نشانه هاى ظهور، تا چه اندازه صحّت دارند؟
یک نوع از علامتهای ظهور در کتابها دیده میشود، که وقوع آنها عادتا محال به نظر میرسد، مانند اینکه گفته شده: در وقت ظهور مهدی، خورشید از مغرب طلوع میکند و در نیمه ماه رمضان و پایان آن، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی، رخ میدهدو…
افکار نیوز،معلوم است كه لازمه وقوع چنين حوادثي، اين است كه نظم جهان بر هم بخورد و حركت منظومه شمسي، تغيير يابد. امّا بايد بدانيد كه مدرك اين گونه علامتها، اخبار آحادي بيش نيست كه مفيد يقين نيستند و اگر كسي در سندشان خدشه كرد، ميتواند آنها را ساخته خلفاي بني اميّه و بني عبّاس و عمّال آنان بداند.
به گزارش پایگاه آیت الله امینی ایشان به دو پرسش درباره ی ظهور حضرت مهدی(عج) پاسخ داده اند. متن پرسش و پاسخ به این شرح است:
[B] نشانه هاى ظهور، تا چه اندازه صحّت دارند؟[/ B][B][/ B]
برای ظهور حضرت صاحب الامر علیهالسلام نشانههای بسیاری در کتابهای حدیث، ثبت شده است، امّا سخن گفتن از یکایک آنها، فرصتی گسترده میطلبد. بنابراین فقط چند نکته را یادآور میشویم:
الف: مدرک بعضی از نشانههای ظهور، خبر واحدی است که از طریق اشخاص مجهول الحال، یا غیر موثّق نقل شده و قابل اعتماد نیستند.
ب: احادیثاهل بیت، نشانههای ظهور را به دو نوع تقسیم کردهاند: یکی از آنها علامتهای حتمی است، که به هیچ قید و شرطی مشروط نیست و باید قبل از ظهور واقع شود. نوع دوم را غیر حتمی معرّفی کردهاند و آن حوادثی است که به طور مطلق و حتم از
نشانههای ظهور نیست، بلکه مشروط، به شرطی است که اگر آن شرط تحقّق یابد، مشروط نیز متحقّق میشود و اگر شرط، مفقود گردد، مشروط نیز تحقق نمییابد و مصلحت بوده که به طور اجمال از نشانههای ظهور شمرده شود.
ج: علامتهای ظهور تا واقع نشوند، حضرت صاحب الامر ظاهر نمیگردد و حدوثهریک ازآنها دلیل است که ایّام فَرَج، تا اندازهای نزدیک شده، امّا دلالتی ندارد که بعد از حدوثآن علامت و بی درنگ، حضرت صاحب الامر ظهور میکند. فقط درباره بعضی از آنها تصریح شده است که نزدیک ظهور آن حضرت واقع میشود.
د: بعضی از نشانههای ظهور به طور اعجاز و خارق العاده واقع میشوند، تا صحّت ادّعای مهدی موعود را تأیید کنند و فوق العادگی اوضاع را به جهانیان اعلام دارند. حکم این نشانهها، با سایر معجزات یکسان است، و صرف اینکه با جریان عادی سازگارنیست، نباید مردود شناخته شود.
ه: یک نوع از علامتهای ظهور در کتابها دیده میشود، که وقوع آنها عادتا محال به نظر میرسد، مانند اینکه گفته شده: در وقت ظهور مهدی، خورشید از مغرب طلوع میکند و در نیمه ماه رمضان و پایان آن، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی، رخ میدهدو…
معلوم است که لازمه وقوع چنین حوادثی، این است که نظم جهان بر هم بخورد و حرکت منظومه شمسی، تغییر یابد. امّا باید بدانید که مدرک این گونه علامتها، اخبار آحادی بیش نیست که مفید یقین نیستند و اگر کسی در سندشان خدشه کرد، میتواند آنها را ساخته خلفای بنی امیّه و بنی عبّاس و عمّال آنان بداند. زیرا در آن روزگار، افرادی به عنوان مهدی بر ضدّ دستگاه حاکم وقت، قیام میکردند و عدهای نیز پیرامونشان جمع میشدند. خلفای وقت چون میدیدند اصل احادیثمهدی، قابل انکار نیست، لذا حربه دیگری به کار بردند، تا بدان وسیله مردم را منصرف و کار نهضت علویّین را مختل سازند. بدان منظور،
نشانههای محال را جعل کردند، تا مردم در انتظار آنها بنشینند و دعوت علویّین را اجابت نکنند. امّا اگر احادیثصحیح، مواردی را متذکر شدند: مانعی ندارد که چنین نشانههایی، به طور اعجاز تحقق یابند، تا فوق العادگی اوضاع را به جهانیان اعلام کنند و اسباب یشرفت دولت حق را فراهم سازند.
[B] مهدى موعود، کى ظهور مى کند؟[/ B][B][/ B]
براى ظهور، وقتى تعیین نشده، بلکه ائمّه اطهار علیهمالسلام تعیین کننده وقت ظهور را تکذیب کردهاند: فضیل مىگوید: از امام باقر علیهالسلام پرسیدم: آیا ظهور مهدى، زمان معینّى دارد؟ حضرت در پاسخ، سه بار فرمود: هرکس هنگام ظهور را تعیین کند، دروغ مىگوید.(۱)
عبدالرّحمان بن کثیر مىگوید: خدمت امام صادق علیهالسلام بودم، که مهزم اسدى وارد شد، عرض کرد: فدایت شوم، ظهور قائم آل محمّد و تشکیل دولت حق، که در انتظارش هستید، طول کشید، پس کى واقع مىشود؟ حضرت پاسخ داد: تعیین کنندگان وقت ظهور، دروغ مىگویند، تعجیل کنندگان، هلاک مىگردند؛ فقط تسلیم شوندگان، نجات مىیابند و به سوى ما باز مىگردند.(۲)
محمد بن مسلم مىگوید: امام صادق علیهالسلام به من فرمود: هرکس وقت ظهور را برایت تعیین کرد، از دروغگو خواندنش باک نداشته باش؛ زیرا ما براى ظهور، وقتى تعیین نمىکنیم.(۳) ده حدیثدیگر نیز در همین زمینه نقل شده است.
از این احادیثفراوان، نتیجه مىگیریم: نه پیغمبر اکرم صلىاللهعلیهوآله و نه هیچ امامى، زمان ظهور را تعیین نکرده و راه هرگونه سوء استفادهاى را بستهاند. پس چنانچه حدیثى به یکى از امامان معصوم، نسبت داده شده، که وقت ظهور در آن، تعیین گشته، اگر قابل تأویل و توجیه باشد، باید تأویلش کرد، وگرنه، یا مسکوت بماند، یا تکذیب شود. مانند حدیثضعیف و مجمل ابولبید مخزونى که مطالبى را به امام نسبت داده، ضمن آنها مىگوید: قائم ما، در «الر» قیام مىکند.(۴)
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
۱ الغیبة، شیخ طوسى، ص ۴۲۵؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۳، باب التمحیص والنهى…، ح ۵. عن الفضیل قال سئلت ابا جعفر علیهالسلام: هل لهذا الامر وقت؟ فقال: کذب الوقاتون، کذب الوقاتون، کذب الوقاتون.
۲ همان.
۳ همان.
۴ـ تفسير عياشى، ج ۲، ص ۲۰۲؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۶، باب التمحيص والنهى...، ح ۱۳.