بازخوانی استعفای حسینیان در دی ماه ۸۸
متن استعفای آقای حسینیان نشان می دهد یکی از دلایل استعفا، مخالفت با حکم مقام معظم رهبری در خصوص انتصاب اقای قاضی عسگر در سازمان حج بوده است؛ ایشان به خاطر این موضوع خانه نشینی کرده و در دیدار ۲۱ دی ۸۸ چند نفر از نمایندگان مجلس با رهبر انقلاب نیز شرکت نکرده است.
اولا چرا ایشان چنین خطایی کرده است؟ ثانیا چرا با قلب واقعیت، قهرواستعفای خود را به موضوعاتی دیگر غیر از اعتراض به حکم رهبری منحصر می کند؟ و ثالثا چرا با وجود این خطاها خود را معیار اصولگرایی ناب می دانند؟
در تاریخ یکشنبه ۲۰ دیماه ۱۳۸۸ حکم انتصاب حجتالاسلام آقای قاضی عسکر توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی به سمت نماینده ولی فقیه و سرپرست حجاج ایرانی منتشر شد. بنابر روال معمول پیش از هر انتصابی رایزنی ها و مشورتهایی صورت می گیرد. آقای حسینیان از موضوع مطلع شده و مخالفت خود را به اطلاع دفتر رهبری می رساند و زمانی که می فهمد حکم قطعی است و در روزهای آینده اعلام خواهد شد، در تاریخ ۱۷ دی ۸۸ استعفا می دهد که متن کامل در خبرگزاری ها موجود است.
با مراجعه به متن مشخص می شود که استعفای ایشان ۴ دلیل داشته است:
۱. حمایت لاریجانی از اصلاح طلبان
«جناح اصلاحطلب نزد رئیس(لاریجانی)، عزیزتر و ارزشیتر شدند و هر روز ما مطرودتر و بیخاصیتتر. من خود را موجودی شکسته خورده و سرخورده میبینم وقتی میبنیم ریاست کمیته دفاع از ملت فلسطین یکی از فتنهگرانی است که از بانیان اتهام تقلب در انتخابات بود. وقتی میبینم مجلس اصولگرا نمایندهای را برای این کمیته انتخاب میکند که تا دیروز علناً از یکی از سران فتنه دفاع میکرد و یک روز از عمرش را در راه مبارزه نگذرانده»
۲. خطاهای رئیس دفتر رئیس جمهور
«امروز میبینیم دهها نشریه با حمایت بیتالمال، تمام ارزشهای اخلاقی و سیاسی امت حزبالله را زیر ضربات خود گرفتهاند. وقتی از ریشه اینها تحقیق میشود میبینیم هر دستهای از اینها از دفتر یکی از مسئولان جمهوری اسلامی(مشایی رئیس دفتر احمدی نژاد) سیراب میگردند. امروز مردمی که دنبال صد هزار تومان وام میگردند ناگهان چشم باز میکنند دهها میلیون تومان بیتالمال به جیب هنرپیشههایی میریزد که نه دل در گرو اسلام دارند و نه در گرو حتی این کشور و بدتر ناگهان تصویر آنها را در کنار هم باید شاهد باشیم و هیچکس هم اخم نکند؟ چرا مأیوس و سرخورده نباشم»
۳. ظلم به نیروهای بسیج و ناجا در قوه قضائیه
«امروز بسیج و نیروهای انتظامی که در جریان فتنههای اخیر در خط مقدم علیه مزدوران آمریکایی میجنگیدند تا از امنیت مردم دفاع کنند به بهانه تخلف چند نفر که باید هم برخورد شود اینان با تمام وجود مورد تحقیر و ظلم دادگاههای نظامی قرار میگیرند، تمام بدنه تحت تعقیب قرار میگیرند. فرماندهان مورد اذیت و توهین قرار میگیرند؛ ولی هیچ کس دفاعی نمیکند و هیچکس نمیپرسد نیرویی که میخواهد از امنیت مردم و ارکان نظام دفاع کند با این روحیه زخم خورده چگونه و چرا؟»
۴. حکم انتصاب آقای قاضی عسکر
«چرا احساس یأس و شکست نکنم که با همه فداکاری این مردم معتقد و ولایتی، در این نظام کسانی(قاضی عسکر) نصب میشوند که تا ثریا فاصله با رهبری نظام دارند کسانی که در این فتنه تا جایی که احساس ترس نکردند از حریف حمایت کردند. من نمیدانم اگر به کارگیری این افراد چند چهره به مصلحت میباشد آیا سرخورده شدن صدها مانند من هم مصلحت این نظام است؟
البته میدانم که همه برای نصب این افراد توجیهی دارند و ادله و مبانی؛ اما باید به من حق بدهند که آنان خضرند و من موسی، بسیاری از تصمیمات را نمیفهمم، بسیاری از رفتارها را سوراخ کردن کشتی انقلاب میدانم، بسیاری از الطاف کریمانه به منافقان را ساختن جدار بر مردمی بیمعرفت میدانم که از لقمهای بر گرسنگان راه کوتاهی کردند.
بسیاری از شخصیتکشیها را قتل بیگناهان میدانم. اعتراف میکنم که اشکال از من و بیعمقی من است به همین جهت این حق را به خضر نبی میدهم که مرا از خود براند و به همین جهت من به آنها حق میدهم تا به من بگویند: «اَلَم اقُل لکَ انّک لن تستطیعَ معی صبراً» و باز بر سرم فریاد زنند «هذا فراقٌ بینی و بینک». من یک ظاهرگرا هستم. فقط این را میدانم که طبق قانون اساسی در مجلس سوگند خوردهام … ولی میبینیم تجربه این مدت به من نشان داده است که قادر به وفاداری به این سوگند نیستم. مطمئن هستم که با مرگ سیاسی یا جسمانی حقیری مانند من نه بر دامن کبریایی ولایت گردی خواهد نشست نه از
روند انقلاب خواهد کاست.»
جالب است که در بولتن جبهه پایداری تنها اعتراض به عملکرد هیات رئیسه مجلس بعنوان دلیل استعفای حسینیان ذکر شده و سایر بخشهای استعفانامه سانسور شده و ضمنا با علم به صحت ماجرا تلاش شده با تحریفی تاریخی و القای دروغ به مخاطب اصل ارتباط استعفا به انتصاب آقای قاضی عسکر را منکر شود. با وجود اینکه دیدار نمایندگان با مقام معظم رهبری در تاریخ ۲۱ دی ۸۸ بوده است، در این بولتن آمده است که دیدار مذکور در ۲۱ بهمن بوده است:![]()
بولتن " استقامت در منطقه ممنوعه " ص ۲۸
همچنین در جای دیگری از این بولتن، بازهم به صراحت ارتباط استعفا با انتصاب آقای قاضی عسکر و این بار از زبان آقای رسایی نفی شده است:![]()
آقای حسینیان خود در توضیح پیرامون این استعفا اینچنین گفته است: «اینکه بنده در رابطه با انتخاب حجتالاسلام قاضیعسکر استعفا کردهام، یک تهمت است. بنده در رابطه با انتصاب وی حرفهایی داشتم اما زمانی که جواب گرفتم، قانع شدم. این مسئله هیچ ارتباطی با مقامات عالیرتبه نظام ندارد و اینها چیزهایی است که برخی میتراشند. چراکه هیچ نقطه ضعفی پیدا نمیکنند لذا موضوعاتی برای ما درست میکنند. بنده در متن استعفانامه خود هم نوشته بودم که این استعفا در اعتراض به رؤسای دفاتر لاریجانی و احمدینژاد و به خاطر وامی که داده بودند، درخواست شده است.» ایشان همچنین در پاسخی
دیگر چنین گفته است:![]()
بولتن " استقامت در منطقه ممنوعه " ص ۷۵
آقای حسینیان که در این توضیحات تنها بخشی از علل استعفا را بیان و علت مهمتر را نفی کرده است پاسخ دهد مصداق و منظور ایشان از " صاحب مصالح نظام "، " خضر نبی " و " دامن کبریایی ولایت " جز مقام معظم رهبری چه کسی می تواند باشد که ایشان به عنوان موسای زمان! " تصمیمات " و " الطاف کریمانه " او را فهم نمی کند؟ ثانیا چرا ایشان در دیدار ۲۱ دیماه ۸۸ مقام عظمای ولایت با جمعی از نمایندگان که خود ایشان از مدتها قبل تقاضای دیدار را داده بود شرکت نکرد و خانه نشینی نمود؟ ثالثا آیا همه این اتفاقات و نیز وحدت شکنی در انتخابات مجلس نهم، ناشی از اعتراف صریح ایشان در متن استعفا به اینکه یک فرد "
ظاهرگرا " و " بی عمق " است، نمی باشد؟![]()
سوال مهمتر اینجاست چرا آقای حسینیان و دوستانشان در پایداری بر خلاف تعالیم دین اسلام تنها به عیوب دیگران می پردازند و خطاهای اینچنینی خود را نمی بینند؟ اگر آنها از خطاهای گذشته خود نظیر مخالفت با حکم رهبری ـ و خطاهای دیگر چون رای به خاتمی و تملق هاشمی توبه کرده اند و بازگشته اند، چرا این حق را به سایر خطاکاران نمی دهند که بازگردند؟ اگر کسی به دلیل خطای قبلی شایستگی حضور در مرکزیت اصولگرایی را ندارد ولو توبه کرده باشد، خب چرا ایشان این حق را داشته باشند؟ و چگونه چنین کسانی می توانند معیار اصولگرایی ناب باشند؟