تخریب تاکتیک انحراف و فتنه برای انتخابات
گفتگو با پرویز سروری
حساسيت انتخابات اسفندماه براي جريان اصولگرا به مراتب بيشتر از دورههاي گذشته است؛ چراكه در انتخابات اخير در كنار اصلاحطلبان دستهاي به مقابله با اصولگرايي برخاستهاند كه از قدرت و استطاعت مالي خيرهكنندهاي برخوردارند و تصميم دارند به شكلي هماهنگ و هدفمند با جريان مطرود اصلاحات كرسيهاي مجلس را در اختيار گيرند. اگرچه تاكتيكهاي اين دو جريان متفاوت اما هدف آنها يكي است و آن به حداقل رساندن حضور نمايندگان اصولگرا در مجلس نهم است.
آنچه کار اصولگرایان را برای مقابله و خنثی کردن توطئههای این دو جریان مشکل کرده به وحدت نرسیدن گروههای مختلف اصولگرایی حدود سه ماه مانده به برگزاری انتخابات است. موضوعی که در دورههای گذشته حداقل به این شکل سابقه نداشته است. اگرچه برای رسیدن به ائتلاف و همگرایی در دل جریان اصولگرایی بسیاری از بزرگان و دلسوزان انقلاب پیشقدم شده اما هنوز این هدف محقق نشده و نگرانیها و التهابهای فراگیری را در بدنه جامعه به دنبال داشته است.
پرویز سروری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجه مجلس شورای اسلامی هم معتقد است اگر اصولگرایان همین روند را ادامه دهند و با چند لیست در انتخابات مجلس نهم شرکت کنند قطعاً پیروز انتخابات جریانهای مخالف گفتمان اصولگرایی هستند. نماینده مردم تهران میگوید دو جریان انحرافی و اصلاحات برنامهریزیهای مشترک و گستردهای را برای شکست اصولگرایان طراحی کردهاند که در صورت تعلل و سهلانگاری اصولگراها لطمات جبرانناپذیری را بر پیکره انقلاب، نظام و خود جریان اصولگرا وارد خواهد کرد که جلوگیری از آن در سالهای بعد به حداقل ممکن میرسد. پرویز سروری در گفتوگویی که در
پی میآید ابعاد مختلفی را از تاکتیکهای دو جریان مقابل گفتمان اصولگرایی بررسی و تحلیل میکند.
جریان اصلاحطلب با اینکه عملکرد مناسبی در طول چند سال اخیر خصوصاً انتخابات سال ۸۸ نداشته، خود را برای انتخابات اسفندماه مجلس شورای اسلامی آماده میکند، هرچند که به نظر میرسد دیدگاههای متفاوتی در دل این جریان نسبت به انتخابات وجود دارد؛ ارزیابی شما از وضع موجود این جریان و ورود آنها به انتخابات چیست؟
من این جریان را به سه دسته تقسیم میکنم. یکی جریان فتنه است. این جریان میخواهد از انتخابات بستری برای ایجاد اغتشاشات، نافرمانیهای مدنی و به تعبیری بیثباتی ایران مبتنی بر برنامههای امریکا در منطقه بسازد به همین دلیل است که ما از الان میبینیم باز بحثتقلب در انتخابات و صیانت از آرا به طور پررنگی در داخل مطرح میشود. در خارج از کشور هم میبینیم که با اشاره امریکاییها دعوت میشوند به اینکه ایران را به یک پایگاه ناامن تبدیل کنند، جنگ مسلحانه در ایران راه بیندازند و مدل لیبی را پیشنهاد کنند و به دنبال دادن وعده و وعیدهایی هستند که ما اگر در فتنه سبز به صورت
آشکار نیامدیم، دلیلش فلان موضوع بوده است. آنها به صورت غیرمستقیم ابراز میکنند که ما آمادهایم اینبار به صورت مستقیم از شما حمایت بکنیم. به هر حال ما یک جریان فتنه را داریم که به نظر من این جریان به صورت رادیکالیستی عمل میکند، به صورت خشونتآمیز عمل خواهد کرد و ما آثار آن را از الان میبینیم هم در درون و هم در بیرون. آنها به دنبال این هستند انتخابات را به بستری برای ایجاد درگیری و اغتشاش در کشور تبدیل کنند. دقیقاً مدلی را که در انتخابات سال ۸۸ شروع کردند را امروز کلید زدند یعنی بحثصیانت از آرا یا بحثاینکه باید در مورد انتخابات تضمین داده شود و تمام شرط و
شروطهایی که گذاشته میشود در این راستاست که القای عدم سلامت انتخابات را به جامعه منتقل کنند. دقیقاً همان روند انتخابات سال ۸۸ است به علاوه اینکه علناً حمایتهای نظام سلطه را به صورت آشکارتری نسبت به گذشته جلب میکنند. همین که در آستانه انتخابات خانم کلینتون دعوت میکند ایرانیها را برای بازتولید اعتراضات در ایران و ایجاد فتنه، اغتشاشات و جنگ مسلحانه خود گویای بسیاری از نکات است.
نامهای که برخی از چهرههای اصلاحطلبان فراری به انقلابیون منطقه نوشتهاند هم در همین راستا قابل ارزیابی است؟
بله، اینها نمایندگی امریکا را دارند. این دقیقاً سیاست امریکاست و این افراد که نامههایی به مردم منطقه نوشتهاند نمایندگی امریکا درمنطقه را بر عهده دارند و میخواهند ایران یکپارچهای که پشت سر رهبری نشان داده که در همه عرصهها حاضر است مقاومت و ایثارگری کنند را خلاف آنچه هست نشان دهند و این القا را به مردم منطقه بدهند که ایران یکپارچه نیست. البته این را باید بدانند که حنای آنها دیگر رنگی ندارد چراکه هم مردم ما و هم مسئولان منطقه متوجه شدهاند که اینها همان شعارهای امریکاست که یک روز از زبان ترکها برخاست که ادعا میکردند که منطقه باید با مدل سکولاریزه
اداره شود و امروز هم از زبان برخی چهرههای اصلاحطلب شنیده میشود. میشود گفت این حرکت در راستای همان موضوع است به این صورت که متحدان امریکا را این گروهها و جریانات دلگرم کنند به وجود ظرفیتهای همراه با امریکا و مقابل با انقلاب اسلامی.
دو گروه دیگر اصلاحطلب چه راهکارهایی را برای شرکت در انتخابات و بهرهبرداری از آن به نفع جریان خود در دستور کار دارند؟
یکی دیگر از گروههای اصلاحطلب معتقد است که ظرفیتهای اصلاحطلبان را بیخود و بیجهت پای جریان فتنه در انتخابات سال ۸۸ و اتفاقات پس از آن آوردهاند. آنها معتقدند تا قبل از انتخابات سال ۸۸ ما اپوزیسیون دولت بودیم اما با فتنه ۸۸ تبدیل به اپوزیسیون نظام شدیم و جریان فتنه ما را از مخالفت با دولت به مخالفت با اصل نظام و حکومت اسلامی کشاند به همین دلیل اصلاحطلبان که در چارچوب نظام، مخالفت با دولت میکردند، خارج از نظام با نظام مخالفت کردند و نظام در مقابل آنها قرار گرفت. این گروه معتقدند باید خروج از نظام را تبدیل به ورود به نظام بکنیم و برگردیم به موضع قبل از
فتنه ۸۸ که اصل مخالفتمان «مخالفت با دولت» بود. آنها هدفشان این است که مخالفت با نظام را به مخالفت با دولت تبدیل بکنند با این رویکرد این گروه معتقد است باید با تمام قوا در انتخابات شرکت کرد. آنها حضور خود را در انتخابات پیروزی قلمداد میکنند حتی بدون کرسی. آنها میگویند حتی یک کرسی هم در مجلس آینده نداشته باشیم اما حضور در انتخابات داشته باشیم. این به مثابه بازتولید حیات سیاسی ما در کشور است. اما این حداقل هدف و استراتژی آنهاست ولی نکته استراتژیکی که به آن میاندیشند گرفتن کرسیهای زیاد از مجلس است. گروه دوم برنامهریزیشان این است که میگویند ما چهرههای
مشهور خودمان را مطرح میکنیم؛ اینها یا از توری شورای نگهبان عبور میکنند یا نمیکنند، اگر گذر کردند که ما پشت آنها قرار میگیریم اگر گذر نکردند این زمینه مظلومنمایی ما را فراهم کرده و ما به همین وسیله فضاسازی گستردهای علیه نظام انجام میدهیم و در کنار آن مهرههای سفید را وارد عرصه میکنند و با مهرههای سفید عملیات انجام میدهند. یعنی بعد از گذرجریان اصلاحطلب با عنصر مظلومنمایی و انسجام رسانهای به میدان میآید. قول میدهم انسجام رسانهای که در خارج و داخل در انتخابات سال ۸۸ شکل گرفت در انتخابات مجلس نهم به چند برابر خواهد رسید. آنها مدیریت
رسانهای قوی و یک بمباران رسانهای تبلیغاتی توسط ماهوارهها به صورت منسجم خواهند داشت آن هم علیه اصولگرایان مهرههای سفید از شورای نگهبان پشت آنها قرار میگیرند و با آنها سعی دارند که کرسیهای مجلس را در اختیار بگیرند.
خب دلیل اتخاذ چنین رویکردی از سوی این گروه چیست؟
تحلیلشان این است که این بازی است که اصولگرایان در شورای دوم با ما انجام دادند یعنی چراغ خاموش و موتور روشن حرکت کردند، اختلافات را در اصلاحطلبان زیاد کردند و خودشان بروز و ظهور علنی نداشتند و القا کردند که نمیخواهند در انتخابات شرکت کنند و ما(اصلاحطلبان) به وزنکشی کشیده شدیم و تقسیم قدرت کردیم و اصولگراها با یک لیست نامشخص غیرمطرح آمدند و بازی را بردند. آنها قصد دارند همان بازی را انجام دهند، چراغ خاموش و موتور روشن با تمام ظرفیت حرکت میکنند و از طرفی تمام ظرفیتها را میآورند و افرادی که ظرفیتی برای این جریان به حساب میآیند و میسوزند را زمینه
تبلیغات و مظلوم نمایی برای مهرههای سفید میکنند و با مهره سفید و با یک لیست قوی و افراد کاردان فضای انتخاباتی را به سود خودمان میبریم و برنده میشویم.
گروه سوم از طیف اصلاحطلب چه برنامههایی را برای شرکت در انتخابات در دستور کار قرار دادهاند؟
گروه سوم همان گروه هستند که در جریان فتنه یا اصلاً همراهی نداشتهاند مثل برخی از اصلاحطلبانی که در مجلس حضور داشتند یا مخالفت علنی با این جریان داشتهاند یا ساکت بودهاند یا مواضع خیلی ضعیفی در همراهی با این جریان گرفتهاند. اینها همان روال قبل از انتخابات سال ۸۸ را در پیش گرفتهاند و تلاش میکنند که با روحیه محافظهکارانه به اهداف خود دست پیدا کنند.
البته آنها هم تاکتیکها و برنامهریزیهای خاص خود را برای ورود به انتخابات و پیروزی در آن دارند.
به عقیده شما بین این سه دسته از جریان اصلاحطلب توافقاتی هم صورت میگیرد و محتمل میدانید که با یک لیست در انتخابات شرکت کنند؟
بنده فکر میکنم که گروه سوم و دوم به توافق و تفاهم برسند و یک لیست واحد ارائه خواهند کرد. قطعاً اصلاحطلبان در این دوره با یک لیست واحد وارد عرصه انتخابات میشوند و اصولگرایان سعی میکنند، مدیریت کنند تا با چند لیست متفاوت وارد عرصه انتخابات شوند.
مجمع روحانیون مبارز جزو کدام دسته به حساب میآید؟
به صورت کلی مجمع روحانیون مبارز جزو دسته دوم به حساب میآید اما در همین مجمع هم دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. برخی از چهرههای این گروه هنوز با جریان فتنه همراهی دارند و آن را مدیریت و تلاش میکنند که این صحنه را همچنان جلو ببرند و جریان فتنه را زنده نگه دارند. برخی دیگر از اعضای این گروه مخالف این رویکرد هستند و معتقد هستند ما با طناب جریان فتنه به ته چاه رفتیم و اشتباه کردیم الان هم زمان مناسبی است که اشتباهات گذشته خود را جبران کنیم و به درون حاکمیت برگردیم. البته من با یک نگاه تقریباً ابهامآلودی نگران هستم که این موضوعات در پشت صحنه با هماهنگی کامل صورت
گرفته است یعنی یک عده نمایندگی جریان رادیکال اصلاحطلب را داشته باشند، یک عده محافظهکارانه عمل بکنند، یک دسته هم بین این دو عمل بکنند. امیدوارم اینطور نبوده باشد.
امیدوارم مواضعی که برخی از اعضای این جریان اعلام میکنند، مواضع حقیقی آنها باشد نه براساس یک مدیریت پشت صحنه که هر کدام یک نقشه را بر عهده گرفته باشند که یکی نقش طرفدار فتنه را بگیرد، یکی نقش بازگشت به نظام را بر عهده بگیرد یکی هم نقش حرکت در چارچوبهای قبل از جریان فتنه را بر عهده بگیرد. این میتواند یک سناریو باشد از سوی کل جریان اصلاحطلب که عملکرد خوبی هم در طول چند سال اخیر از خود به جا نگذاشتهاند. باید با تأنی، دقت و رصد مواضع اصلاحطلب به عرصه انتخابات نگاه کرد و با توجه به سوابقی که از آنها در عرصه سیاسی سراغ داریم این نگرانی را داریم که پشت صحنه یک
هماهنگیهایی برای این نقش بازی کردنها صورت گیرد.
با توجه به تمام برنامهریزیها و تاکتیک اردوگاه اصلاحات، میزان موفقیت این جریان را در انتخابات آتی چقدر میدانید؟
بستگی دارد به نسبت رفتاری که اصولگرایان دارند؛ اگر اصولگرایان به صورت چند لیسته وارد بشوند من میزان موفقیت اصلاحطلبان را بسیار بالا میدانم و از الان میزان موفقیت اصلاحات را حداقل در حوزههای بزرگ مثل تهران و اصفهان بالا میبینم. اصولگرایان اگر با وحدت، انسجام و استحکام مواضع وارد بشوند و اختلافات خودشان را از درون مدیریت بکنند و اجازه ندهند از طرف اصلاحطلبان مدیریت بشوند(که تا الان احساس میکنم شدهاند) نتیجه انسجام، وحدت و استحکام به مواضع میتواند به پیروزی اصولگرایان و شکست دوباره اصلاحطلبان بینجامد. من فکر میکنم این یک رابطه بسیار بسیار جدی
نزدیک و غیرقابل انفکاک با رفتاری است که اصولگرایان از خودشان نشان میدهند. یعنی اصولگرایان باید ببینیم با چه ساز و کاری وارد عرصه انتخابات خواهند شد.
بسیاری از سیاسیون به وابستگی و داد و ستدهای دو جریان اصلاحطلب و انحرافی صحه میگذارند؛ شما اصل قضیه که همان تعامل و هماهنگی این دو جریان با هم است را قبول دارید؟
الان جریان فتنه و جریان انحراف خیمه در سبد آرای اصولگرایان زدهاند. اصلاحطلبان اعتقاد دارند و برآوردشان این است که در شهرهای بزرگ رأی دارند. براساس برآورد خود در انتخابات سال ۸۸ این را علام میکنند، آنها میگویند پیروزیشان در حوزههای بزرگ بسیار محتملتر از حوزههای کوچک است. جریان انحرافی عکس جریان اصلاحطلب را معتقد است و ابراز میکنند که در انتخابات سال ۸۸ از حوزههای کوچک شروع کردیم و به سمت شهرهای بزرگ رفتیم و بردیم. الان هم ما طبق نظرسنجیها و تجربه گذشته در شهرهای کوچک مقبولیت خوبی داریم. ما(جریان انحرافی) طرح هدفمندسازی یارانهها را پیاده
کردیم و این در حوزههای کوچک مثبت جواب داده است و نسبت به اجرای این طرح رضایتمندی بیشتری دارند و به همین دلیل ما در حوزههای کوچک که تک نماینده و دو نماینده دارند وضعیت مناسبی داریم و سرمایهگذاری در این شهرها پاسخ مثبت خواهد داد.
این جریان سرمایهگذاری سنگین و گسترده را در بسیاری از شهرهای کوچک انجام میدهد. فراهم کردن بستر تبلیغاتی، دادن وعده و وعید و ریختن پولهای هنگفت از جمله کارهایی است که این جریان در دست اجرا دارد و معتقد هستند میتوانند از شهرهای کوچک رأی خوبی به دست آورند. پس اصلاحطلبان شهرهای بزرگ را مورد توجه قرار داده و جریان انحرافی برعکس به دنبال رأیآوری از شهرهای کوچک هستند. به نظر بنده این دو جریان در مصاف با اصولگرایان به یک وحدت و هماهنگی پنهان خواهند رسید.
این هماهنگی به صورت اتفاقی شکل گرفته است یا به شکل هدفمند و برنامهریزی شده؟
بله به صورت هدفمند و برنامهریزی شده این وحدت و هماهنگی شکل گرفته است؛ چرا که جریان اصولگرایی یک جریان قدرتمند و با ظرفیت بالا در سطح کشور است و این دو جریان مخالف گفتمان اصولگرایی مجبور هستند به یک وحدت و یکپارچگی برای غلبه بر جریان اصولگرایی برسند و تمام ظرفیتهای خود را روی هم بریزند برای مقابله با این جریان که در حال حاضر پایگاه مناسبی در جامعه دارد. من شما را برمیگردانم به مصاحبهای که آقای امیریفر در چند ماه گذشته با روزنامه شرق داشت. در آن مصاحبه ایشان رسماً اعلام میکند که در انتخابات مجلس نهم با اصلاحطلبان رقابت نخواهیم کرد بلکه با
اصولگرایان مقابله و رقابت خواهیم کرد. این دقیقاً نشان میدهد که جهتگیری آنها در مقابل اصولگرایان است و طبیعتاً آثار آن تقویت سبد جریان اصلاحطلب است.
دلیلش این است که وقتی جریان انحرافی وارد عرصه انتخابات میشود به نام جریان انحرافی که وارد عرصه انتخابات نمیشود و مثلاً لیست نمیزند که این افراد منسوب به جریان انحرافی هستند بلکه لیست میزند که مثلاً پیروان ولایت و با عکس رئیسجمهور خواهند آمد و طبیعتاً از لیست اصولگرایان برداشت خواهند کرد و سبد اصولگرایان را تضعیف خواهند کرد و این به نفع چه جریانی خواهد بود؟ قطعاً به نفع جریان اصلاحطلب خواهد بود. این دو جریان برای اسقاط و حذف جریان اصولگرا به یک اتحاد و یکپارچگی پنهان خواهند رسید و تمام ظرفیتهای خود را برای مقابله و شکست اصولگرایان به کار خواهند
گرفت.
اطلاعات مستند درباره این توافقات وجود دارد؟
طبیعتاً این اطلاعات، اطلاعاتی نیست که به صورت شفاف و آشکار در اختیار کسی قرار بگیرد. اینها موضوعات تبیینی - تحلیلی است. ما آرایشهای سیاسی را وقتی تحلیل میکنیم و زمانی که گفتارهای بسیاری از منسوبین این دو جریان را بررسی میکنیم میتوانیم به راحتی به توافقات فیمابین
خط اصولی جریان انحرافی تخریب همه نهادهای کشور است یعنی تمام نهادها باید از حیز انتفاع ساقط بشوند، در منظر عمومی متهم به محافظهکاری و منفعتطلبی بشوند تا به این وسیله به هدف نهایی خود برسند و مجلس در رأس این هجمهها و تخریبها خواهد بود. الان هم نوک حملات جریان انحرافی و جریان فتنه مشترکاً روی مجلس تمرکز پیدا کرده است این دو جریان پی ببریم. مثلاً مواضعی که آقای جوانفکر، آقای امیریفر یا برخی از سرکردههای اصلاحطلب داشتهاند به خوبی این موضوع را اثبات میکند که جریان اصلاحات و انحرافی به صورت هماهنگ در مقابل اصولگرایی صفآرایی کردهاند و نتیجه این
صفآرایی هم به نفع آنهاست.
تاکتیکهای مشخص این دو جریان برای شرکت و پیروزی در انتخابات را میتوان نام برد؟
جریان اصلاحطلب با عنصر مظلومنمایی و انسجام رسانهای به میدان میآید. بنده به شما قول میدهم انسجام رسانهای که در خارج و داخل در انتخابات سال ۸۸ شکل گرفت در انتخابات مجلس نهم به چند برابر خواهد رسید. آنها مدیریت رسانهای قوی خواهند داشت و یک بمباران رسانهای تبلیغاتی توسط ماهوارهها و رسانههای دیگر به صورت منسجم و گسترده خواهند داشت آن هم علیه اصولگرایان.
جریان انحرافی با این متد به سمت جلو حرکت میکند که توقعات اجتماعی را به بالاترین سطح افزایش دهد. توقعات اجتماعی که بالا میرود مجلس کنونی مجبور است مقاومت بکند. بعد اعلام میکنند که مجلس به بهبود سطح اقتصادی و اجتماعی جامعه کمک نمیکند وگرنه دولت خواهان ارتقای این سطح است و القا کنند که مجلس، مجلس لایقی نیست و اگر مجلس همراه و همگام با ما شکل بگیرد تمام این وعدهها عملیاتی میشود. بنده معتقد هستم تا روزهای نزدیک به انتخابات جریان انحرافی دائماً شعارهایی را سر میدهد که توقعات اجتماعی و مطالبات اجتماعی را بالا ببرد و بیشتر هم خواهد شد برای آنکه مجلس مجبور به
مقابله و مقاومت خواهد شد و با همین ترفند مجلس را تضعیف و رسانهای میکنند که این مجلس، مجلسی است ضد رفاه، ضد خدمت به مردم، ضد کمک به اقشار مستضعف و ضعیف و اگر این مجلس نباشد و مجلس همسو با ما باشد یقیناً ما(جریان انحرافی) میتوانیم راه خدمت و راه رفاه را هموار بکنیم. به هر حال جریان انحرافی قصد دارد برای آنکه مجلس را به انفعال وادار کند مطالبات اجتماعی را افزایش دهد، شعارهایی را که منجر به افزایش سطح توقع شود را گسترش دهد و نتیجه آن این خواهد شد که مردم از مجلس رویگردان شوند.
پس تخریب و هجمه علیه مجلس را در روزهای آتی بیش از گذشته انتظار داشته باشیم؟
بله، قطعاً همینطور است. خط اصولی جریان انحرافی تخریب همه نهادهای کشور است یعنی تمام نهادها باید از حیز انتفاع ساقط بشوند، در منظر عمومی متهم به محافظهکاری و منفعتطلبی بشوند تا به این وسیله به هدف نهایی خود برسند و مجلس در رأس این هجمهها و تخریبها خواهد بود. الان هم نوک حملات جریان انحرافی و جریان فتنه مشترکاً روی مجلس تمرکز پیدا کرده است چرا که اگر مجلس را از حیز انتفاع ساقط و در منظر عمومی تخریب بکنند آن موقع زمینه برای طرح یک مجلس ایدهآل و همراه با آنها فراهم خواهد شد.
نقش آقای هاشمی رفسنجانی و حزب کارگزاران در این پازل طراحی شده دو جریان انحرافی و اصلاحات چیست؟
ما امیدوار هستیم که آقای هاشمی مثل انتخابات سال ۸۸ عمل نکند. بالاخره توقع جامعه، رهبری و دلسوزان نظام این است که آقای هاشمی تجربه تلخی را که در فتنه ۸۸ به وجود آمد و عملاً در کنار جریان فتنه و اصلاحطلبان قرار گرفت و آنها هم از ظرفیتهای ایشان برای آن موضوع استفاده کردند را دوباره تکرار نکند ایشان نباید اجازه دهد که در این مرحله هم همین اتفاق بیفتد.
این نگرانی وجود دارد که هم جریان انحرافی و هم جریان فتنه و اصلاحات بخواهد از ظرفیتهای آقای هاشمی و حتی کارگزاران استفاده کند البته من در مورد کارگزاران و آقای هاشمی تفکیک قائل میشوم. کارگزاران هم با جریان فتنه و هم جریان انحرافی یک همپوشانی و همافزایی داشته است. کارگزاران خاصیتش این بوده که در هیچ دورهای از انتخابات در یک نقطه نایستادهاند، در همه نقطهها میایستند که همیشه در قدرت سهمی داشته باشند یعنی تلاش میکنند در پازلی که طراحی میشود ردپایی از خودشان باقی بگذارند؛ چراکه این گروه به حضور در قدرت بیش از هر چیز دیگری فکر میکنند. نگاه آنها
حضور در قدرت است و فرقی نمیکند برای آنها که چپ و راست در قدرت باشد یا اصلاحطلبان یا اصولگرایان.
جریان اصولگرا تا چه حد تاکتیکهای گروههای مقابل خود را رصد میکند و سعی میکند آنها را خنثی کند؟
بنده فکر میکنم الان چیزی در حد صفر باشد. اصولگرایان در این چندماهه با مشکلات جدی روبهرو بوده و نتوانستهاند به ساز و کار وحدت برسند و نتیجه آن، این شده است که اصطکاکها و اختلافات و تفاوتها در درون اصولگرایان بیشتر شده و این مانع از رصد اصلاحطلبان و دیگر جریانات مقابل شده است. یعنی همان خواب خرگوشی که اصلاحطلبان در مرحله دوم شوراهای شهر پیدا کردند و اصولگرایان را ندیدند و شروع کردند به وزنکشی و تقسیم ظرفیتهایشان و ایجاد چنددستگی در بین خودشان، این فرصت را به اصولگرایان داد که به ایجاد یک شبکهسازی عظیم اجتماعی دست بزند به دور از چشمهای
اصلاحطلبان. اصلاحطلبان درگیر اختلافات خودشان شدند و ظرفیتهایشان به وسیله زد و خورد بین خودشان از بین رفت و اصولگرایان فرصت این را پیدا کردند که با فراغ بال و با استراتژی مشخص و وحدت و برنامههای مشخص بیایند فراغ و پیروز انتخابات شوند. ما در این مرحله همین رفتار را از اصولگرایان شاهد هستیم.
هنوز ۷ + ۸ به یک انسجام قطعی نرسیده است، هنوز برخی از دوستان در تردید به سر میبرند، برخی از دوستان در آرمانگرایی غیرواقعی به سر میبرند، بعضیها هم مثل شورای سوم سبد آرای خود را پر میبینند و به همین دلیل بیرغبتی برای حضور در فرآیند وحدت را نشان میدهند همه اینها باعثشده است ظرفیت اصولگرایان رو به تقلیل برود و البته ۷ + ۸ در این چند هفته یک رویکرد فعالی را انتخاب کرده و ظرفیتهای شهرستانی را فعال و سازماندهی میکند و به نظر من این کار بسیار درستی است.
۷ + ۸ نباید متوقف و منتظر وحدت بشود البته با گفتمان وحدت باید جلو برود اما در کنار حرکت برای ملحق کردن دیگران به سازوکار وحدت باید با قدرت هم جریان اصلاحطلب رو رصد بکند هم سازماندهی ستادها و ظرفیتهای کشور را در دستور کار خودش قرار بدهد تا زمان را به راحتی از دست ندهد.
با توجه به وضع موجود و به فرض استمرار آن، احتمال شکست اصولگرایان در انتخابات آتی وجود دارد؟
بله، قطعاً همینطور خواهد شد. به جد بدون هیچ ملاحظهای عرض میکنم که تشتت و اختلاف و صفبندیهای مختلف در درون جریان اصولگرایی منجر به پیروزی جریان فتنه و انحرافی خواهد شد. کسانی که با شعار ساکتین فتنه نیایند(باید این را بدانند) اگرسازوکار وحدت را مخدوش بکنند، عاملین فتنه خواهند آمد، خالقین فتنه خواهند آمد. در آن صورت ما باید منتظر باشیم مالک اشترهای علی برگردند شمشیر را از زیر خرخره معاویهها بیرون بکشند و یک پیروزی مسلم به یک شکست مسلم تبدیل بشود.
ما الان در منطقه، در جنبش والاستریت در کشورهای اسلامی منطقه به زیر خرخره نظام سلطه رسیدهایم و مالکاشترها شمشیرهایشان زیر خیمه معاویهها و عمروعاصهاست اگر مجلس نهم از پازل اصولگرایان حذف بشود من نگرانی این را دارم که تمام ظرفیتهای بهوجود آمده در داخل و خارج از دست برود. ما فکرکنیم در مجلس نهم عدهای بیایند و شعار نه غزه و نه لبنان سر بدهند، چه اتفاقی در منطقه و جهان خواهد افتاد. انقلابی که امروز الهامبخش است و مدیریت تحول در منطقه را به صورت دلخواه کسب کرده در درون مجلسش کسانی بگویند استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی.
شبیه مجلس ششم؟
به مراتب بدتر از آن. اگر مجلس نهم دست اصلاحطلبان بیفتد باید برویم پشت سر مجلس ششم نماز بخوانیم. یعنی بسیار رادیکالتر و بسیار براندازانهتر و بسیار ساختارشکنانهتر حضور خواهند یافت تا انقلاب و نظام را از بین ببرند. من معتقدم این خطر را باید احساس و اصل کوچکتر را فدای اصل بزرگتر بکنیم.
ما باید چکار بکنیم که برخی از چهرههایی که امروز در مجلس به اسم اصولگرا اهداف جریان اصلاحات را تأمین میکنند در لیست اصولگرا حضور نداشته باشند؟
ما اگر فرآیند وحدت را تعقیب کنیم، ظرفیت نیروهای انقلابی و ولایی در ۷ + ۸ تقویت بشود طبیعتاً در بستن لیست و در سیاستگذاریها و در تعیین افراد مطمئن، کارآمد، مقبول و با صلاحیت میتواند نقش پررنگی داشته باشد. اگر ما بخواهیم خواستهای را که شما به آن اشاره کردید، محقق کنیم باز باید سراغ وحدت برویم و با اختلاف و در مقابل هم بودن نمیتوانیم یک لیست درست، کامل و مقبول ببندیم.
پس شما میفرمایید تمام گروههای اصولگرا قبل از چانهزنی بر سر افراد و گزینهها، وحدت را شکل بدهند و پس از آن نظرات را ابراز کنند؟
دقيقاً همينطور است.