به گزارش افکارنیوز،

مجلس دهم هفتم خرداد یعنی تنها سه روز دیگر کار سنگین خود را آغاز می کند و این در حالی است که غالب پیش بینی ها در بین محافل خبری روی داغ ترین کرسی مجلس دهم یعنی ریاست مجلس متمرکز شده است. برای صندلی ریاست مجلس دهم تنها دو گزینه اصلی وجود دارد که هرکدام برگزیده جناح متبوع خود بوده و از دوماه پیش در حال وزن کشی سبد آرای خود برای تکیه بر این صندلی مهم  و تاثیر گذار هستند. اما می توان ریاست علی لاریجانی را برای سومین دوره پیاپی بر پارلمان قطعی دانست چرا که جدا از دلایلی نظیر قدرت لاریجانی برای ریاست بر مجلس و مدیریت آن و توان لابی گری، از حیث تعداد نمایندگان موافق هم دست برتر با لاریجانی است چرا که اصولگرایان مجلس دهم و مستقیلن مایل به اصولگرایی و حتی اصلاح طلبان مایل به ریاست لاریجانی، تعداد قابل توجهی از نمایندگان را شامل می شوند که می توان گفت در مجموع توان رقابت از عارف، منتخب اول مردم تهران گرفته شده است.

با این حال و با گذر از بحث ریاست مجلس که در چند روز آینده مشخص خواهد شد می توان به بحث نواب رئیس پرداخت که در درجه دوم قرار داشته و اخبار و حواشی پیرامون این جایگاه در حاشیه شنیده می شود. چرا که حوزه ریاست مجلس به یک اجماع کلی تر نیاز داشته در حالی که بحث نواب رئیس به اجماع کمتری نیاز داشته و حتی سبدآرای رئیس با نواب دارای تفاوت های جدی است که این موضوع باعث شده است خیلی از نمایندگان به فکر تصاحب این جایگاه مهم بیفتند. در این نوشتار به بررسی افرادی که تاکنون تمایل خود را برای نایب رئیسی مجلس دهم نشان داده و یا به نوعی در حال تدارک برای این موضوع هستند می پردازیم:

جریان اصلاح طلب

لیست امید در تهران به هر زحمت و مشقت تنها چند روز مانده به آغاز تبلیغات انتخابات مجلس دهم تشکیل شد و از اصولگرای بدلی تا اصلاح طلب و مستقل را درخود جا داد. با پایان یافتن انتخابات و برگزیده شدن لیست امید در تهران، انسجام دو  سه هفته ای این لیست از هم پاشیده شد و هرکدام از افراد که صرفا در پی ورود به هر قیمتی به مجلس بودند، در پی برنامه ریزی برای کسب قدرت در مجلس برآمدند.

علی مطهری

اولین فردی که در پی نایب رئیسی مجلس بود علی مطهری نماینده پرحاشیه چند دوره اخیر مجلس بود که به لطف حمایت محمود احمدی نژاد وارد مجلس هشتم شد و توانست روند نمایندگی خود را برای مجلس نهم و دهم نیز حفظ کند. گرچه مطهری حتی سودای ریاست هم در سر داشت اما با محاسبه سبد واقعی آرای خود، از این حوزه دست کشید و به حوزه کاندیداتوری برای نایب رئیسی ورود کرد. مطهری با اعلام شر" طاگر آقایان لاریجانی و عارف کاندیدای ریاست مجلس شوند بنده کاندیدای نایب‌ رئیسی خواهم شد" کاندیداتوری خود را اعلام کرد.

کاظم جلالی

 اصولگرای تقلبی که در مجلس نهم با دوستان خود به اسم رهروان ولایت! در صف جریان اصولگرایی انشقاق ایجاد کرد و با آغاز ریاست روحانی به سمت دولتمردان یازدهم میل پیدا کرد تا جایی که در ماجرای برجام خلاف جهت ملت حرکت کردند نیز از دیگر گزینه های نایب رئیسی مجلس دهم است. گرچه نماینده سابق مردم شاهرود و کنونی تهران در مجلس نهم به لطف لاریجانی ریاست مرکز پژوهش های مجلس را بر عهده داشت اما با توجه به احتمال ریاست لاریجانی و رفتن عارف به مرکز پژوهش ها، به احتمال زیاد تمایل زیادی برای تصاحب کرسی نایب رئیسی داشته باشد.

مسعود پزشکیان

وزیر بهداشت دولت دوم اصلاحات که نمایندگی مردم تبریز را عهده دار است در چند روز گذشته کاندیداتوری خود را برای نایب رئیسی اعلام کرد. پزشکیان را می توان از اصلاح طلبان نسبتا عاقل معرفی نمود که گرایش به ریاست لاریجانی دارند و شاید به خاطر حمایتش از لاریجانی برای ریاست مجلس، او نیز بر حمایت لاریجانی از خود برای نایب رئیسی حساب باز کرده است. پزشکیان هم مانند جلالی برای نایب رئیسی روی حمایت لاریجانی حسا ویژه باز کرده اند.

غلامرضا تاجگردون

تاجگردون نماینده گچساران که به همراه پزشکیان از اعضای اصلاح طلب کمیسیون برجام بودند که در روز گزارش همراه سه نفر دیگر با حرکت کودکانه و اصلاح طلبانه ای از کمیسیون خروج کردند، نیز از دیگر افراد مدعی گرفتن کرسی نایب رئیسی است.  

محمدرضا تابش

خواهرزاده رئیس جمهور ممنوع التصویر و ممنوع الخروج اصلاحات که شاید تنها دلیل برای معرفی وی همین موضوع باشد از دیگر گزینه های جریان اصلاح طلبی است و الا وی نه از شهرت خاصی برخوردار بوده و نه از جایگاه خاصی در میان اصلاح طلبان برخوردار است.

مصطفی کواکبیان

نماینده اسبق بلندآواز مردم سمنان که این بار و به لطف لیست امید از تهران وارد میدان شد از دیگر مدعیان کرسی نایب رئیسی است . گرچه کواکبیان مورد غضب بعضی از اصلاح طلبان هست و به برهم زننده بازی در بین اصلاح طلبان معروف است اما به نوعی سبد آرای وی در بین این جریان تعریف می شود و بایستی رضایت هم فراکسیونی ها خود را برای این موضع جلب کند. کواکبیان حتی عارف را هم تهدید کرده بود که اگر وارد رقابت با علی لاریجانی نشود خود به برای ریاست مجلس کاندیدا می شود.

جریان اصولگرایی

اصولگرایان در انتخابات مجلس دهم نتوانستند اکثریت مطلق خود را همانند دو دوره پیش تکرار کنند اما اکثریت نسبی این مجلس را با جمع مستقلین مایل به این جریان به دست آوردند. گرچه می توان گفت افراد شاخص جریان اصولگرایی در مجلس نهم همانند حدادعادل، زاکانی، توکلی، نادران، میرکاظمی، نبویان و... در این مجلس حضور ندارند اما افراد شاخص دیگر این جریان در مجلس دهم کم نیستند که بعضی از این افراد برای نایب رئیسی مناسب خواهند بود و منظقی است در کنار حمایت از لاریجانی برای ریاست مجلس نایب رئیسی مجلس دهم هم در اختیار جریان اصولگرا قرار بگیرد.

حجت الاسلام ذوالنور

قائم مقام سابق نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران که در دوره نهم از ورود به مجلس جاماند و در این دوره به عنوان منتخب سوم مردم انقلابی قم وارد مجلس شد از گزینه های مناسب اصولگرایان برای ورود به هیئت رئیسه مجلس است. ذوالنور حتی آمادگی خود را برای نمایندگی جریان اصولگرا در حوزه ریاست مجلس اعلام کرده بود که با رصد اوضاع مجلس دهم جای خود را به علی لاریجانی داد.

احمد امیرآبادی

منتخب اول مردم قم و دبیر کمیته هفت نفره ابتدایی و ده نفره فعلی منتخبین اصولگرا در مجلس دهم از دیگر افراد شایسته برای نایب رئیسی مجلس دهم است. نگاه جبهه ای و انقلابی امیرآبادی در رد پیشنهاد باج گونه تابش برای رای به ریاست عارف از یک سو و کسب کرسی های دیگر ریاست مجلس به خوبی مشهود است.

حمیدرضا حاجی بابایی

وزیر آموزش و پرورش دولت دهم از دیگر گزینه های کاندیداتوری برای نایب رئیسی است. حاجی بابایی که با رای قاطع مردم همدان وارد مجلس شد را می توان در کنار امیرآبادی و ذوالنور حتی از گزینه های ریاست فراکسیون اصولگرایان دانست البته در صورتی که لاریجانی تن به تشکیل فراکسیون فراگیر ندهد.

کلام آخر

می توان به گزینه های فوق افراد دیگری را اضافه نمود گرچه تنها سه روز تا افتتاح مجلس دهم مانده و این احتمال می رود که افراد دیگر که اذهان از پرداختن به آن غافل هستند کرسی های نواب رئیسی را تحصیل کنند. اما نکته ای را که بایستی در پایان به منتخبان مجلس دهم یادآور شد این است که چهارسال عمر خدمت به ملت شریف ایران تنها نصیب 288 نفر فعلی شد که بایستی تنها به منافع ملی فکر کرده و تصریحات رهبری انقلاب در پیام به منتخابان و مردم در روز نهم اسفند 1394 یعنی دو روز بعد از حماسه مردم در ایران در هفتم اسفند نصب العین خود قرار دهند و چهارسال پیش روی خود را تا سال 1399 تنها صرف خدمت به ملت شریف ایران، انقلاب اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی و روزافزون شدن عزت و پیشرفت این کشور در این شرایط حساس معطوف کنند و از هرگونه دعوای قبیله ای و جناحی در خانه ملت خودداری کنند.