تبلیغات
کد خبر: ۱۵۰۴۶۰

هنرمندی که قرار بود بارها ترور شود

استاد احمدعلی راغب نامش با انقلاب و کارهای انقلابی گره خورده است، آهنگسازی که بنیانگذار کبیر انقلاب پیشانی‌اش را بوسید.

به گزارش افکارنیوزبه نقل از خبرگزاری دانشجو، استاد احمدعلی راغب نامش با انقلاب و کارهای انقلابی گره خورده است، آهنگسازی که بنیانگذار کبیر انقلاب پیشانی‌اش را بوسید.

«نغمه توحید»، «نغمه اتحاد»، «مارش حرکت»، «سرود خوش‌آمدی امام»، «سرود بانگ آزادی»، «نیروی هوایی»، «نیروی دریایی»، «جانبازان»، «خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دارد»، «آمریکا ننگ به نیرنگ تو»، «بانگ آزادی»، «بابا جون داد» و «مدرسه ها وا شده» و … تنها گوشه‌ای از آثار ماندگار احمدعلی راغب است.

متن ذیل بخش اول گفت وگوی چند ساعته ما با این آهنگساز انقلابی است:

ماجرای گروه سرود خمینی ای امام

آهنگ‌سازی سرود «خمینی ای امام» در خیلی جاها به نام من نوشته شده، اما آهنگ‌سازی این سرود متعلق به آقای حمید شاهنگیان است. من فقط با گروه تمرین کردم. گروه کر این سرود هسته اولیه گروه کر زمان انقلاب بود، خاطرم هست برای سرود «خمینی ای امام» خیلی سریع شروع به تمرین کردیم چون باید روز ۱۲ بهمن در برابر امام خمینی اجرا می‌کردیم.

یادم هست از همه اعضای گروه کر در این سرود نتوانستیم استفاده کنیم، چون صداهای ناکوک در جمع زیاد بود، بچه‌ها از روی عشق می‌خواندند ولی به لحاظ قوانین موسیقی خواندن بچه ها اشکالات زیادی داشت.

به خاطر اهمیت ماجرا من سعی کردم صداهای ناهماهنگ را با عذرخواهی از گروه حذف کنم. از همان ابتدا مجبور شدم دو گروه را از بچه های کر حذف کنم: دسته اول بچه‌ها شیطون بودند که زیاد بچگی می کردند.

یادم هست همین محمدرضا شریفی‌نیا که الان بازیگر است در گروه کر بود و خیلی شیطان بود ولی در حین شیطنت آچار فرانسه ما هم بود، هر مشکلی داشتیم حل و فصل می‌کرد و همه‌چی بلد بود نظیر شریفی‌نیا را به خاطر شیطنت گفتیم که شرکت نکند.

وقتی شهید علم الهدی در گروه کر سرود می خواند

از من آن زمان به دلایل امنیتی خواسته بودند روز ورود امام خمینی به تهران از خانه بیرون نروم. یعنی خود من هم بنا بود اگر سرود از تلویزیون پخش شود از تلویزیون سرود را بشنوم و گرنه خودم هم نمی‌توانستم اجرای گروه را ببینم و در صحنه حضور داشته باشم، مجموعه این دلایل برای حذف بچه‌های شیطون از گروه برایم قانع کننده بود.

آقای علم الهدی هر دو برادر چه آنکه در دوران جنگ شهید شد و دیگری که الان از مسئولین صدا و سیما است هر دو در گروه کر حضور داشتند.

از همین گروه کر در دوران جنگ ۹ شهید داشتیم که در دوران دفاع مقدس شهید شدند.

یادم هست در این گروه آقای محمدیان هم حضور داشتند ایشان با سن و سال کمشان در دفتر مرکزی حزب بعد از اینکه آقای خامنه‌ای رئیس جمهور شدند فعالیت می کردند و هم زمان بااین کارها کلاس قرآن هم داشتند همین آقای محمدیان سرپرست گروه کر برای خواندن مابقی سرودهای انقلابی شد.

بچه ها چه طور بدون ارکست سرود ها را اجرا می کردند؟

وقتی انقلاب پیروز شد همه سرودهایی که قبل از انقلاب ساخته بودیم را با ارکست ضبط می‌کردیم و همین سرودها از صداوسیما پخش می‌شد.

همین گروه کر بعد از انقلاب سرودهای مختلفی ساخت که مورد توجه قرار گرفت آن زمان هیچ وقت ارکست همراهان نبود همان نوت اول را زمزمه می‌کردیم و بچه ها باحرکت دست من متوجه می‌شدند که چگونه با ید سرود را حفظ و اجرا کنند.

با وجود اینکه هیچ وقت هیچ سازی همراه ما نبود اما بعدها وقتی تصمیم گرفتیم سرودها را با ارکست اجرا کنیم به خوبی سرودهای ساخته شده با آواها و صدای سازها هماهنگ شد.

چه طور موسیقی را برای آمادگی مردم برای ورود امام خمینی به کار گرفتیم؟ / ماجرای سرودهایی که در بین سخنرانی های امام در پاریس ساخته بودیم

آن زمان طوری حوادثطرح شده بود که ما فکر می‌کردیم حضرت امام بناست اوایل اسفند بیایند، آن زمان فقط می‌دانستیم تا آمدن امام قرار است اتفاقاتی بیفتد و لازم است مردم در طول این مدت بیدار شوند به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم با ابزار موسیقی به مردم برای آمدن امام خمینی تلنگر بزنیم.

یک دفعه به ماگفتند امام قرار است به زودی بیایند. با دست‌پاچگی سعی کردیم هر کسی هرجا هست دور وبرش را بسازد و خودش را در راستای تفکرات انقلاب قرار بدهد. هر کاری می تواند انجام بدهد و وظایف را به شکل تمرینی کار کند، چون دیگر فرصت دوباره سازی نیست.

چند ماهی قبل از ورود امام خمینی نوارهایی که مجموعه سخنان امام بودند از پاریس روی کاست برای مردم ایران زده می‌شد.

یادم هست، برای اینکه کاست‌های صدای امام توسط ساواک شناسایی نشود ظاهر نوارها طوری تنظیم شده بود که انگار نوار لاله‌زار و خواننده‌های قبل از انقلاب است. ان زمان ما توسط گروه کری که تشکیل داده بودیم برای اینکه پیام‌ها و سخنرانی‌های امام برای مخاطب خسته‌کننده نباشد در بخش ‌هایی از نوار که حرف‌ها و پیام امام به نتیجه‌ای می‌رسید این قسمت‌ها را با سرودی از صحبت‌های امام به شکل میان برنامه‌ تنظیم می‌کردیم.

مجاهدین چه طور به گروه سرود ما نفوذ کرده بود؟

آن موقع شاعرهایی بودند که به ظاهر برای انقلاب شعر می گفتند، اما بعدها اهداف و مقاصدشان مشخص شد. آن افراد به ظاهر شاعر انقلابی از جبهه دیگری بودند.

همان‌طور که می‌دانید قبل از انقلاب افراد با حزب‌های مختلف یک صدا دنبال هدف انقلاب بودند اما گرایشات آنها فرق می کرد. به خاطر نفوذ برخی افراد به گروه کر ما تصمیم بر این شد که محتاطانه‌تر عمل کنیم و افراد را با فیلتر وارد گروه خودمان کنیم.

یک مدت سرودهایی که توسط گروه ما خوانده می‌شد به سمت کارگر و ملی‌گرایی پیش رفته بود و این نشان از انحراف و نفوذ جریانات درونی ما بود. یک دفعه به خودمان آمدیم و دیدیم بدون اینکه خودمان بدانیم انگار داریم برای مجاهدین کار می‌کنیم و این مجاهدین هم توسط افرادی معرفی می‌شوند که خودشان مورد تأیید هستند ما این افراد را متأسفانه در اطراف امام هم می‌دیدیم.

به همین دلیل برخی شعرا را از گروه کر حذف کردیم.

من فقط برای اجراهای مهم با گروه کر تمرین می کردم

یادم هست امام آن زمان خیلی تحت تأثیر سرود «برخیزید و خمینی ای امام» قرار گرفتند. شعر این کار برای حمید سبزواری بود، وظیفه من در دو سرود «خمینی ای امام» و «برخیزید» تمرین کردن با گروه کر بود.

اگر اشکالی بود و خدشه‌ای داشت برطرف می‌کردم. در واقع نوعی تنظیم به عهده من بود. اگر بنا بود شعری را برای بار اول اجرا کنیم و یا سرود در جای خاصی اجرا شود، چون سازی در اختیار نداشتیم من به به شکل مستقیم وارد می‌شدم و با گروه تمرین می‌کردم.

من فقط دراجراهای مهم با بچه‌ها تمرین می‌کردم، مابقی تمرین‌ ها به عهده آقای محمدیان و مابقی بچه‌ها بود. حین تمرین کردن‌هایی که من حضور نداشتم صداها را ضبط می‌کردند و من گوش می‌دادم و اگر ناکوکی در آنها وجود داشت اصلاح می‌کردم. آن زمان چندگروه کر دیگر هم تشکیل دادیم یکی از این گروه‌ها کرها مختص بچه‌های شهدا بود که فارغ‌التحصیلانی بودند از مدرسه علوی.

با وجود حمایت امام از سرود های ما بازهم جریان دگمی برعلیه ما سنگ اندازی می کرد

مدتی که گذشت، به من اطلاع دادند امام خمینی از اجرای این سرودها خوششان آمده و به شکل ضمنی اعلام کردند سرودهای قابل قبولی اجرا کردند؛ و موسیقی به این نحوی ابزار خوبی برای رشد انقلاب و صدور آن به جهان می‌باشد.

ولی امام صحبت‌ها را علنا جایی طرح نکرده بودند، با اینکه امام به ما گفتند بروید و کارهایتان را ادامه دهید اما بازهم جریان دگمی در فضای کاری برای ما سنگ اندازی می‌کردند.

آن زمان در تلویزیون که هنوز دست انقلابیون نبود هر موسیقی که می خواستند پخش می کردند ولی گروه ماما که برای انقلاب می‌خواند و همه موارد را رعایت می‌کرد مورد اظهار نظرهای بی‌جا قرار می‌گرفت. چرا باید به ما می‌گفتند این را بخوانید یا نه؟ یا مثلا چه طور بخوانید؟ تشخیص این ماجرا به عهده خود ماست نه دیگری. به انها می گفتم می‌توانند در خصوص محتوای شعری اظهار نظر کنند ولی درخصوص موسیقی و ملودی من کارشناس موسیقی هستم و تشخیص خوب و بد به عهده من است اگر نمی‌خواهید می‌روم


بارها به من گفته شده بود که قرار است ترور شوم

ماه های بعد از انقلاب نامه‌ها و تماس‌های مختلفی از جانب کشورهای مختلف با من صورت می‌گرفت که شما بیاید در کشورهای ما مشغول شوید وما به شما امکانات می‌دهیم. برخی وقت‌ها من را تهدید می کردند و نشانه‌هایی دادند که قرار است من را ترور کنند.

واقعا هم همین‌طور بود، یک بار به من گفتند فلان موتور سوار قرار است در کنار تو رد شود و اسمت را بگوید و ترورت کند. واقعا هم این موتور سوار آمد من آن زمان کسی را نداشتم که از من حمایت کند. اطلاع هم داده بودم اما اهمیت داده نمی‌شد این اولین قدم در سرد شدن من بود البته شروع جنگ این دلسردی‌ها را از بین برد.

آن زمان من شناسایی هم شده بود از عکس و آدرس خانه وشماره تلفن بگیرید همه مشخصات من دست این و آن بود. و ترور کردن من کار سختی نبود.

کار به جایی رسیده بود که وقتی به طرف ارگ «رادیو قدیم» می‌رفتم، سوار تاکسی نمی‌شدم چون می‌ترسیدم اگر بخواهند مرا ترور کنند چند بی‌گناه دیگر هم همراه من کته شوند.

در آن زمان خیلی از علمای دین، مسئولین کمیته شورای انقلاب آقای خامنه‌ای و بهشتی پیغام می‌دادند.

ما با این‌ها نشست‌هایی داشتیم، چرا که این افراد معتقد بودند موسیقی می‌تواند برای انقلاب فایده‌های زیادی داشته باشد و مردم را همدل و همصدا کند و تفرقه‌ها و فاصله را از بین ببرد. آن زمان غیر از موسیقی هنر دیگری هم وجود نداشت.

بچه های انقلابی جایی در صداو سیما نداشتند / خیلی ها هنر و موسیقی انقلاب را تحریف شده به دست مردم رسانده اند

بعضی از دوستان به من شعر می‌دادند تا برایشان آهنگ بسازم، آن زمان ما فقط چند نوازنده بودیم به همراه گروه کری که راه انداخته بودیم.

آقای شاهنگیان هم آن زمان با ما همکاری می کرد، کم‌کم افراد دیگری هم به گروه‌ما پیوستند، مثلاً آقای میرزمانی که مسئول بخش موسیقی وزارت ارشاد است آن زمان با معرفی حمید شاهنگیان به گروه ما اضافه شد. کم‌کم اُرکست تشکیل دادیم تا مردم صدای ساز بشنوند و این سرودها را با آهنگ اجرا کنند تا برای مخاطب جذابیت داشته باشد.

آن درگیری در صدا و سیما به وجود آمد، آن موقع همه فهمیده بودند که صدا و سیما دست مجاهدین افتاده و بچه‌های انقلاب اسلامی جایگاهی در صدا و سیما ندارند. الان برخی می گویند که مثلاً فلان آدم در آن دوران در صدا و سیما بود و به برنامه‌ها اجازه پخش می‌داده و اینگونه حرف‌ها. ولی نمی‌دانم چرا دوست دارند غیرواقع صحبت کنند و تاریخ را تحریف کنند.

استالین دستور داده بود که هرکس انقلاب اکتبر و جنگ جهانی دوم را تحریف کند به اردوی کار اجباری بفرستد در سیبری تا در سرما و فشار کار بمیرد.

نه اجازه می‌داد انقلاب اکتبر تحریف شده دست مردم برسد و نه جنگ جهانی دوم. اما متاسفانه ما به این موارد توجه نداریم هر کس جلوی هر دوربین و میکروفونی قرار می‌گیرد از رشادت‌هایش صحبت می‌کند از چیزهایی حرف می‌زند که اصلاً این آقایان آن موقع اسمی نداشتند و اصلاً کسی نبودند.

ماجرای روی کار امدن مجید حداد عادل در رادیو

بعد از این ماجراها پاکسازی در صدا و سیما به پیروزی بچه‌های انقلابی منجر شد. این ماجرا مربوط می‌شد به ماه‌های آخر سال ۵۷ و اسفند ۵۷.

برای رادیو مسئولی را به ما معرفی کردند به نام مجید حدادعادل، ایشان که آمدند در نظرم یک جوان بسیار پرانرژی آمد، خیلی لاغر و ریزاندام بود به ۵۸-۵۷ کیلو هم نمی‌رسیدند ایشان به من گفت که برادرم در کمیته انقلاب فرهنگی است غلامعلی حداد عادل برادر بزرگ من است و با آقای بهشتی و خامنه‌ای هم در ارتباط بود.

کم‌کم مجاهدین از تشکیلات خارج شد و مجید حداد در مسئولیتش تثبیت شد ان زمان درتلویزیون فقط اخبار بود و بیشتر تولیدات در رادیو صورت می گرفت.

ساز های موسیقی ما را می شکستند / ابزار موسیقی که با ان موسیقی انقلابی تولید می کردیم مثل پاسور حرام می دانستند

محل تولید موسیقی در میدان ارگ بود با امکانات زیاد، بچه‌ها را دور هم جمع می‌کردیم اما متاسفانه برخی افراد دگم سرتمرین‌ها و بچه‌ها را می‌زدند و ساز بچه‌ها را می‌شکاندند.

شعارهای انقلاب هم می‌دادند! و ما متوجه می‌شدیم این بچه‌ها مثلاً مذهبی هستند هر چه قدر به این افراد توضیح می‌دادیم کهما برای سرودهای انقلابی‌ ساز استفاده می‌کنیم متوجه نمی شدند و مدام می‌گفتند ساز در اسلام حرام است.

همزمان در رادیو و تلویزیون هم مصاحبه‌هایی با افرادی صورت می‌گرفت که آنها می‌گفتند بله ساز در اسلام حرام است و ما هم هر جا ساز ببنیم خرد می‌کنیم.

آن زمان ساز، شطرنج، پاسور، تخته نر همه را حرام می‌دانستند، در حالی که ساز و موسیقی که ما به کار می‌بردیم ابزاری بود که فرهنگ و اندیشه نسل انقلاب را منتقل می کرد اما متاسفانه جز ابزارحرام قرار گرفته بود.

ما آن زمان کسی را نداشتیم که از ما حمایت کند من خیلی دلسرد شده بودم تا جایی که تصمیم گرفتم از ایران بروم. من آن موقع مجرد بودم تصمیمم قطعی شده بود. فکر می‌کردم اگر بمانم چه کار بکنیم چه نکنیم چون شناخته شده هستم از بین می‌روم.

خیلی شب‌ها زار می‌زدم و گریه می‌کردم که چرا جریان انقلاب هیچ حمایتی از من نمی‌کند و مرا ول کردند در حدی به کوچه بن‌بست رسیده بودم که احساس می کردم ای کاش وارد این کار نمی‌شدم.

حداد عادل وقتی رئیس رادیو شد خیلی به من نزدیک شد و از من دلجویی می‌کرد نگاهش این بودکه همه رفتند اما تو مانده ای و کارهای خوبی ساختی.

الان که حرف از مجید حداد شد یاد زمان شهادتش افتادم برای شهادت مجید حداد من سرودی ساختم که از نگاهم بهترین و ماندگارترین موسیقی‌های من است. فکر کنم هنوز که هنوز است برادرش نمی‌داند این موسیقی و سرود را من برای مجید ساختم.

پیشنهاد مجید حداد برای تاسیس واحد موسیقی در رادیو

مجید حداد پیشنهاد داد در رادیو واحد موسیقی تشکیل بدهیم! و از من پرسید زمان شاه چه کارهایی می کردید؟ من ۱۵ سال در رادیو و تلویزیون زمان شاه بودم و، فعالیت کردم. من در رادیو و تلویزیون در سال ۱۳۴۲ استخدام شدم و ۱۳۶۷ بازنشست شدم. اما یک درهم نفهمیدم بازنشستگی چیست؟ همه جور مسئولیت را هم انجام دادم از آنجایی که در زمان شاه تجربه در سیما بودن را داشتم این تجربیات برای ادامه راه کمک می کرد.

در زمان شاه دو شبکه تلویزیونی بود و چهار شبکه رادیو مثل الان گسترده نبود البته از نگاه من این گستردگی افتخار نیست بلکه لطمه است و باعثافسار گسیختگی می‌شود.

من به مجید حداد گفتم الان نمی‌شود مثل زمان شاه کار کرد چون آن زمان اگر موسیقی‌دانی ساز به همراه داشت مردم با او سلام و علیک می کردند اما الان هیچ احدی به ما احترام نمی‌گذارد.

و می‌گویند ساز حرام است و عین عصای شیطان می‌ماند.

ماجرای سیدی که در خواب ملودی یک اهنگ را به من یاد داد

یک دفعه در زندگی من اتفاقی افتاد که از سرد شد من کاست؛ من در خواب دیدم دارم سرودی می‌خوانم و جمعیت زیادی نشسته‌اند و صدای من را گوش می کنند.

بعد من پایم را روی جمعیت می‌گذارم و از آنها دور می‌شوم و می‌رسم به سیدی که آنجا نشسته‌ آن سید به من می‌گوید دوباره بخوان و من دوباره می‌خوانم. خاطرم هست این خواب را چند بار دیدم بدون کم و کاست.

به خاطر همین همیشه در ذهنم بود که انگار بناست اتفاقی بیافتد.

مجید حداد خیلی در جمع کردن گروه‌ها تلاش کرد یادم هست ایشان می گفت: در خانه ما انگار عزاخانه به پا شده، اعضای خانواده به من می‌گویند تو رفتی رئیس مطرب‌ها شدی! می‌فهمیدم که مجید حداد در خانه تحت فشار است.

خوابم را برای مجید حداد تعریف کردم، گفت: من تعبیر خواب بلد نیستم ولی حتماً پیش می‌آید یک همچین اتفاقی برایت رخ خواهد داد.

گفت: حتماً کاری انجام می‌دهی که مورد حمایت قرار می گیری!

کنایه ای که رادیو اسرائیل به من زد

یادم هست یکبار به من زنگ زد و گفت: همین الان پاشو بیا رادیو، خانه من آن زمان نزدیک میدان ژاله بود.

سریع رفتم میدان ارگ، میجد را که دیدم، گفت: آهنگی می‌خواهیم ایرانی و اصیل مشخصاً با صلابت شعرش آماده است

امام قرار است برای نوروز ۵۸ پیام بدهد می‌خواهیم این سرود بلافاصله بعد از پیام برای اولین بار پخش شود.

به مجید گفتم: بچه‌ها را نمی‌تونیم جور کنیم، ساز می‌خواهیم، ساز بادی می‌خواهیم، مضرابی می خواهیم، گفت: راننده و ماشین‌های سازمان را برای بچه‌ها می‌فرستیم که دم در خانه، بچه‌ها را سوار کنند تا کسی از مردم ساز بچه‌ها را نبیند.

خلاصه مجید حداد خواهش کرد و به من گفت: تو نه نگو! به مجید گفتم پس شعر چی، شعر حمید سبزواری را به دستم داد، شعر ای بانگ آزادی.

من آن زمان ملودی را مدام در ذهنم تکرار می‌کردم و دوست داشتم سرودی مثل ای ایران بسازم.

آن زمان رادیو اسرائیل هم با کنایه خطاب به من می‌گفت: تو اگر به ملیت و ایرانی بودن خودت پایبندی، سرودی بساز مثل ای ایران، نه این اراجیف را.

شعر سبزواری را که خواندم دیدم چه قدر با ملودی ذهن من هماهنگ است.

پیش خودم گفتم شاید اتفاقی که در خواب تداعی می‌شد همین باشد به مجید حداد گفتم من فرصت می‌خواهم، گفت: هیچ فرصتی ندارم این سرود باید ضبط شود و با واحد سیار به جماران برو و بعد از صحبت امام مستقیم پخش شود.

اهنگ ای بانگ آزادی را ۲۴ ساعته ساختم

من ۲۴ ساعت از مجید حداد وقت گرفتم و گفتم من دوست دارم ای ایران دوباره‌ای بسازم و می‌خواهم ماندگار شود.

مجید حداد گفت: باشد ولی من هم میام پیشت می مانم!

من یکبار تلفنی با سبزواری صحبت کردم و آهنگ را تلفنی برای سبزواری خواندم به سبزواری گفتم الله‌اکبر، خمینی رهبر چون بحر عروضی با بقیه قافیه‌ها نیست آهنگش جور نمی‌شود چون محکم است و ریتم موسیقایی بقیه بخش‌ها این طور نیست.

به سبزواری گفتم اگر جای مصوت کوتاه و بلند را در کلمه خمینی تغییر دهم ایرادی ندارد؟ سبزواری گفت: نه فقط گفت: حتماً دقت کن که کلمه خمینی در شعر باشد. بعد زنگ زدم به حداد عادل گفتم متنی برات بخوانم دقت کن ایرادی ندارد؟ برایش خواندم و گفت: تو ساختی؟ گفتم: آره، خوب! گفت: چقدر خوب و چقدر شبیه است به ای ایران!

به مجید گفتم: چون من به موسیقی ایرانی و اصیل تعهد دارم و امکان ندارد از NOT غربی استفاده کنم.
همین الان هم که نگاه کنید نزدیک به ۱۳۰۰ آهنگ ثبت شده دارم محال است در یکی از آنها TEM غربی پیدا کنید.

به مجید گفتم آهنگی که ساختم از عشاق دشتی است اما کمی مدرن ترش کردم من چیزی باید می‌ساختم که هم عاشقانه باشد و هم بتوان با آن رژه رفت.

مجید حداد گفت: صبح تنها از خانه بیرون نیا و من برایت راننده می‌فرستم آنجا پیش خودم فکر کردم ما هم به حساب آمدیم چون تا آن روز راننده‌ها برای افراد دیگری بودند. خلاصه راننده از رادیو دنبال من آمد رفتم دفتر مجید حداد.

دوستانش را در دفتر جمع کرد و گفت: راغب کار جدیدی ساخته و می‌خواهد بخواند و من این را خواندم این‌ها، هاج و واج به من نگاه می کردند چون در عمرشان سرود نشنیده بودند.

اطلاعاتشان از سرود در حد همان ای ایران روح الله خالقی بود و ترانه‌هایی که عارف و شیدا در دوران مشروطیت ساخته بودند و ادبیانه به دولت وقت تاخته بودند.

به مجید حداد گفتم من کار را ساختم ولی بقیه کار به عهده خودت است و خودت باید نوازنده‌ها را به رادیو بیاری!

در دفتر مجید حداد نشستم تا ملودی سازها را بنویسم همان موقع مجیدحداد نامه‌ای به من نشان داد که فردی از کردستان فرستاده بود که در آن نوشته بود تنظیم کننده آهنگ است و می‌تواند با ما همکاری کند.

من هم آن زمان به دنبال همچین آدمی می‌گشتم خدا رحمت کند اسمش یحیی میرزاده بود آن زمان ما هم دنبال کسی بودیم تا با ارکست تمرین کند.

بالاخره میرزاده را پیدا کردیم و ایشان بهترین خدمت را به موسیقی انقلاب کرد هرچه می‌ساختیم تنظیم کرد و به بهترین شکل با گروه تمرین کرد.

بالاخره این کار با گروه ارکست ضبط و تمرین شد و در تمام این سرودها تمرین کردن گلریز با من بود و اغلب خانه ما بود. آن زمان هر دوی ما مجرد بودیم صاحبخانه من هم از این جور کارها خوشش نمی‌آمد و برای خانواده‌اش احساس خطر می‌کرد و به من گفته بود اگر می خواهی این کارها را ادامه دهی خانه‌ات را عوض کن!

مجید حداد برای این کار توانست گروه کر هماهنگ کند و چون ما فرصتی نداشتیم مجبور شدیم خودمان به عنوان گروه کر هم خوانی کنیم.

بخش الله اکبر خمینی رهبر از صدای خود ما چند نفر است.

امام خمینی فرموده بودند به شرط خذف اسمشان از سرود ای بانگ آزادی می تواند سرود ملی شود

کار که آماده شد برای آقای بهشتی بردند و برای آقای خامنه‌ای برده شد این بزرگواران تاکید کردند و گفته بودند ایرانی و اصیل است و حرف انقلاب است.

و امام خمینی هم نامش در سرود است وقتی آهنگ را برای امام بردند سید احمد آقا تماس گرفته و فکر می‌کنم به شهید بهشتی گفته بودند که امام گوش کرده‌اند و خیلی خوششان آمده است.

آن زمان نامه‌ای هم به امام دادند و گفتند: اگر ایشان موافقت کند این سرود را به عنوان سرود ملی انتخاب کنند امام گفته بود به شرطی که اسم امام حذف شود و طولانی هم هست و باید کوتاه‌تر باشد.

خاطرم هست برخی گفته بودند وقتی سرود پخش شد ایستاده بودند چون فکر می کردند سرود ملی است.

خلاصه كار را ادامه داديم تا اينكه اتفاقي كه من در خواب ميديدم به شكلي تعبير شد و باعث شد پاي ما به خيلي جاها باز شود و ديده شويم و شان و اعتباري پيدا كنيم.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات