دوپینگ ضداصولگرایی ۳ جریان انتخاباتی
انتخابات نهم مجلس شورای اسلامی در حالی برگزار میشود که گفتمان اصولگرایی همچنان در صدر خطوط سیاسی موجود است.
جوان آنلاین: گفتمان اصولگرايي هماني است كه پس از يك دوره حضور اصلاح طلبان در رأس قواي مجريه و مقننه و در دست داشتن قدرت، به رقابت با اصلاح طلبان پرداخت و آنان را كه با بياعتمادي عمومي مواجه شده بودند، كنار زد و خود با اقبال توده مردم مواجه شد. اصولگرايان كه از اوايل دهه ۸۰ پس از پيروزي در دومين انتخابات شوراي شهر و مجلس هفتم، قدرت را در مسير خدمت به مردم به كار گرفتند، گرچه هر از چند گاهي با فراز و نشيبهاي طبيعي همراه بودند، اما همچنان در صدر هستند و درست به همين خاطر، جريانات قدرت طلب در پي راه و رسمي ميگردند تا بتوانند بر اين رقيب توانمند، پيروز شوند، بنابراين
در اين شرايط كه زمان اندكي تا برگزاري نهمين انتخابات مجلس شوراي اسلامي باقي مانده است، جهت آگاهسازي افكار عمومي براي بهترين انتخاب، ضروري است تا دو سؤال را بررسي كنيم و بهترين پاسخ را براي آنها بيابيم: ۱- چه گروههايي در مقابل اصولگرايان قرار دارند ۲- شيوه رقابتي آنان در برابر اصولگرايان چگونه است؟
شیوههای تقابل جریانات مختلف با گفتمان اصولگرایی
با نگاهی گذرا به اوضاع و احوال روز سیاسی کشور و نیم نگاهی هم به گذشته سیاسی ایران در سالهای اخیر متوجه خواهیم شد که پس از غالب شدن گفتمان اصولگرایی، اصولگرایان اصیل با کمترین درصد خطا، توانستهاند بیشترین خدمات را شامل حال کشور و مردم کنند. از این رو آنانکه خارج از این دایره بودند یا احیاناً پس از مدتی پای خود را از درون دایره اصولگرایی بیرون کشیدند، با عبور از فرصت خدمتگزاری صادقانه، به انجام رفتارهای عجیب و اظهارات غریب پرداختند و در واقع این شیوه را برای مقابله با گفتمان اصولگرایی انتخاب کردند. از میان این گروهها میتوان به مهمترین آنان اشاره کرد:
۱ - فتنه و اصلاحات:گرچه نمیتوان تمام اصلاحطلبان را در دایره فتنهگران جای داد، اما ادعای تولد فتنه در دایره اصلاحات حقیقتی است انکارناپذیر. از این رو در شرایط کنونی نیز آنان گاه به اشتراکاتی برای مقابله با اصولگرایان میرسند و هر دو از سمتی مجزا، خطی مشترک را برای ضربه زدن به گفتمان اصولگرایی دنبال میکنند. استراتژی فتنه و اصلاحات در شرایط کنونی به گونهای طراحی شده است تا فتنه از موضع کاملاً اپوزیسیونی و اصلاحات از موضع ظاهراً پوزیسیونی، اصولگرایان را مورد هجمه قرار دهند و برای خود، جایی در مجلس باز کنند؛ جایی که احتمالاً با توجه به سوابق آنان، در
خوشبینانهترین حالت، صرف هزینههای مربوط به سکولاریزه کردن قوانین در نظام جمهوری اسلامی میشود.
۲ - جریان انحرافی:مهمترین خصیصه این جریان، بحران زا و بحران زی بودن است به گونهای که اگر ادعا شود آنان در شرایط طبیعی دچار خفگی میشوند و تنفس آنان در شرایط متشنج امکان پذیر است، ادعای نامربوطی نیست. این عده جداشدگان از دایره اصولگرایی هستند و به این نتیجه رسیدهاند که برای ماندن در قدرت، گفتمان اصولگرایی کارگشا نیست و باید وارد محیط تازهای شد. اینان کسانی هستند که در پناه سایههای سنگین جنگهای بیحاصل، تخلفات اجرایی و عملی را رقم میزنند و بیشترین سوءاستفاده را از بیتالمال به نفع جریان خود دارند. این حرکات و رفتارها از سوی جریان انحرافی به
گونهای طراحی میشود که سختترین ضربهها به گفتمان اصولگرایی وارد آید تا ضمن ایجاد تفرقه میان اصولگرایان، برنامه هایشان هم روند نزولی را طی کند. نگاه انحرافیون به دایره اصولگرایی به مثابه میدان مینی است که باید با خنثیسازی هر کدام از مینها به هر طریق ممکن، راه را برای ورود خود به سمت قدرت فراگیر و بیپایان باز کنند.
۳ - ائتلاف جریانی برای تقابل با اصولگرایان:سه جریان مزبور یعنی، اصلاحات، فتنه و انحراف برای تقابل با گفتمان اصولگرایی حتی در برخی از مواقع و سطوح، حاضر به تعامل و اشتراک نظر شدهاند و گاه نیز در یک ائتلاف نانوشته همردیف شدهاند و هر سه در یک مسیر برای هجمه به اصولگرایان و ورود به مجلس کوشیدهاند. تلاش ائتلافی آنان به گونهای است که از هر طریق ممکن ابتدا با عوام فریبی، اصولگرایان را از کسب رأی مردم محروم و سپس بتوانند مهرههای سفید خود را وارد مجلس کنند.
پلسازی دستهای پنهان میان ۳جریان ضداصولگرا
اما در وراي پيوندهاي نسبتاً آشكار سه جريان اصلاحات، فتنه و انحراف، دستهاي پنهاني نيز مشاهده ميشوند كه ميكوشند با نقش آفريني پنهان ميان اين سه جريان پلسازي كنند. اين دستهاي پنهان كه عمدتاً از سوي تكنوكراتها، تكان ميخورند و مهرههاي دلخواه خود را در پلههاي خاصي مينشانند، قصد دارند تا به مانند مدل ميرحسين موسوي در انتخابات سال ۸۸، از هر طيف و گروه و اقشار مختلف مردمي، براي نهمين انتخابات مجلس به نفع اين سه جريان كه از قضا خواست خود آنان را دنبال ميكنند، رأي جمع كنند. پلسازي اين عده ميان سه جريان مزبور براي يارگيري از هر سه جبهه براي شكست اصولگرايان اصيل در
ميدان رقابت انتخاباتي است و بدين ترتيب است كه گاه با مواضع اصولگراپسند، قصد جذب آراي حاميان مردمي اصولگرايان براي نفوذ عناصر ضداصولگرا به مجلس را دارند؛ عناصري كه فعلاً حاضر شدهاند با تابلوي اصولگرايي راه بروند تا بعد از ورود به مجلس، مواضع ضداصولگرايي خود را رو كنند.