کلهر: سینما با کنارکشیدن دولت درست میشود
خبرگزاری فارس: مهدی کلهر در نشست «چشمانداز بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر» با بیان اینکه کل سینمای کشور بیمار است، گفت: سینما زمانی درست میشود که دولت از آن کنار بکشد.
نشست چشمانداز بيست و نهمين جشنواره بينالمللي فيلم فجر عصر امروز با ۳۰ دقيقه تاخير با حضور مهدي كلهر، حبيبالله كاسهساز، مسعود فراستي و محمدتقي فهيم در فرهنگسراي رسانه برگزار شد.
به گزارش فارس، کلهر در ابتدای این نشست گفت: سینمای فیلمفارسی در سال ۵۶ به یک شکست تجاری رسید و در ابتدای انقلاب هم کسی ریسک نمیکرد در سینما سرمایهگذاری کند. بعد از انقلاب عدهای سعی داشتند سینماها را ببندند و تبدیل به حسینیه کنند که همین اتفاق هم افتاد.
وی افزود: اوایل انقلاب فکر میکردیم سینما برای ماندن نیازمند اتفاقی است. در اوایل انقلاب اولین فستیوال را با نام میلاد برگزار کردیم و خیلیها سر این اسم به ما فحش دادند که مردم در جنگاند و شما با این فستیوال میخواهید چه کار کنید.
این جشنواره برای ما یک دستگرمی بود. مجموعه تجربیات و بازخوردهای دوره اول در خرداد سال ۶۰ در نشستهای زیادی بررسی شد و سال بعد در بهمنماه جشنواره فیلم فجر را برگزار کردیم.
کلهر ادامه داد: مصوبهای که در جشنواره داشتیم این بود که فیلمها از جاذبه خشونت و سکس استفاده نکنند و این موضوع تفاوت ما با جشنوارههای دیگر بود. ۱۲ اسفند سال ۶۰ جلسهای یک ساعت و نیمه با آقای خامنهای رئیس جمهور وقت داشتم و گزارشی درباره جشنواره بینالمللی فیلم فجر ارائه کردم. ایشان توصیه کردند که هنرمندانی مثل آنتونی کوئین را برای حضور در جشنواره دعوت کنیم، البته نتوانستیم این کار را بکنیم ولی هنرمندان دیگری را در آن دوره به جشنواره آوردیم.
«مسعود فراستی» نیز در این نشست گفت: هنوز بسیاری از دوستان، سینما را نمیخواهند و دوست دارند به جای آن داروخانه و اینطور چیزها درست شود. اگر سینما را هم بخواهند، سینمایشان سینمای دولتی و خنثی است.
وی در ادامه با بیان اینکه اساس معماری مریض سینمای ما از تبدیل سینمای خصوصی به دولتی است، افزود: از سال ۱۳۶۳ میبینیم که سینمای دولتی ما تثبیت میشود، تثبیتی که هم اقتصادی است و هم تفکری. از این سال به بعد تفکر سینمای عرفانی بر سینمای ما حاکم میشود و مسئولیت آن هم بر عهده آقای بهشتی است که اولین فیلمنامه را هم خود ایشان نوشت.
وی در ادامه بیان داشت: سینمای سرگرمی در این دوره از بین رفت. این تفکر غیر سینمایی و روشنفکری سینمای ما را خراب کرد. ماحصل سینمای دولتی به علاوه حذف سینمای سرگرمی، قهر مردم از سینما شد. سینمای جشنوارهای محصول دولت شد و الان هم میبینیم آقایان خارج از کشور فحشهایشان را میدهند و ما باید اینجا به آنها احترام بگذاریم. اگر الان هم جشنوارههای خارجی ما را تحویل بگیرند باید مثل آنها فیلم بسازیم و وطن بفروشیم و سیاهنمایی کنیم.
فراستی در ادامه افزود: جشنوارههایی که در این دوره داریم، بینالمللی نیستند و حتی خط مشی هم ندارند. امروز هم بعد از سالها خط مشی برای جشنوارههای ما وجود ندارد و داوریها تولیدات را مشخص میکند.
«حبیبالله کاسهساز» تهیهکننده در این نشست گفت: در بیست و هشت دورهای که جشنواره فیلم فجر برگزار شد، تجربهها به دبیران بعدی منتقل نشد. هر دبیری که آمد یک چیزی را اضافه کرد و یک چیز را حذف و در هیچ نشستی به آسیبشناسی جشنواره پرداخته نشد.
وی افزود: الان فیلمساز جوان ما به جشنوارهها نگاه میکند و میبیند داوران به چه فیلمهایی بها میدهند و در نهایت هم به دنبال آن جنس سینما میرود.
«مهدی کلهر» درخصوص سینمای دولتی و خصوصی گفت: در اوایل انقلاب میدانستیم اگر سینما دولتی شود، چیزی جز سینمای بلوک شرق اتفاق نمیافتد. وقتی که سینما دولتی میشود، معنیاش این است که سینما به ورطه تکرار میافتد. تمام تلاش ما این بود در چارچوب موضوع و جذابیتهای دولتی نیفتیم. ما معتقد بودیم در شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی»، آزادی باید یک مابهازا داشته باشد و امثال بیضایی و غیره میتوانند در این سینما فیلم بسازند. در سه دوره اول جشنواره فیلمهایی که تلویزیون آنها را پخش نمیکرد، در جشنواره نمایش داده شد و این فستیوال در شروع اصلا دولتی و با نگاه
محدود نبود.
وی افزود: آن زمان به دلیل ترس آقای خاتمی جشنواره از حالت بینالمللی بودن درآمد و به داخل کشور محدود شد. آقای خاتمی میگفتند یک روزی این جشنواره را دوباره بینالمللی میکنیم ولی من به ایشان گفتم مطمئن باشید که دیگر این اتفاق نمیافتد.
كلهر ادامه داد: كل سينماي كشور بيمار است. سينما زماني درست ميشود كه دولت هيكلاش را كنار بكشد. بايد باور كنيم سينما در ابتدا يك سرگرمي است و در ادامه ميتواند موضوعات ديگري را در بربگيرد.