هر روز پیغام های عاشقانه به یکدیگر می دهیم

به گزارش افکارنیوز، اثری که در آن عشق، بی پروایی و گذشت موج می زند. آنها نزدیک به بیست سال است که زندگی مشترک شان را شروع کردند اما تمام تلاش شان این بود که در طول این سال ها از عشق شان مانند یک گلدان مراقبت کنند. می پرسید چطور؟ خب از زبان مائده طهماسبی راز این عشق بزرگ را بخوانید.

 حواس مان به جفت مان باشد

قصه آشنایی خودم با فرهاد را بارها و بارها در نشریات مطرح کردم. اینکه ما پشت صحنه تئاتری در آلمان با هم آشنا شدیم و همانجا هم بود که حس کردیم ما جفت خوبی برای هم هستیم. هیچ وقت یادم نمی رود دو سال بعد از اولین آشنایی ام وقتی فرهاد به من تلفن زد و گفت «تو همان جفت من هستی»، شوک شدم چرا که من و فرهاد هر دو به این جمله معتقد بودیم در این دنیا فقط یک نفر هست که جفت ما است و ما باید مواظب باشیم که از بغلش نگذریم؛ ببینیمش و گمش نکنیم. به همین خاطر بود که همدیگر را در عمیق ترین لایه های وجود مان پیدا کردیم و تنها از روی احساس نگفتیم که جفت یکدیگر هستیم. مطمئن بودم که با هم خوشبخت می شویم.

 زندگی به سبک من و فرهاد

هیچ وقت یادم نمی رود بعد از آنکه به فرهاد «بله» گفتم، حتی به این فکر نکردیم که مراسم عروسی مان چطور برگزار شود. یک مهمانی ساده و خودمانی ترتیب دادیم و دوستان را دعوت کردیم. آن قدر در آن مراسم به ما خوش گذشت که به عقیده دوستان مان به مراتب دلچسب تر از یک عروسی سلطنتی بود. هر چند که شاید از آن مراسم حتی یک فریم عکس هم نداشته باشیم. من هم بدون آنکه به فکر خرید جهیزیه یا… باشم، با یک کوله پشتی زندگی مشترکم را آغاز کردم. البته این سبک آغاز زندگی به دلیل این نبود که ما پولی نداشتیم بلکه به این خاطر بود که ما اصلاً به مادیات اهمیت نمی دادیم و فقط به دنبال کسب خوشبختی بودیم. الان هم با گذشت سال ها که به ایران آمدیم همچنان در طبقه بالای خانه مادری فرهاد زندگی می کنیم و در زندگی ما همان طور که خودتان هم می بینید تنها چیزی که وجود ندارد تجملات است.

 تجملات؛ آفت زندگی های مشترک

نمی دانم شاید چون خودم زندگی ام را در کمال سادگی شروع کردم، این طور فکر می کنم. به نظر من جوان ها این روزها بیشتر از آنکه به چگونه خوشبخت شدن فکر کنند و روی خصوصیات فرد مقابل شان زوم کنند و ببینند چقدر آن فرد می تواند زوج خوبی برای آنها باشد، به این فکر می کنند که طرف چقدر پول دارد، چگونه عروسی بگیرند، جهیزیه چقدر باشد و… در حالیکه وقتی افراد زیر یک سقف می روند بعد از گذشت مدتی تنها چیزی که به چشم شان نمی آید، همین مادیات است چون همه چیزهای مادی بعد از مدتی از بین می رود و تنها چیزی که باقی می ماند، خصوصیات اخلاقی است. متاسفانه این روزها یکی از پررنگ ترین عامل جدایی افراد، عدم شناخت کافی و توجه بیش از اندازه به مادیات است.

 برای همه لشکرکشی نمی کنیم

در زندگی مشترک همواره یکسری فراز و فرودهایی وجود دارد و شما هیچ گاه نمی توانید یک زندگی را پیدا کنید که در آن تنشی وجود نداشته باشد و من و فرهاد هم با وجود همه عشق و علاقه ای که به یکدیگر داریم اما گاه پیش می آید که دچار نوعی چالش شویم اما سعی می کنیم در حل این چالش ها صبور باشیم. ما همیشه در یک جبهه ایم، برای هم لشکرکشی نمی کنیم، اصل زندگی من، فرهاد است. پس باید به او اطمینان کنم.

 آرامش یعنی یک خواب راحت

هرکس آرامش را در یک چیز می بیند اما به نظر من آرامش یعنی اینکه شما با اعصاب راحت و بدون آنکه نیازی به خوردن قرص آرام بخش داشته باشید، به خواب بروید، من هر شب وقتی زندگی ام را مرور می کنم ناخودآگاه لبخندی روی لبانم می نشیند و از اینکه در این مسیر قرار گرفته ام احساس رضایت می کنم.

 پشت سر همسرمان بدگویی نکنیم

یکی از چیزهایی که از نظر من خیلی عجیب است و متاسفانه این روزها میان زوجین رواج هم پیدا کرده است این است که بعد از آنکه کوچکترین دلخوری بین آنها به وجود می آید، برای تخلیه خودشان سعی می کنند نزد دوستی بروند و شروع به بدگویی از طرف مقابل بکنند به نظر من این یک توهین بزرگ در زندگی مشترک محسوب می شود و باعثمی شود زوجین دیگر به یکدیگر اعتماد نکنند. چون شما ممکن است بعد از مدتی دوباره با هم آشتی کنید و رابطه گذشته را از سر بگیرید اما آن دوست تان ذهنیتش نسبت به همسرتان تغییر می کند از طرفی شما با این کار شأن و شخصیت همسرتان را زیر سوال می برید اگر واقعاً‌ دل تان از دست هم پر است، بهترین راه این است که مدتی از هم فاصله بگیرید و اجازه بدهید زمان مسائل را حل کند.

 کمی گذشت لازم است

یکی از اشکالات زوجین این است که فکر می کنند همیشه و در همه حال حق با آنها است و در خلوت شان حتی به این موضوع فکر هم نمی کنند که موضوع را از دریچه دید دیگری نگاه کنند. خب در زندگی ما هر وقت کدورتی پیش می آید سعی می کنم کلاهم را بعد از عصبانیت قاضی بکنم. فکر می کنم این آدم، و من بایدوضعیت خوبی را برایش ایجاد کنم تا در آن احساس آرامش کند. با خودم به چیزی که باعثشد این تنش ایجاد شود فکر می کنم و به این فکر می کنم که حق، هیچ وقت با هیچ کس نیست. حق با همه ماست. پس اگر تقصیری هست از همه ماست. خب این طرز فکر به من کمک می کند تا راحت تر راجع به مسائل مابین مان قضاوت کنم.

 مسافرت برای التیام

خیلی زن و شوهرها اجازه نفس کشیدن به یکدیگر نمی دهند یعنی فکر می کنند اگر همه جا و در همه حال با یکدیگر باشند این نشان دهنده اوج عشق و علاقه آنها به یکدیگر است، البته ممکن است بعضی ها از این همیشه با هم بودن لذت ببرند اما به عقیده من گاهی باید زن و شوهرها به یکدیگر اجازه بدهند که دوری از همدیگر را تجربه کنند چون زندگی مشترک گاه باعثایجاد اصطکاک میان طرفین می شود و اگر شما هم قصد دارید این حس را از بین ببرید، بهترین راهکار این است که گاهی دور از هم و با دوستان تان به سفر بروید و خب وقتی من و فرهاد حس می کنیم به نقطه اصطکاک رسیده ایم به یکدیگر پیشنهاد می دهیم که به طور جداگانه به سفر برویم و خب این موضوع برای ما معمولاً بسیار راهگشاست.

 کمک در کارهای خانواده

به نظرم نمی شود کارهای خانه را تقسیم بندی کرد و گفت این بخش زنانه و بخش دیگر مردانه است. زن و شوهر باید در کنار یکدیگر قرار بگیرند نه روبروی هم، به همین خاطر باید سعی کنند در همه چیز حتی کارهای خانه به هم کمک کنند. سال هاست که ما این تقسیم وظایف را در خانه مان ایجاد کردیم و خب فشاری متحمل کسی نیست.

 «دوستت دارم» یادت نره

نمی دانم چرا ما زن و شوهرها به ویژه از نوع ایرانی، فکر می کنیم که بعد از گذشت مدتی از ازدواج مان دیگر نیازی نیست که به یکدیگر بگوییم «دوستت دارم». چرا که در زندگی مان با اعمال و رفتارمان انی حس را به یکدیگر منتقل می کنیم در حالیکه من اصلاً با این طرز فکر موافق نیستم و معتقدم زندگی مشترک مانند گلدانی است که هر روز احتیاج به رسیدگی دارد و شما اگر یک روز از آن غافل باشید ممکن است پژمرده شود. هیچ وقت جملات ساده اما عاشقانه و کلیدی را از همسرتان دریغ نکنید. من و فرهاد هر روز به یکدیگر پیغام های عاشقانه با شکل های متفاوت می دهیم و به چشم تاثیر آن را هم در زندگی می بینیم.

 فامیل شوهر، لولو نیست

بعضی از ما زن ها هنوز در پوسته های سنتی قرار داریم و تصورمان بر این است که فامیل شوهر قرار است تنها از کار ما ایراد بگیرند و ما هم باید به گونه ای با آنها رفتار کنیم که انگار وارد میدان جنگ شدیم در حالیکه همین نگاه باعثایجاد اختلاف می شود ولی اگر ما آنها را دوست و خانواده خود ببینیم، هیچ وقت با آنها وارد چالش نمی شویم. من سال ها با مادر فرهاد در یک ساختمان زندگی کردم و از همنشینی با او لذت بردم و او را مانند مادر خودم می دیدم. با اینکه به خاطر او قید زندگی در فرنگ را زدیم تا او تنها نباشد اما این موضوع را هیچ گاه به عنوان منت مطرح نکردم و خواست قلبی خودم دانستم.

 عبور از کنار خاطره های بد

کمتر کسی را می توان پیدا کرد که در زندگی خودش خاطره بدی را پشت سر نگذاشته باشد؛ عدم موفقیت در مقطعی از زندگی، از دست دادن یک عزیز، حوادثاجتماعی و… اما به نظرم بهترین راهکار در مقابل این حوادثبستن چشم هاست و اینکه اجازه دهیم حادثه عبور کند، چون ما هیچ گاه جلوی آن را نمی توانیم بگیریم.

منبع: آرامش/ نگار حسيني