به گزارش افکارنیوز،

صادق زیباکلام از تحلیلگران سیاسی جریان اصلاحات در سرمقاله امروز (پنج شنبه) روزنامه آرمان با اشاره به اظهارات روز گذشته رئیس جمهور درباره لزوم امید دادن به مردم  نوشته است" اخیرا رئیس‌جمهور اظهار داشته که معروفی بالاتر از امید دادن به مردم نیست، که در این ارتباط می‌توان گفت؛ جامعه خودآگاهی، درک و فهم دارد و اینگونه نیست که مردم مثل موم در دست مسئولان باشند، بدین نحو که اگر مسئولان هر اظهار نظری در تایید یا رد شرایط موجود جامعه داشته باشند، مردم موافقت کنند."

وی ادامه می‌دهد: "به‌نظر می‌رسد در لایه‌هایی از دولت، چنین نگاهی وجود دارد که اگر به مردم امید بدهند، آنها امیدوار و اگر آنها را سرخورده کنند نا امید می‌شوند. این قضیه تا حدودی درست است، اما نه به صورت مطلق. اینگونه نیست که مردم از خود هیچ فکر و درکی نداشته باشند و چشمشان فقط به دهان مدیران و مسئولان باشد. مردم شرایط را تحلیل و بررسی کرده و علت مسائل مختلف را در جایگاه‌های متفاوت جست‌وجو می‌کنند."

 زیباکلام با بیان اینکه با شعار و حرف‌های امیدوار کننده نمی‌توان مردم را برای مدت زیادی نگه داشت، تصریح می‌کند" اینکه به‌زعم آقای‌روحانی به مردم امید دهیم و حرف‌های زیبا بزنیم امر مطلوبی است، چراکه مردم امیدوار می‌شوند، اما زمانی که همین مردم در عمل می‌بینند گرانی سر به فلک کشیده، قیمت ارز بالا می‌رود و صف گسترده‌ای از ایرانیان متقاضی ترک کشور هستند و فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های معتبر می‌خواهند به خارج بروند، امید در عمل از بین خواهد رفت."

 این فعال سیاسی اصلاح طلب در ادامه این سرمقاله با بیان اینکه اشتباه آقای روحانی این است که  فکر می‌کند در نتیجه بدگویی‌ها از دولت مردم ناامید می‌شوند، می‌نویسد: گرچه این مسئله تا حدی درست است، اما این گونه نیست که اگر همواره مدح دولت گفته و از آن تعریف شود، مردم همچنان تا آخر حمایت می‌کنند و امیدوار می‌مانند. باید اذعان داشت مردم امیدوار هستند، اما زمانی که نتایج عملی و ملموسی از دولت نمی‌بینند، ناامید می‌شوند. از این جهت بهتر است دولت به جای سخنان امیدوار کننده، کاری را که درست و مصلحت می‌بیند انجام دهد و اجازه دهد مخالفان و منتقدان نیز هر چه دوست دارند بگویند و بعد از آن دولت در مقام پاسخ برآید.

زیباکلام می‌افزاید: اینکه دولت بگوید هر انتقادی که برعلیه من می‌شود سیاه‌نمایی است، چندان مورد قبول نیست و باید بپذیریم که مردم خود قوه درک و استدلال دارند. لذا همه باید درصدی از احترام را برای سهم مردم قائل شویم و تصور نکنیم که مردم مثل موم در دست سیاستمداران و مدیران هستند. نه نقد دولت صرفا نکوهیده و ناپسند است و نه اینکه اگر فقط مدح و ثنای دولت گفته شود، به این معناست که همه چیز خوب است.