باورهای خرافی ایرانیان در مورد اعضاء بدن!
- سر بزرگ نشان عقل و کیاست است.
- پیشانى بلند علامت دولت است.
- ریش کوسه و چشم زاغ نشانه بدجنسى است.
- قد بلند نشانه حماقت است.
- قد کوتاه نشان زیرکى و دانائى و زرنگى است.
- ناخن گرفته شده را اگر زیر دست و پا بریزند فقر مىآورد بلکه آن را باید در پاشنهٔ در گذاشت تا روزى که دجال ظهور مىکند مانند خار روئیده نگذارد اهل خانه خارج بشوند.
- موى سر را اگر سر راه بریزند گنجشک برده و با آن لانه مىسازد و صاحب مو سرگیجه مىگیرد.
- دندان افتاده را باید سه بار کر داد و سپس دفن کرده در سوراخ دیوار گذاشت.
- سر بینى که سفت بشود علامت سن بلوغ است.
- سر بینى بخارد به مهمانى خواهند رفت.
- کف پا که بخارد راه دور مىروند.
- کف دست راست که بخارد باید آن را روى سر پسر اول مالید تا پول گیر آنها بیاید.
- کف دست چپ که بخارد خرج زیاد مىکنند.
- هر کس سکسکه بکند به او تهمت مىزنند که چیزى دزدیده است تا این ترس برطرف شدن سکسکهٔ او بشود.
- پلک چشم چپ بپرد خوشحالى مىآورد.
- پلک چشم راست بپرد غم و اندوه مىآورد.
- اگر مژهٔ چشم روى گونه بیفتد اجل است باید آن را برداشت.
- هر کس زبان خود را گاز بگیرد در آن ساعت غیبت او را مىکنند.
- در موقع صحبت بىاراده اسم کسى را ببرند معلوم مىشود آن شخص در همان ساعت یاد او بوده است.
- پس گردن یا روى چشم کسى را ماچ بکند از چشم آنکس مىافتد.