امامصادق(ع): زمستان بهار مومن است
«زمستان بهار مؤمن است. چون شبهایش طولانی است که برای عبادت نیمه شب از آن کمک میگیرد و روزهایش کوتاه است که برای روزه گرفتن از آن یاری میجوید.»
به گزارش فارس، قرآن، مؤمنان را به تفکر در چرخش زمین و ستارگان سفارش میکند که در پی آن تغییرات فصلی حاصل میشود و بیدلیل نیست که با هر تحول و انقلاب طبیعت، مسلمان در فلسفه این تحولات به تفکر میرود و البته از آنجا که مؤمن در هیچ امری حتی در صرف زمان اسراف نمیکند، نوع تفکرش را با مدد از آنچه از اولیای الهی رسیده؛ سمت و سو میبخشد و در تعقل در رسیدن فصل زمستان، با اشاره به احادیثی که از پیامبر گرامی اسلام (ص)، امام جعفر صادق (ع) و امام هادی (ع) به او رسیده، آن را بهاری برای خودش میپندارد.
«زمستان، بهار مؤمن است» این حدیثکه از زبان ائمه معصومین(ع) و گاه به نقل از پیامبر(ص) بیان شده است، این ذهنیت را در انسان ایجاد میکند که اولاً؛ هرچه از خدای تعالی به بندهاش میرسد، نعمتی است بزرگ که شکر آن واجب است و هدیه بزرگ زمستان به بندگان شکرگزار، شبهای طولانی آن است که فرصت عاشقی و دلدادگی را به او میبخشد.
روزهای کوتاه و شبهای بلند، خاصیت زمستان است و بهره بردن از فرصتهای پیشآمده برای ذکر و عاشقی، خاصیت مؤمن است که در شبهای زمستان، با آن آرامش ذاتی و سکوت معنادار شبهایش که در آن تنها ذکر باد را و نجوای شبانه برگهای درختان ایستاده را پراکنده میکند، فضای عرفانی مناسبی را در اختیار عشاق و اشکریزان شبها میدهد.
درباره فرصتی که زمستان به آدمی میدهد تا در آن به تزکیه نفس برسد را زیاد بیان کردهاند. مانند معلم اخلاق و مرد تهذیب مرحوم آیتآلله مشکینی که روایت «زمستان بهار مؤمن است» را در کتاب «نصایح» نقل میکند و در توضیحش مینویسد؛ «چون زمستان شبهای طولانی دارد، مؤمن میتواند به اندازه کافی استراحت کند و در فرصت مناسب نماز شب بخواند.»
این نگاه عارفی بزرگ است به شب در فصل زمستان که در آن فرصت برای عشق بازی مهیاست و البته اگر عاشق، به دنبال بهانههای بیشتری باشد، چه خوب که روزهای کوتاه این ماه را روزه بگیرد که در این حال «هم فال است و هم تماشا».
البته این برداشتی است که از رئیس مذهب حقه جعفری، امام صادق(ع) رسیده است؛ آنجا که میفرماید: «زمستان بهار مؤمن است. چون شبهایش طولانی است که برای عبادت نیمه شب از آن کمک میگیرد و روزهایش کوتاه است که برای روزه گرفتن از آن یاری میجوید.»(أمالی الصدوق، ص۲۳۷)
یلدا هم بهانه و دروازه ورود به زمستان است که در آن رسوم سنتی و آیینی ایرانیان، فرصت را برای خشنودی خالق پدید میآورد.
استفاده از نعماتی که مخصوص این ایام از سال هستند و حس تشکری که از آفریدگار در دل ایجاد میکند، حسنات خدای مهربانترین را به سمت بندگان سرازیر میکند.
حضور در جمع بستگان و دیدار با اعضای خانواده که نمود بارز «صله رحم» این سنت پسندیده اسلامی است و البته نزد ایرانیان از هزاران سال پیش مورد اهمیت قرار داشت، پیش خدا، عبادت محسوب میشود و چه بسیار دلهای مؤمنانی که در این شب شاد میشوند و به گفته صاحب دین، محمد مصطفی(ص)، «شاد کردن دل مؤمن از بالاترین عبادتهاست.»
امید آنکه خدای تعالی ما را در شناخت راه اصلی، یاری رساند و ما را جزو هدایتیافتگان بشمارد، و زمستان را همچون بهار و تابستان و پاییزمان، زمانی برای رستگاری ما قرار دهد، و با هر تغییر و تحول در فصول سال، قوه اندیشه و تعقل را در ما قدرت بخشد تا بیش از همیشه به قدرتش پی ببریم و عبادتش کنیم.