خانیکی اینگونه نماینده خودخوانده زنان شد
هادی خانیکی، فعال اصلاحطلب و مشاور رئیس جمهور دولت اصلاحات، طی یادداشتی در شماره چهارشنبه گذشته روزنامه اعتماد نوشته است: سوال اساسی و فراگیر برای بسیاری از زنان کشور مطرح شده که چرا در حق آنها اجحاف شده است؟
به گزارش افکارخبر، او همچنین اظهار کرده است: زنان توقع دارند در جایگاه مناسب سیاسی و اقتصادی حضور داشته باشند.
*مشخص نیست جامعه ایرانی چه زمانی باید از زحمت خودخواندگیها، فرضیات منعندی و مکاشفات متفرد برخی چهرههای جریان سیاسی خاص و پردههایی که بر چهره حقیقت میافکنند رهایی یابد؟!
خانیکی چطور و با چه فرایندی در جریان سؤال اساسی و فراگیر بسیاری از زنان کشور قرار گرفته و یا چه مرجعی تأیید میکند که سؤال مطروحه فینفسه صحیح است؟!
آنها که زمانی رئیسجمهور سابق را متهم به مکاشفات شخصی و دریافتهای غیر قابل اثبات میکردند، چگونه خود حاضر شدهاند دست به همینکار البته با کادوپیچی علاقه به حقوق زنان و مباحثی از این دست بزنند؟!
در همین زمینه، سعید لیلاز نیز چندی قبل در مصاحبهای دریافتهای شخصی خود را اینگونه به افکار عمومی تزریق کرده بود: «به مردم اعلام میکنم رونق اقتصادی در کشور ایجاد شده، در مسیر سیاسی نیز در تعامل مناسب با دنیا هستیم و در مسیر هستهای دستاورد مثبت و سازندهای به دست آوردهایم!» و البته این اعلام او در حالی بود که برای هر سه اشارهی وی انقلتهای فراوانی وجود دارد.
لازم به ذکر است که یک معضل فکری در چهرههای جریان سیاسی خاص وجود دارد و آن «مفروضات غلط» است.
به این معنی که این چهرهها با یک فرض یا سؤال مبنایی که البته نادرست هم هست به دنبال نظریهپردازی میروند و بدیهیست که هنگامیکه خشت اول کج باشد، دیوار بنا شده تا ثریا هم کج خواهد بود.
مفروضاتی مثل اینکه ما ایرانیها دچار عقبماندگی(به معنای نابرخورداری از ساختمانهای بلند و ماشینهای آخرین مدل) هستیم، روابط خارجی ایران در دوران احمدینژاد با تنش همراه بود، ایران در لُجّه مشکلات عظیم اقتصادی فرو رفته است، تحریمها توانسته ایران را فلج کند! علت تامّه مشکلات کشور نبود توافق با غرب و آمریکا است، آمریکا قدرتی بنیانبرافکن دارد که هر لحظه میتواند ایران اسلامی را از بین ببرد، در جامعه ایرانی میان مردم و حکومت شکاف وجود دارد، انقلاب اسلامی برای رسیدن به توسعه بود!، کشور دچار معضلات اخلاقی است و … تنها بخشی از هزاران مفروض اثباتاً و مستنداً
غلطی هستند که در افکار جریان سیاسی خاص وجود دارد و روزانه بر مبنای آنها صدها جمله و اظهار نظر تقریر شده و یا در مصاحبهها و سخنرانیهای چهرههای ایران گفته میشود.
در بحثاجحاف به حقوق زنان همچنین قابل اشاره است که در حال حاضر هیچ اجحاف فراگیری که بصورت اپیدمیولوژی درآمده باشد در حق زنان ایرانی قابل اشاره نیست.
منظور چهرههای جریان سیاسی خاص نیز از پرداختن به مسئله زنان همواره چیزی غیر از تلاش برای رأیآوری و عمل به توصیههای تئوری مذموم «توسعه» و «جامعه مدنی» نبوده است.
پر واضح آنکه اسلام ناب برای بانوان شأن و وظایفی قائل است که تفکر غربی و بویژه مفهوم توسعه با آن مغایر است و بر همین اساس همواره معتقد است که در نظام حکومتی اسلام، به حقوق زنان توجه نمیشود، به جایگزینی واژه خانواده به جای کلمه زن اعتراض میکند و یا تئوریهای مذمومی نظیر «زنان نباید در دوراهی شغل و خانواده مخیّر شوند» را ارائه میدهد.
گفتنیست، تئوری ارائه شده در حالی از جانب یک مقام دولتی، چندین مرتبه عنوان شده است که مقام معظمرهبری تأکیدات مؤکدی دارند مبنی بر اینکه مسئله اصلی برای بانوان «خانواده» است.
هادی خانیکی پیش از این هم مفروضات ناصحیح دیگری را به ساحت افکار عمومی القا کرده بود.
مردم به رسانهها اعتماد ندارند، ارتباطات شبکهای -وایبر و تلگرام- باعث بازگشت مغزها به کشور میشود! و جامعه شاهد فساد است، اما نسبت به آن حساس نیست بخشهای دیگری از اظهارات وی هستند که بعضاً به ساحت افکار عمومی و رسانههای کشور تزریق شدهاند.