رویای دولت برای مجلس
مخالفت دولت با تغییر قانون بیمه بیکاری توسط نمایندگان مجلس شورای اسلا می، جدیدترین مصداق از مخالفت های دامنه دار دولت با طرح هایی است که توسط نمایندگان مجلس تهیه، تدوین یا تصویب می شود. این موضوع دیروز در روزنامه ایران ارگان رسمی دولت با تیتر درشت «وعده های بدون پشتوانه» که اشاره ای به پیامدهای تصویب طرح فوق در مجلس بود بازتاب یافت.
به نوشته مردم سالاری،در مورد اين موضوع چند نکته قابل ذکر به نظر مي رسد:
۱ - آیا می توان آنچه را نمایندگان در قالب یک طرح در مجلس مطرح کرده اند «وعده های بدون پشتوانه» توصیف کرد؟ این امر نیازمند بررسی دقیق است. اما پرسش مهمتر این است که به راستی دولت تا به حال هیچ وعده بدون پشتوانه ای نداده که اینچنین در این مورد موضع گیری می کند؟ واقعا مردم با دیدن تیتر درشت «وعده های بدون پشتوانه» بیشتر به یاد وعده های دولت می افتند یا مجلس؟
۲ - یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلا می دیروز موضوع جالبی را مطرح کرد. او از انتقادات معاون پارلمانی دولت نسبت به طرح بیمه بیکاری ابراز تعجب کرد و گفت که مگر دولت قصد ندارد ۲/۵ میلیون شغل ایجاد کند؟ با ایجاد ۲/۵ میلیون شغل که دیگر بیکاری نمی ماند که دولت نگران بیمه بیکاری آنها باشد! در این سخن، طنز ظریفی است که می گذاریم و می گذریم…
۳ - چرا دولت هر بار که طرحی را در مجلس موافق نظرات خود نمی داند به شدت علیه آن موضع گیری کرده و با بهره گیری از رسانه های خود، طرح نمایندگان مجلس را عامل ضربه زدن به اقتصاد و مردم معرفی می کند؟ در اینجا قصد دفاع از طرح نمایندگان را ندارم اما به طور کلی چه کسی باید تعیین کند که طرح نمایندگان مجلس به نفع مردم است یا آنچه دولت می گوید؟ طی سال های اخیر همواره هر آنچه توسط نمایندگان مجلس مطرح شده و مورد پسند دولت نبوده، دولت به شدت علیه آن موضع گیری کرده است. تمایل دولت به وجود مجلسی مطیع و در خط دولتمردان، دیگر موضوعی نیست که برای مردم، ناشناخته باشد. جالب اینجاست که چنین
برخوردی از سوی دولتمردان، با مجلسی صورت می گیرد که اکثریت آن در اختیار اصولگرایان است.
۴- از همين نکات مي توان بيشتر به دورخيز دولت براي انتخابات مجلس نهم پي برد. حاميان دولت از اين جهت در پي کسب کرسي هاي بيشتري در مجلس نهم هستند که در صورت تحقق اين رويا، نه تنها ديگر در اين مجلس رويايي، از اصلا ح طلبان خبري نخواهد بود بلکه اصولگرايان ميانه رو هم که از وکيل الدوله بودن پرهيز دارند در اين مجلس اکثريت نخواهند داشت و آنگاه دولت با حمايت وکيل الدوله ها، هرطرحي که تمايل دارد در مجلس پيش خواهد برد و در آن مجلس از هرگونه نظارت و مخالفت هم- هرچند نصفه و نيمه و ناقص- ديگر خبري نيست و آن مجلس مطلوب حاميان دولت است. اما تشکيل مجلسي که واقعا خود را در راس امور
بداند، مي تواند اين خواسته حاميان دولت را نقش برآب کند. تشکيل چنين مجلسي دو پيش نياز مهم دارد: نخست، ثبت نام کساني که مجلس را در راس امور مي دانند اعم از اصلا ح طلب و اصولگرا براي شرکت در انتخابات آتي مجلس و دوم افزايش ميزان مشارکت مردم در انتخابات به منظور تشکيل مجلسي توانمند که البته بررسي دومين پيش نياز اين موضوع نيازمند فرصت ديگري در ايام نزديک به برگزاري انتخابات مجلس نهم است.