به گزارش افکارنیوز،

۱. در منابع تاریخ معاصر آمده که ساواک پیش از محرم سال ۴۲، اطلاعیه ای خطاب به هیئات و سخنرانان مذهبی صادر کرد و در آن هشدار داد که در برنامه ها از سه موضوع پرهیز کنند که یکی از آن موارد این بود که علیه اسرائیل حرفی نزنند.

نفوذ اسرائیل در دستگاه پهلوی و نقش آن در تشکیل و آموزش ساواک باعث شده بود که سیاست‌های دستگاه اطلاعاتی اسرائیل موسوم به موساد در ایران اجرا شود، اما چرا موساد تا این اندازه حساس بود و حتی پرداختن چند سخنران مذهبی به موضوع فلسطین را در ایران عصر پهلوی که متحد اسرائیل محسوب می‌شد برنمی تافت.

 

۲. در همان سال‌هایی که امام خمینی (ره) برای اولین بار علیه اسرائیل موضع گیری کرده و دیگران را هم به مواضع ضد اسرائیلی دعوت کردند، در ۸ نقطه از جهان جنگ بود و اتفاقاً چند مورد آن نه از جنس تخاصم مرزی میان دو کشور، بلکه از جنس اشغالگری بود، وضعیتی شبیه آنچه در فلسطین در حال رخ دادن بود. اما چرا امام راحل در کنار مظلوم نوازی و اعلام موضع علیه ظالم در همه نقاط دنیا، به صورت ویژه به مسئله فلسطین پرداختند؟ چرا فلسطین از نگاه ایشان مسئله اول جهان اسلام بود و با تاکیدات چند باره مقام معظم رهبری همچنان مسئله اول جهان اسلام است؟

 

۳. فلسطین سرزمین رمز آلودی است و به نظر می رسد بسیاری از معادلات تأثیرگذار در آرایش و نظم نهایی جهان قرار است در این محدوده از خاک دنیا رقم بخورد.

چه مستکبرینی که آرزوی نیل تا فرات و اسرائیل بزرگ داشتند و امروز از معامله قرن سخن می‌گویند و چه زنان و مردانی که پنجه در پنجه نظام سلطه انداخته‌اند هر دو می دانند که ماجرای فلسطین تنها اشغال ۲۱ هزار کیلومتر مربع نیست. فلسطین جایی است که دو جناح ایمان و کفر با تمام قامت قوایشان در برابر هم خواهند ایستاد. حتی فساد در سرزمین فلسطین و البته نابودی نهایی فساد گران در سوره اسراء از پیش خبر داده شده است.

 

۴. شاید آن زمان که فرمانده ملعون صهیونیستی جان و مال و ناموس پناهندگان فلسطینی در دو اردوگاه صبرا و شتیلا را برای نیروهایش آزاد کرد، یا آن زمان که توپخانه ارتش اسرائیل حتی به مقر سازمان ملل متحد در روستای قانا هم رحم نکرده و پناهندگان و کودکان معلول را به خاک و خون کشید.

یا آن وقتی که رئیس رژیم‌صهیونیستی، خوشحال از ترور شیخ احمد یاسین، عبدالعزیز رنتیسی و حتی دانشمندان هسته ای ایران به جوخه های ترورش تبریک می گفت، کمتر کسی فکر می کرد که ارتش تا بن دندان مسلح اسرائیل، امروز به این وضعیت برسد که پس از ۴۸ ساعت از آغاز تجاوز به نوار غزه ای که مساحتی معادل با یک سوم شهر تهران دارد، از روی ترس ناچار از کشور مصر برای آتش‌بس درخواست میانجی گری کند.

رژیم منحوسی که در سال ۱۹۴۸ میلادی رسماً تأسیس شده بود و انتظار داشت بعد از طی هفت دهه به تثبیت قطعی رسیده باشد، امروز و در ۷۰ سالگی نه تنها به مرحله تثبیت نرسیده، بلکه در اوج ضعف، آسیب‌پذیری و بحران هویتی و به اصطلاح در «نقطه صفر» است.

 

۵. مقاومت حتماً پیروز می شود. این وعده حق بارها از زبان امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری تکرار شده، اما رهبر روشن‌بین انقلاب چند سالی است که از نوید پیروزی عبور کرده و عملاً وارد ساز و کار و مراحل نابودی اسرائیل شده‌اند.

سخنان «جمهوری اسلامی، تل آویو و حیفا را با خاک یکسان خواهد کرد» در سال ۹۲، «کرانه باختری هم مانند غزه باید مسلح شود» در سال ۹۳، «اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید» در سال ۹۴ و مهمتر از همه «تشکیل حکومت فلسطینی در تل‌آویو» که دو روز پیش بیان شد، همه نشان از آن دارد که صبح صادق نزدیک است. مقاومت، تنها راه پیروزی است.

مسعود پیرهادی