هشدار تئوریسین افراطیون به اصلاح طلبان:
شما مثل اپوزیسیون خودکشی نکنید!
:
كيهان: سردبير يك روزنامه زنجيره اي و توقيف شده مي گويد اپوزيسيون نبايد اشتباه اول انقلاب در زمينه توسل به ترور و همكاري با بيگانگان را دوباره تكرار كند.
علیرضا علوی تبار که پس از شکست های زنجیره ای افراطیون مدعی اصلاحات، حاشیه نشین شده در گفت وگو با سایت کلمه، از جمع بندی اصلاح طلبان درباره انتخابات خبر داد و گفت: بخش قابل ملاحظه ای از فعالان و تحلیلگران اصلاح طلب درباره این پرسش که «آیا باید انتخابات را جدی گرفت و به طور فعال و برنامه ریزی شده و یکپارچه با آن مواجه شد یا خیر؟» پاسخ مثبت دادند. اما این پاسخ مثبت شامل دو نگاه می شود. طرفداران نگاه مثبت نوع اول خواستار شرکت در انتخابات هستند. طرفداران نگاه مثبت نوع دوم معتقدند که در شرایط کنونی نمی توان به انتخابات به عنوان راهی برای تأثیرگذاری بر نهاد قانون گذاری
نگریست. از این رو انتخابات را در این مرحله بایستی به عنوان راهی برای حل مشکلات جریان منتقد و خواهان دگرگونی مورد توجه قرار داد. در واقع این دیدگاه بهره گیری از فرصت انتخابات را مهم تر از شرکت در خود انتخابات می داند. در این دیدگاه در واقع فرایند انتخابات اهمیت دارد و نه آنچه در نهایت به عنوان نتیجه اعلام می شود. بهره گیری از فرصت انتخابات برای بازسازی جریان منتقد و دگرگونی خواه، حتی ممکن است در نهایت به شرکت در خود انتخابات منجر نشود.
علوی تبار سردبیری روزنامه ضد امنیتی سعید حجاریان(صبح امروز) را در کارنامه خود دارد و هم اکنون شماری از همکاران این روزنامه از کشور متواری شده و با برخی رسانه های بدنام نظیر رادیو فردا و… همکاری می کنند.
وی درباره جمع بندی اصلاح طلبان و سبزها می گوید: «من در گفت وگوهای زیادی در این باره شرکت کردم. جمع بندی گفت وگوهای صورت گرفته نشان می داد که طرفداران نگاه مثبت فرایندی(استفاده از فرصت انتخابات و نه لزوماً شرکت در آن)، از ادله قوی و منسجم تری برخوردار هستند. ضمن آنکه می توان با دیدگاه منفی در مورد «ظرفیت واقعی نهادهای تصمیم گیری» در شرایط و ساختار کنونی قدرت همسو بود، نمی توان از فرصت انتخابات چشم پوشید و به امید فرا رسیدن معجزه آسای شرایط مطلوب به انفعال و سکوت رسید.
دیدگاه مثبت نوع دوم(استفاده از فرصت انتخابات) برای آنکه به مرحله اجرا درآید، نیازمند زمینه هایی بود. اصلاح طلبان برای اجرای این خط مشی بایستی هماهنگ و یکپارچه و منسجم عمل می کردند. اینکه هر کسی هر طور بخواهد و بدون هماهنگی با دیگران سخن گفته و اقدام کند با چنین خط مشی ای تناسب ندارد. به علاوه این خط مشی احتیاج به صبوری دارد. باید از زدن سخنان تند و قطبی کننده وضعیت خودداری کرد و به بسیاری از اقدامات و سخنان جریان مقابل در حاکمیت واکنش نشان نداد. اما نه اصلاح طلبان و نه حکومت هیچکدام در جهت فراهم شدن شرایط لازم حرکت نکردند. به ویژه حکومت در پاسخ به سخنان آقایان خاتمی
و موسوی خوئینی ها قدم مثبتی برنداشت. به هر حال هر طور که بود حکومت به اصلاح طلبان نشان داد که به هیچ وجه مایل نیست زمینه را برای شرکت فعال آنها در انتخابات فراهم آورد و تقریباً امروز اصلاح طلبان قانع شده اند که دیگر شرکت در انتخابات و فعالیت های انتخاباتی موضوعیت ندارد.»
علوی تبار آنگاه درباره این پرسش که «با این تصویر، آینده چه خواهد بود و چه باید کرد؟»، گفت: منتقدان دگرگونی خواه اگر خواهان ایفای نقش مهمی در عرصه سیاسی ایران هستند، بایستی خود را از چند جنبه تقویت کنند. از یک سو باید به عنوان نیرویی پایبند به اصول مشخص در سیاست رفتار کنند. به گونه ای که هم برای همراهان و هم مخالفان و حکومت نیرویی قابل پیش بینی و قابل محاسبه باشند. رفتارهای متناقض، بی ضابطه و واکنشی فضای عدم اعتماد را در عرصه سیاسی دامن خواهد زد تصمیم گیری های سیاسی مهم تر از آن است که به جوانان خشمگین، فعالان ناشناس فضای مجازی و افراد غیرمسئول سپرده شود.
وی همچنین خواستار عبرت گرفتن از عملکرد و سرنوشت اپوزیسیون در اوایل انقلاب شد و گفت: «اپوزیسیون در سالهای نخست انقلاب دچار خطاهای راهبردی شد که به روند گذار به مردمسالاری ضربه ای اساسی وارد کرد. منظورم کل اپوزیسیون نیست بلکه بخش مطرح تر و مشهورتر آن است. نخستین خطای راهبردی، گرایش به بهره گیری از خشونت و قهر علیه حکومت بود. این گرایش یا به صورت ایجاد بخش نظامی در دوران سازمان های مخالف نشان داده می شد و یا از طریق تلاش برای نفوذ در میان نظامیان ایرانی. خطای راهبردی دوم گرایش به بهره گیری از نیروهای خارجی علیه حکومت بود. آثار منتشر شده اخیر نشان می دهد که همکاری با
صدام فقط به سازمان مجاهدین خلق[منافقین] خلاصه نمی شود، دیگرانی نیز درگیر این خطای راهبردی شدند. نتیجه این دو خطای راهبردی به گمان ما نابودی مشروعیت مخالفان اصلی در سالهای نخست انقلاب بود. نگرانی این است که بخشی از مخالفان دوباره این خطاهای راهبردی را تکرار کنند و به مشروعیت خود و اعتماد عمومی لطمه ای غیرقابل جبران وارد نمایند.»
علوی تبار شخصاً توضیح نداد که چرا تعداد قابل توجهی از همکاران گزینش شده روزنامه زنجیره ای صبح امروز، هم اکنون در خدمت رسانه های رسمی دولتی یا جاسوسی آمریکا و انگلیس و… قرار دارند.
اشاره علوی تبار به «آثار منتشر شده اخیر درباره همکاری با صدام» مربوط به اسناد وزارت خارجه آمریکا و گزارش برخی رسانه های غربی و اپوزیسیون درباره ارتباطات مستقیم عناصری نظیر شاپور بختیار، عبدالرحمن قاسملو و… می باشد.
علوي تبار در دوران هيجان افراطيون پس از دوم خرداد ۷۶، از تئوريسين هاي جريان راديكاليسم بود كه به اصطلاح استراتژي هايي نظير استراتژي خندق، عبور از قانون اساسي، نافرماني و خياباني شدن! را مطرح مي كردند.