یک ملاقه ماست و این همه کاسه لیس؟!
یک عضو سابق شورای عمومی دفتر تحکیم، نامه چندی پیش شماری از اعضای اسبق دفتر تحکیم خطاب به باراک اوباما را «شرم آور، شرم آور و باز هم شرم آور» خواند.
کیهان:افراد ياد شده اكنون از كشور متواري اند و پناهنده محسوب مي شوند اما مدتي است كه طرف هاي ارزياب آمريكايي فهميده اند در واقع كلاهبرداراني هستند كه با مخالف نمايي توانسته اند پناهندگي بگيرند بي آن كه فعاليت موثري عليه ايران داشته باشند. به دنبال ايجاد اين ذهنيت، پناهندگان مذكور مصلحت را در آن ديدند كه با نگارش نامه اي سراسر تملق، از خجالت آمريكا درآيند و اظهارات اخير وي را بي پاسخ و مخاطب نگذارند.
در پی انتشار نامه افراد مذکور در سایت های اینترنتی، علی قلی زاده عضو سابق شورای عمومی دفتر تحکیم در «روزنت» نوشت: نویسندگان نامه مورد اشاره آشکارا خواهان دخالت یک دولت بیگانه در امور داخلی ایرانیان شده اند. نامه ای شرم آور، شرم آور و باز هم شرم آور. دست کم برای من، به عنوان یک فعال دانشجویی. سوال اینجاست که این دوستان از چه جایگاهی به «طرح مطالبه» نزد بیگانگان پرداخته اند؟ این دوستان «ایرانی» بدون هیچ اشاره ای به کودتای دولت آمریکا علیه دولت قانونی و ملی دکتر مصدق، بدون اشاره به حمایت های دولت آمریکا از سرکوبهای خونین و بی سابقه مردم ایران توسط رژیم پهلوی تا
آخرین روزهای دوام آن رژیم و بدون اشاره به قربانی شدن «دانشجویان آزادیخواه میهن دوست» جلوی پای نماینده دولت آمریکا در روز ۱۶ آذر ۳۲، به غائله اشغال سفارت آمریکا در تهران در سال ۵۸ اشاره کرده اند و بدون دفاع از خاک وطن که در مرداد ۳۲ گرفتار کودتای خارجی اسلاف همین «آقای رئیس جمهور» شد، از اشغال خاک آمریکا در ایران برای نشان دادن «حقانیت خودشان» سخن گفته اند. حال آنکه ظاهرا این نکته را فراموش کرده اند که گروگانگیری جوانان انقلابی در فضای انقلابی آن روز، نتیجه طبیعی و بدیهی چندین دهه دخالت دولت آمریکا به نفع دیکتاتوری در کشورمان و سرنگونی دولت ملی ایرانیان بوده
است. و اگر اشغال سفارت آمریکا تصمیم ناگهانی بوده، کودتا علیه دولت ملی مصدق و سالها حمایت از کشتار و خونریزی رژیم پهلوی استراتژی خصمانه دولتمردان آمریکایی برای سالها در ایران بوده است.
وی می افزاید: نویسندگان نامه از آقای رئیس جمهور آمریکا هیچ سوالی در مورد حمایتش از ناقضان حقوق بشر و قاتلان مردم و آدم سوزی ها در بحرین و عربستان و اردن و فلسطین و… و شکنجه «متهمان در گوانتانامو و ابوغریب» و… نپرسیده اند و از وی به مثابه ناجی درخواست کمک برای پایان دادن به نقض حقوق بشر در ایران کرده اند. آنها نزد یک دولت بیگانه که کارنامه سیاهی در دهه های اخیر در براندازی دولتهای مردمی و قانونی با کودتای خارجی و همچنین شکنجه و کشتار مردم کشورهای منطقه تحت لوای «شعار دفاع از حقوق بشر و آزادی» داشته است، از جناح حاکم شکایت برده اند. سوال اینجاست که دولت آمریکا چه
جایگاه اخلاقی و قانونی ای دارد که اینان به او پناه برده اند و از او درخواست کمک کرده اند؟
وي در پايان نوشت: سال گذشته و امسال جمعي از اين دوستان متني به اوباما نوشته و آزادي را از او گدايي كرده اند.