بهزاد فراهانی: حقوقم کم است
بهزاد فراهانی هنرمند تئاتر، سینما، رادیو و تلویزیون که حدودا پنج دهه ای می شود به عنوان بازیگر در رسانه های مختلف حضور دارد در تازه ترین گفتگویش به صراحت از سوابق فوتبالی اش پرده برداشته و نکات جالبی را هم درباره وضعیت فرهنگی بازیکنان فوتبال مطرح کرده است.
به گزارش افکار نیوز به نقل از آويني فيلم،بخشهايي از گفته هاي فراهاني را در ادامه مي خوانيد:
بعد از ۵۲ سال کار ماهیانه ۹۰۰ هزار تومان حقوق می گیرم
یک کارگر ماهیانه در ایران ۳۵۰ هزارتومان حقوق می گیرد. من بعد از ۵۲ سال کار در رادیو و تلویزیون و تئاتر و سینما چقدر حقوق می گیرم؟ ۹۰۰ هزار تومان و برای بازیگری در یک پروژه هم ۱۵ میلیون تومان. ۱۵ میلیون برای یک ماه کار شبانه روزی!…بعد فوتبالیست معمولی مملکت چقدر می گیرد؟ ۶۰۰ میلیون تومان. من حتی نمی توانم ۶۰۰ میلیون را بشمارم.
چرا بازیکنهای فوتبال یک کار اجتماعی به دردبخور نمی کنند؟
چرا بازیکنهای فوتبال از محل درآمدشان یک پولی جمع نمی کنند درمانگاهی بسازند برای پیشکسوتان بیمه نشده ورزشی؟ چرا پول جمع نمی کنند یک اتحادیه درست کنند برای سروسامان دادن به مدارس فوتبال؟ چرا یک کار اجتماعی به دردبخور نمی کنند؟ این یک سوال جدی است واقعا!
تختی می گفت برایش این مهم است که به مردم بگوید عدالت و آزادی یعنی چه
یک بار جهان پهلوان تختی چیزی به من گفت که مو به تنم سیخ شد. او گفت: «می دانی درد من چیست؟ در روزگاری که دیگران، گاگارین به فضا می فرستند مردم از من توقع دارند پشت همشهری ام را به خاک برسانم تا برایم دست بزنند. این برای من چه لطفی دارد… برای من چه لطفی دارد که پشت یکی مثل تو را به خاک برسانم. برای من این مهم است که به مردم بگویم عدالت و آزادی یعنی چه؟»
ورزشکار تیم ملی باید شاهنامه بخواند که بداند عدالت اجتماعی یعنی چه
ملی پوشهای ما دانشگاه هم اگر می روند با رانت ورزشکار بودن شان و برای مدرک گرفتن میروند. ورزشکار تیم ملی باید شاهنامه بخواند که بداند عدالت اجتماعی یعنی چه تا بفهمد چگونه میتوان رستم شد.
تماشای فوتبال را ترجیح می دهم
اگر یکی از شبکه ها فوتبال پخش کند و یکی دیگر سریال درجه یکی که خودم در آن بازی کرده ام حتما تماشای فوتبال را ترجیح می دهم.
پرسپولیس بیشتر به علایق اجتماعی من نزدیک است
پرسپولیس بیشتر به علایق اجتماعی من نزدیک است. این تیم جایگاه مردمی دارد و سمبل مبارزه با سلطنت طلبی بود!
رویانیان می تواند در عرصه های دیگر کارهای خوبی انجام دهد اما در فوتبال، نه
دوست عزیز من آقای رویانیان در جایگاه خودش مدیر بسیار خوبی است. او می تواند در عرصه های دیگر کارهای خوبی انجام دهد اما در فوتبال، نه. مدیران قبلی هم همین طور بودند.
مهرجویی و پوراحمد هم خودشان قبول کردند کارشان در تئاتر موفق نبوده
کدام بازیگر سینما قرار است به تئاتر بیاید و کاری را انجام بدهد که خود ما قادر به انجامش نیستیم؟ اگر کسی از سینما به تئاتر می آمد و بهتر از تئاتریها ظاهر میشد، قدمش روی چشم. اما شما یک نفر را برای من مثال بزنید که از سینما به تئاتر آمده و موفقتر از تئاتریها باشد. هر کس آمد نتوانست. حتی کارگردان های خوب سینما مثل مهرجویی و پوراحمد هم خودشان قبول کردند کارشان در تئاتر موفق نبوده!
اختیار بدهید و بگذارید تئاتر زندگی کند
اختیار بدهید و بگذارید تئاتر زندگی کند تا ببینید صفهای طویل خاکستری چطور دوباره مثل دوره های گذشته دور تئاتر شهر را احاطه می نند. مگر تئاتر ما تماشاگر نداشت. نمایش «مریم و مرداویج» من در دوره مدیریت علی منتظری در تئاتر آن قدر فروش کرد تا از صحنه برداشته شد. بعد ما را از تئاترشهر فرستادند به مجموعه آزادی اما آنجا هم فروش کرد چون دست نخورده بود و اجازه داشت حرف بزند.
تفریحات نامتعارف باشگاه فرانسوی با سلیقه من جور درنمی آمد
بعد از ازدواج و بچه دار شدن برای ادامه تحصیل همسرم راهی فرانسه شدیم. آنجا با دو دانشجوی ایرانی آشنا شدم که فوتبالیستهای قابلی بودند. مجتبی شیرازی فوروارد پرسپولیس و فرخجسته هافبک دارایی. در فرانسه با این دوستان بُر خوردم و وارد تیمی شدم که بازیکنهایی از ملیتهای مختلف داشت. هم درس میخواندیم و هم در سطح آماتور بازی می کردیم. یک روز باران می آمد و من داشتم عقب زمین بازی می کردم.
در فاصله اي خيلي دور از دروازه مي خواستم توپي را دفع كنم در واقع مي خواستم بزنم زير توپ اما پايم خورد به كمرگاه توپ و توپ به شكل عجيبي اوج برداشت و رفت توي سه كنج دروازه. بعد از بازي چند نفر فرانسوي آمدند و به خيال اينكه من هميشه از اين ضربه ها مي زنم دعوتم كردند بروم سر تمرينات راسينگ كلوب فرانسه! يك هفته اي رفتم سر تمرينات تا چشمشان مرا گرفت. حسن بزرگ اين قرارداد آن بود كه مرا در فرانسه بيمه مي كردند و خيلي موقعيت خوبي بود اما يك مشكل وجود داشت. در همان چند روزي كه آزمايشي كار مي كرديم چيزهايي ديدم كه تصميم گرفتم از خير اين قرارداد بگذرم؛ شبها همه اعضاي باشگاه در
كافه اي جمع مي شدند و تفريحات نامتعارف داشتند اما اين جور كارها با سليقه من جور در نمي آمد.