دانشمندان دریافتند:
بهبودفرایندحسگری نانولولههای کربنی باپرتو فرابنفش
نتایج تحقیقات پژوهشگران نشان میدهد که تابش فرابنفش در طول فرایند حسگری گازی میتواند این فرایند را بهبود دهد. با این کار دیگر نیازی به عاملدار کردن نانولولههای کربنی وجود ندارد.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا، نانولولههاي کربني تک جداره به دليل نسبت سطح به حجم بالا و خواص الکترونيکي منحصر به فرد ميتواند به عنوان حسگر نانومقياس براي شناسايي مولکولهاي زيستي مورد استفاده قرار گيرد. از آنجايي که هر اتم در اين نانوساختارها به صورت مستقيم با محيط در ارتباط است، بنابراين با مولکولهاي زيستي برهمکنش نزديکي دارد. گوگان چن از موسسه تحقيقات هوندا ميگويد: حساسيت نانولولههاي کربني به دليل ناخالصيهاي موجود در آن که ممکن است در حين فرايند توليد ايجاد شده يا از محيط اطراف وارد آن شده باشد، ميتواند دستخوش تغيير شود. در نتيجه تلاشهاي
زيادي براي عاملدار کردن نانولولهها انجام شده تا با اين کار حساسيت آنها بهبود يابند.
در مقالهای تحت عنوان «Enhanced gas sensing in pristine carbon nanotubes under continuous ultraviolet light illumination» که در سال ۲۰۱۲ در نشریه «Scientific Reports» به چاپ رسیده، این گروه تحقیقاتی نشان دادند که تابش پرتو فرابنفش در طول فرایند شناسایی گاز میتواند عملکرد گاز را صدها برابر افزایش دهد.
تمیز کردن سطح نانولوله کربنی با استفاده از تابش فرابنفش جهت بهبود هدایت چیز جدیدی نیست، اما میزان تاثیر این پرتو در حالت در جا(insitu) برای دانشمندان جالب توجه است.
در این پروژه پژوهشگران روی اثر تابش فرابنفش بر عملکرد حسگرهای نانولوله کربنی تک جداره در هوای خشک آزمایشاتی انجام دادند تا مقدار مرجع را به دست آورند. سپس حسگر را در معرض منوکسید نیتروژن قرار داده و نتایج را ثبت کردند.
«چن» میگوید: ما دریافتیم در مرحله آخر چرخه شناسایی، پاسخ کوچکی ایجاد میشود که این نشان میدهد سایتهای فعال زیادی به صورت اشغال شده وجود دارد. این فرضیه زمانی شکل گرفت که ما دریافتیم تابش اشعه فرابنفش نه تنها موجب کاهش زمان بازیافت به اندازه چند ثانیه میشود، بلکه مقادیر سیگنال را تا پنج برابر افزایش میدهد. این موضوع ما را بر آن داشت تا به بررسی تمیز کردن درجا در حین شناسایی گاز بپردازیم.
درحالی که تمیزکاری درجا موجب افزایش قابل توجه حساسیت حسگری میشود، دانشمندان دریافتند که حضور اکسیژن موجب تضعیف عملکرد حسگر میشود.
«چن» میافزاید: ما مشاهده کردیم که طول عمر حسگر به ضخامت فیلم نانولوله کربنی بستگی دارد، به طوری که افزایش ضخامت موجب بیشتر شدن طول عمر حسگر میشود. بررسی الکتریکی نشان داد که هدایت نانولوله کربنی تحت تابش فرابنفش کاهش مییابد. مشاهدات ما حاکی از آن است که نانولولههای کربنی به آهستگی توسط تابش فرابنفش زدوده میشوند که باید برای بررسی مکانیسم این فرایند مطالعات بیشتری انجام داد.
برای ممانعت از آسیب نانولولههای کربنی این گروه به بررسی اثر تابش فرابنفش در یک محیط کنترل شده پرداختند. در نهایت دریافتند که تابش فرابنفش آسیب چندانی روی نانولولهها ندارد.