خطر محبوب بودن نزد مردم به خاطر خدا
نکند که مردم فکر کنند ما مخلصانه براى خدا کار مىکنیم و در راه او قدم مىزنیم، اما حقیقتاًً ما اینطور نباشیم، و ظاهر و باطنمان یکى نباشد و یا با اعمال خود موجبات غضب الهى را در خود بوجود آورده باشیم.
به گزارش افکار نیوز به نقل از خبرگزاری دانشجو، مقام معظم رهبری در جلسه چهل و چهارم از درس خارج به شرح حدیث زیر پرداختند.
من مواعظ علی بن الحسینعلیه السلام: و قال له رجلٌ: إنّی لأحبّک فی اللّه حبّاً شدیداً، فنکس علیه السلام ثمّ قال: الّلهم إنّی أعوذ بک أن اُحَبّ فیک و أنت لی مبغض ثمّ قال له: أحبّک للذی تحبّنی فیه؛
مردی به آن جناب عرض کرد: من شما را برای خدا سخت دوست میدارم. حضرت اندکی سر به زیر افکند، سپس فرمود: خداوندا! به تو پناه میبرم که مردم مرا برای تو دوست دارند و تو مرا دشمن داری؛ انگاه فرمود: من نیز تو را برای همان خدایی دوست دارم که تو در راه او به من محبت داری.(۱)
نکند مردم فکر کنند ما مخلصانه براى خدا کار مىکنیم، اما حقیقتاًً اینطور نباشیم!
نکته اساسى که در این بیان وجود دارد و درس بزرگى براى ما است، توجه فورى به خطرى است که در برابر چنین پدیدهاى(محبوب بودن نزد مردم بهخاطر خدا) انسان را تهدید میکند، لذا وقتى آن مرد به حضرت عرض مىکند که شما را براى خدا دوست دارم، نمىفرمایند: از تو متشکرم، یا خدا را بر این محبوبیت سپاس میگویم، بلکه مىفرمایند: «پرودگارا پناه به تو مىبرم از این که مردم مرا به خاطر تو دوست داشته باشند، ولى تو مرا دشمن داشته باشى» و این خطر بزرگى است براى ما!
نکند که مردم فکر کنند ما مخلصانه براى خدا کار مىکنیم و در راه او قدم مىزنیم، اما حقیقتاًً ما اینطور نباشیم، و ظاهر و باطنمان یکى نباشد و یا با اعمال خود موجبات غضب الهى را در خود بوجود آورده باشیم.
در این صورت است که مردم به خاطر خدا ما را دوست دارند ولى خداوند - نعوذ باللّه - دشمن ما مىباشد.
پی نوشت:
۱- تحف العقول؛ صفحه ۲۸۲