که با تغییر رویکرد دیپلماسی کشورمان به واسطه روی کار آمدن دولت یازدهم، نوع مواجهه نظام سلطه با کشورمان هم دچار تغییراتی تاکتیکی شد با این توضیح که اگرچه راهبرد اصلی غرب همچنان حول مفاهیمی مانند «استحاله» و «براندازی» شکل میگرفت اما طرح کوتاه مدت آنها در کلیدواژههایی مانند «توقف»، «تهدید»، «تحقیر» و
«مداخله» معنا پیدا کرد. بدون تردید نوع مواجهه با چنین رویکردی باید در مفاهیمی مانند «موضعگیری قاطع و انقلابی» با حفظ منافع و مصالح نظام و انقلاب و همچنین «کمک به افزایش توان نظامی و دفاعی کشور» و «اعتماد و اطمینان داشتن به آن» معنا پیدا کند.