سیمکارت در ایران ۱۸ ساله شد
«فراخوان برای ثبت نام نخستین شبکه تلفن متحرک جیبی» تیتری بود که ۱۸ سال پیش بر صفحه اول روزنامههای کشور علاقهمندان بسیاری را جذب کرد و شاید در آن زمان کسی فکر نمیکرد که این وسایل روزی به عنوان مهمترین وسایل ارتباطی محسوب شوند.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا، فردا، ۱۹ مردادماه، هجدهمين سالروز عرضه سيمكارت در ايران است و اپراتور همراه اول، بهعنوان اولين عرضهكننده اين سيمكارتها در ايران همراه با دو اپراتور ديگر مشغول به فعاليت هستند و سعي دارند هر روز با عرضه خدمات جديد و ارزش افزوده گوي سبقت را از ديگري بربايند.
اما با ثبتنام تلفن همراه در تیرماه سال ۱۳۷۲ به دلیل عدم استقبال در آن زمان توسط مردم، روند ثبت نام چندین ماه به طول انجامید؛ به نحوی که در نهایت شرکت مخابرات ایران و شرکت پست توافق کردند به کسانی که دراین زمینه بازاریابی کنند و قادر باشند یک یا چند مشتری به پست بکشانند، مبلغی به عنوان پاداش پرداخت شود.
بنا بر گزارشهای موجود در آن زمان با تبلیغات فراوان و با شعار «با تلفن همراه همیشه در مقصد هستید» تا اواسط سال ۷۴ جمعا ۹ هزار و ۹۴۷ نفر ثبت نام کردند که در شهریور همان سال واگذاریها آغاز و بلافاصله بعد از ثبت نام به پایان رسید.
در همان سالهای ورود تلفن همراه و سیمکارت قیمتها از یک و نیم میلیون تومان تا ۷۰۰ و ۵۰۰ هزار تومان معامله میشد و بازار فروش سیمکارتها داغ و داغتر میشد.
در گزارشهای مربوط به آن زمان آمده است که بهره برداری از اولین فاز شبکه تلفن همراه کشور، در مردادماه سال ۱۳۷۳ در شهر تهران با استفاده از ۱۷۶ فرستنده و گیرنده در ۲۴ ایستگاه رادیویی و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد و در سال ۱۳۷۴ تعداد تلفنهای دایری به ۱۵۹۰۷ شماره افزایش یافت و علاوه بر تهران، شهرهای مشهد، اهواز، تبریز، اصفهان و شیراز نیز زیر پوشش شبکه تلفن همراه قرار گرفت.
اما فکر ایجاد تلفن همراه و متحرک از دهه ۱۹۶۰میلادی از سوی کشورهای اسکاندیناوی(سوئد، نروژ، دانمارک و فنلاند) آغاز شد و و در اواخر آن دهه، اولین تلفن نقطه به نقطه به کار گرفته شد. این فناوری در سال ۱۹۷۵ میلادی از سوی کشورهای اسکاندیناوی با سیستم آنالوگ به بازار عرضه شد.
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات اخیرا ضریب نفوذ کاربران تلفن همراه را ۸۶ درصد اعلام کرد و گفت با انعقاد تفاهمنامه با کشورهای ترکیه، عراق، روسیه و کشورهای اروپایی درصدد توسعه پروژههای ترانزیت مخابراتی هستیم.
به گفته وی ۹۶ درصد پوشش جادههای روستایی تلفن همراه انجام شده است.
اکنون این کارتها با عنوان سیم کارت شناخته شدهاند و در اندازههای مختلفی با عنوان سیمکارت و مینی سیمکارت عرضه میشوند اما با نگاهی به تاریخچه سیمکارت متوجه تغییر و تحولهای این فناوری کوچک میشویم.
ریشه سیمکارتهای مدرن به بیش از دو دهه گذشته برمیگردد که ساخت آنها درنتیجه تلاش کنفرانس اروپایی اداره پست و مخابرات(CEPT) برای طراحی یک استاندارد تلفن همراه انجام گرفت و این استاندارد که به عنوان GSM شناخته شده به منظور اطمینان از سازگاری سیستمهای تلفن همراه در سراسر اروپا بود.
این شبکهها ابتدا در اوایل دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد شدهاند که البته نخستین شبکه GSM تا سال ۱۳۹۱ راهاندازی نشد اما نقش سیمکارت در این شبکهها از آغاز اهمیت زیادی داشت و اکنون نیز به همین روال ادامه دارد. این کارتها شامل یک شماره سریال علاوه بر اطلاعات شبکه دارند و به همین دلیل است که کاربران میتوانند یک سیم کارت از یک خط تلفن خارج و در دستگاه جدید دیگری نصب کنند بدون آن که ناچار باشند دستگاه مذکور را در اشتراک خود به ثبت برسانند.
کلیه اطلاعات تائید شده(AUTHENTICATION) درسیمکارت ذخیره شده است که البته خارج از این عملکرد سیمکارتها تحول زیاد داشتهاند و به دستگاههای GSM امکان میدهند در شبکه های متعددی کار کنند.
همچنين سيمكارتهاي مدرن ميتوانند كد حداكثر ۸۰ شبكه تلفن همراه را ذخيره كنند و از اين رو به كاربران امكان ميدهد در سفرهاي بينالمللي از يك دستگاه و اشتراك استفاده كنند. سيمكارتهاي امروزي ميتوانند تا ۲۵۰ تماس را ذخيره كنند به اين ترتيب كاربر مجبور نيست اطلاعات تماسهايش را به طور دستي به دستگاه ديگر منتقل كنند. GSM متداولترين استاندارد بيسيم در جهان است و بسياري از مزاياي آن ارتباط مستقيم با سيمكارت دارد.