مهدوی کنی ومصباح یزدی؛ متکامل یامتقابل؟
آیت الله مصباح یزدی طبق صلاحدید خویش، هیچگاه در جزئیات کارهای سیاسی به معنای فعالیت تشکیلاتی ورود نکرده اند و اکنون نیز دائما بر عدم رهبری تشکلهای سیاسی و اکتفا به مشورت دادن به نزدیکان خود تاکید می کنند.
جهان : چندی است که در فضای سیاسی کشور از سوی یک تشکیلات سیاسی و انتخاباتی در اصولگرایان اینگونه القا می شود که وجود نورانی آیت الله مصباح یزدی به دلیل ارائه مشورت فکری به آنان در تقابل با جامعتین (مدرسین حوزه علمیه قم و روحانیت مبارز) وارد صحنه سیاسی کشور شده است.
رابطه شاگردی و اداری برخی اعضای جبهه پایداری و در نتیجه نزدیکتر بودن آنها نسبت به سایرین با علامه مصباح یزدی، امری طبیعی و در بیوت سایر علما و فقها نیز مرسوم است؛ مثلا آیت الله مهدوی کنی نیز به جامعه روحانیت مبارز و شاگردان خود در جامعه الصادق نزدیکتر است. این دوستان ندانسته با پررنگ کردن دائمی تفاوت دیدگاه علمی و حوزوی، آن را به شکافهای عمیق سیاسی تبدیل کرده، عاشقان و مریدان عمومی آیت الله مهدوی و آیت الله مصباح را بر سر دو راهی مجعول انتخاب یکی از ایشان قرار داده و این دو بزرگوار را ابزار جبههبندی در بدنه حزب اللهی کشور قرار داده اند.
به عنوان تنها یک نمونه، در بولتن منتسب به پایداری در ذیل سوال ۱۲، نظرات این دو عزیز که در زمانهای مختلف بیان شده و ناشی از نگاه عالمانه آنهاست – عامدانه در برابر هم قرار داده شده است. مثلا ابتدا فرمایش آیت الله مهدوی کنی ناظر به چگونگی فعالیت سیاسی – اجتماعی را آورده است: «بیاییم با هم باشیم. چون در این صورت است که هیچ نگرانی وجود ندارد و انقلابیون در انتخابات اکثریت را به دست خواهند آورد ولی این جدایی که الان درست کرده اند خطرناک است. ممکن است نیتشان هم خیر باشد، من نمی دانم ولی کار خوبی نمی کنند.» و بعد بلافاصله از قول علامه مصباح یزدی نوشته است: «گاهی کسانی که از
شعار وحدت استفاده می کنند معنایش این است که هر چه من می گویم همه قبول کنید تا وحدت ایجاد شود این نوع وحدت می شود عین دیکتاتوری»(!) و اینگونه به خواننده القا شده است که گویا این دو بزرگوار در یک جلسه و میتینگ سیاسی با یکدیگر مناظره کرده، در فضایی سنگین پاسخ یکدیگر را داده و یکی از ایشان دیگری را اینگونه به دیکتاتور بودن متهم کرده است! و متاسفانه از این دست مطالب در این جزوه ظاهرا تصحیح شده! کم نیست.
حضرت امام خمینی(ره) ۲۳ سال قبل هشدار تکان دهنده ای در این خصوص داده اند: «شکست هر جناحی از علما و طلاب انقلابی و روحانیون و روحانیت مبارز و جامعۀ مدرسین، پیروزی چه جناحی و چه جریانی را تضمین می کند؟ جناحی که پیروز شود یقیناً روحانیت نیست و اگر آن جناح الزاماً به روحانیت رو آورد، راستی به سراغ کدام قشر و تفکر از روحانیت می رود؟ خلاصه اختلاف به هر شکلی کوبنده است. وقتی نیروهای مؤمن به انقلاب حتی به اسم فقه سنتی و فقه پویا به مرز جبهه بندی برسند، آغاز باز شدن راه استفادۀ دشمنان خواهد بود. جبهه بندی نهایتاً معارضه پیش می آورد. هر جناح برای حذف و طرد طرف مقابل خود
واژه و شعاری انتخاب می کند، یکی متهم به طرفداری از سرمایه داری و دیگری متهم به التقاطی می شود که من برای حفظ اعتدال جناحها همیشه تذکرات تلخ و شیرینی داده ام، چرا که همه را فرزندان و عزیزان خود میدانم.»(۱)
به نظر می رسد بهره بردن از خورشید وجودی علامه مصباح یزدی در پشتوانه سازی فکری برای نظام اسلامی هیچ منافات و تضادی با تاثیر عالمانه و مدبرانه آیت الله مهدوی کنی در کادرسازی تشکیلاتی از نیروهای حزب الله برای جمهوری اسلامی ایران ندارد. این دو شان مکمل یکدیگر را علامه شهید مرتضی مطهری و شهید مظلوم آیت ا… دکتر بهشتی در دوران مبارزات خود با رژیم طاغوت و بعد از آن در ابتدای انقلاب تا شهادت در کنار یکدیگر ایفا نمودند و هیچ تقابلی هم وجود نداشت.
امروز نیز تقابلی بین علامه مصباح یزدی در راس موسسه امام خمینی(ره) قم برای تربیت نیروهای فکری مبرز و آیت الله مهدوی کنی در راس دانشگاه امام صادق(ع) به عنوان یکی از ارکان کادرسازی برای نظام وجود ندارد. ایشان در تربیت دانشجویان دانشگاه امام صادق(ع) که بسیاری از آنها اکنون در مصادر خدمت به انقلابند ایفای نقش محوری کرده اند. مقام معظم رهبری دی ماه ۸۴ در دیدار با مسؤولان، استادان و دانشجویان دانشگاه امام جعفر صادق(ع) از زحمات آیتا… مهدوی کنی رئیس دانشگاه امام جعفر صادق(ع) در تشکیل و استمرار مجموعهای " پُر انگیزه، مصمم و دارای نگاه آیندهگر " قدردانی کردند و رسالت این
دانشگاه را ارائه یک نمونه از دانشگاه اسلامی برشمردند.(۲)
ضمن اینکه آیت الله مصباح یزدی طبق صلاحدید خویش، هیچگاه در جزئیات کارهای سیاسی به معنای فعالیت تشکیلاتی ورود نکرده اند و اکنون نیز دائما بر عدم رهبری تشکلهای سیاسی و اکتفا به مشورت دادن به نزدیکان خود تاکید می کنند و البته ارتباط خود را منحصر در آنها هم نمی دانند: «فکر نمیکنم آنها به عنوان اینکه بنده مؤسس جبهه پایداری هستم جایی گفته باشند … بنده نه آمریتی نسبت به این آقایان(پایداری) دارم و نه آنها تعهدی دارند که حرف مرا گوش کنند. نه همه حرفهای آنها را من قبول دارم و نه آنها همه حرفهای مرا قبول دارند و این مال همه هست … هیچ دو نفری نیستند که همه فکرهایشان
مثل هم باشد. یک جاهایی با هم اختلاف پیدا میکنند. الان هم اینها(پایداری) را از بهترین افرادی که در جرگه سیاست وارد هستند میشناسم، البته منحصر به اینها نیستند. آقای فدایی و آقای زاکانی هم هستند. آقای زاکانی که مسئول بسیج دانشجویی بودند سالها با ایشان همکاری داشتیم … ما جلسات فراوان و همکاریهایی داشتیم … همه اینها را دوست میداریم و با آنها همکاری داشتیم و داریم.»(۳)
آیت الله مهدوی کنی اما با حضور در راس مهمترین تشکل سیاسی روحانی کشور یعنی جامعه روحانیت مبارز از ابتدای انقلاب علاوه بر طی مدارج عالیه علمی و فقاهتی، مسوولیتهای مختلف سیاسی را نیز پذیرا بوده اند و در جزئیات امور سیاسی بنای ورود و اثرگذاری داشته اند، گرچه اکنون به دلیل مسوولیت مهم ریاست خبرگان رهبری از ورود به مصادیق کاندیداها پرهیز کرده و دائما بر این نکته تاکید می نمایند.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
(۱) - http: / / farsi. khamenei. ir / sahifeh - content? id = ۱۶۶۳۸
(۲) - http: / / farsi. khamenei. ir / news - content? id = ۱۳۵۳
(۳) - http://www.mashreghnews.ir/fa/news/۸۰۰۲۴