سریال های ضعیف سیما، هدیه به سازندگان حریم سلطان
می توان گفت صدا و سیما، یکی از کم بار ترین دوران خود را سپری می کند. سال قبل سریال ستایش و مختارنامه، یکی در ژانر ملودرام خانوادگی و یکی تاریخی، در هر قسمت به قدری در مطبوعات اثر گذار بودند که به جرات می توان گفت فیلم های سینمایی هم تا این حد مورد نقد و نظر قرار نرفتند(و این در حالیست که سریال های ارزشمندی مثل شوق پرواز و پایتخت هم از تلویزیون به نمایش درآمدند)
واقعیت این است که در غیاب یک سیستم نظرسنجی دقیق و منظم، بررسی میزان رضایت مخاطبان از برنامه های پخش شده در صدا و سیما غیرممکن است اما گاهی می توان بر اساس صحبت های مردم، توجه رسانه ها و تاثیرگذاری بر شبکه های ماهواره ای، میزان این موفقیت را سنجید.
با این ملاک ذکر شده، سال ۱۳۹۱سال خوبی برای سریال های تلویزیونی نبوده است. حداقل در مقایسه با سریال حریم سلطان هیچ سریال ایرانی نتوانست تا این اندازه موفق و تاثیر گذار باشد. نگاهی گذرا به رسانه های کشور طی سه ماه گذشته نشان می دهد اخبار این سریال بارها و بارها به تیتر یک مطبوعات مهم و غیر مهم داخلی تبدیل شد، از اشکال تاریخی به سریال تا شایعه حضور بازیگر ایرانی و در نهایت اخبار مربوط به بازداشت دوبلورها و توقف پخش دوبله آن، همه و همه اخبار و شایعاتی بودند که هر کدام در موقعیتی در صدر اخبار برخی رسانه های داخلی قرار گرفتند. هر کدام از این اخبار هم که در پایگاه های
خبری نظیر افکارنیوز منتشر می شد، سریع به فهرست پربیننده های سایت منتقل می شد. این در حالیست که تغییر کارگردان سریال خانه اجاره ای را خیلی ها اصلا متوجه نشدند. چون این سریال طرفداری نداشت که از قطع آن ناراحت و از نمایش دوباره آن خوشحال شود!
می توان گفت صدا و سیما، یکی از کم بار ترین دوران خود را سپری می کند. سال قبل سریال ستایش و مختارنامه، یکی در ژانر ملودرام خانوادگی و یکی تاریخی، در هر قسمت به قدری در مطبوعات اثر گذار بودند که به جرات می توان گفت فیلم های سینمایی هم تا این حد مورد نقد و نظر قرار نرفتند(و این در حالیست که سریال های ارزشمندی مثل شوق پرواز و پایتخت هم از تلویزیون به نمایش درآمدند)
امسال به جز خداحافظ بچه و دزد و پلیس هیچ کدام از مجموعه های تلویزیونی پخش شده در شبکه های مختلف سیما، کوچکترین خاطره خوبی دز ذهن مردم ایجاد نکرده اند و سریال پرخرجی مثل «کلاه پهلوی» هم با گذر از پخش قسمت های ابتدایی و از دست دادن مخاطبانی که در اثر تبلیغات رسانه ملی و از روی کنجکاوی چند قسمت ابتدایی را دیده بودند، در حالی که بهترین زمان پخش را در اختیار داشت، این زمان را دو دستی تقدیم شبکه های ماهواره ای کرد.
شاید بهتر باشد به جای توجه کمی به تولید سریال، کمی هم به کیفیت آثار ساخته شده و پخش شده، توجه شود چرا که گاهی پخش چندباره یک سریال قدیمی خیلی بیشتر از پخش یک سریال جدید، موثر و محبوب خواهد شد.
دانستن این نکته برای مدیران کیفی برنامه های سیما مفید خواهد بود که بسیاری از سریال های مشهور جهان، مثل جریکو که در شبکه ویدئویی ایران هم پخش شده، یا مجموعه تلویزیونی فلش فوروارد که در هنگام نمایش محبوب ترین برنامه تلویزیونی بوده، یا مجموعه های ترانوا و آلکاتراز که سازندگان بزرگی مثل اسپیلبرگ و جی جی آبرامز داشته اند، بلافاصله بعد از اولین افت کیفیت، تولیدشات متوقف شده و اتفاقاً شبکه های تلویزیونی نمایش دهنده این مجموعه ها، با وجود اعتراضات فراوان طرفداران این سریال ها، موفقیت روزافزونی داشته اند.
توقیف یک سریال ضعیف، شاید کارگردانان نورچشمی صدا و سیما را نگران نکند، اما لااقل به بعضی آقایانی که خیلی هم نورچشمی نیستند نشان می دهد باید حواسشان را بیشتر جمع کنند و شاید مجموعه ها کمی بهتر ساخته شوند!