شیرین عبادی خواستار فشار اقتصادی به ایران شد
یک مزدبگیر محافل غربی، خواستار فشار اقتصادی به ایران با دستاویز حقوق بشر شد.
به گزارش افکارخبر، شیرین عبادی که به خاطر سوابق حمایت از رژیم پهلوی و سپس سیاهنمایی علیه جمهوری اسلامی مورد توجه محافل صهیونیستی و غربی قرار گرفت و جایزه میلیارد دلاری و سیاسی نوبل صلح را دریافت کرد خواستار فشار اقتصادی بیشتر به ایران شد.
شیرین هانتر از فعالان حقوق بشر اذعان میکند که عبادی را سازمان مجاهدین خلق(منافقین) و کسانی چون عبدالکریم لاهیجی(وکیل مدافع سازمان منافقین) به وی معرفی کردند تا نامزد جایزه صلح نوبل شود.
عبادی ضمن مقالهای در وبسایت فردا نوشت: به دنبال توافق بر سر برنامه هستهای ایران و در انتظار لغو اکثر تحریمهای اقتصادی، رفت و آمد هیئتهای مقامات دولتی اروپایی و ایرانی، بین تهران و پایتختهای اروپایی شدت گرفته و همه در پی گفتوگو در مورد روابط جدید دیپلماتیک و اقتصادی با ایران هستند. وی میافزاید: دولتهای اروپایی نباید اجازه دهند اشتیاق آنان برای تجدید تعامل با ایران و بازارهای آن، نیاز فوری کشور برای اصلاحات در زمینه حقوق بشر را تحتالشعاع قرار دهد.
در عوض، همان کانالهای دیپلماتیک و اقتصادی که در حال شکلگیری است باید برای پاسخگو کردن ایران نسبت به پرونده حقوق بشر مورد استفاده قرار گیرد.
وی همچنین از دولتهای اروپایی خواست ضمن همکاری با جامعه مدنی(اسم مستعار گروهکهای وابسته)، به ایران فشار بیاورند و یک گزارشگر ویژه برای ایران تعیینکنند. عبادی مینویسد: نقش جامعه مدنی ایران چه در داخل کشور و چه در تبعید بسیار عمده است. اتحادیه اروپا باید از مدافعان حقوق بشر ایرانی حمایت کرده و با آنها همکاری کند تا به برنامهای شکل دهند که بتواند به واقع تاثیرگذار باشد. مدافعان حقوق بشر ایرانی بهتر از هر کس دیگر میدانند چه چیزی مورد نیاز است و چه موردی دستیافتنی است.
وی میافزاید: امیدوارم اروپا بتواند ورای جذابیت قابل توجه مالی، شرایط فعلی را نیز ببیند و این برهه از زمان را، علیرغم توافق هستهای، فرصتی برای کمک به بسیاری از افراد در ایران که هنوز نمیتوانند از آزادی بهرهمند باشند ببیند. اگر ما ایران را در این زمان رها کنیم، ممکن است فرصت دیگری وجود نداشته باشد.
يادآور ميشود صدور قطعنامه تحريمي ۱۹۲۹ در سال ۱۳۸۹ به واسطه رايزني و آدرس دادن نمايندگان سران فتنه سبز به آمريکا و برخي کشورهاي اروپايي انجام گرفت. اين قطعنامه، شديدترين قطعنامه تحريمي بود. اما پس از اعمال تحريمهاي مذکور، فتنهگران با ريختن اشک تمساح براي اقتصاد کشور و معيشت مردم، سعي کردند خود را دلسوز کشور و نگران مصلحت عمومي جا بزنند!