گله نوجوانان از غرفههای داستان نویسی
برخی از غرفههای نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران به اجرای مسابقات داستاننویسی برای گروه سنی کودک و نوجوان میپردازند که اکثر نوجوانان تصاویر ارائه شده در کتابچهها را بسیار کودکانه و بهدور از شان خود میپندارند.
به گزارش افکار نیوز،علاوه بر سالنهای کودک و نوجوان بیست و ششمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران برخی از مراکز، نهادها و سازمانهای مختلف به اجرای برنامههای شاد و متنوع برای این گروه سنی اهتمام دارند که یکی از آنها برپایی فرهنگسرای کتاب توسط سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است.
در غرفه فرهنگسرای کتاب غرفهای تحت عنوان «دوست من کتاب» راهاندازی شده است که خردسالان با دریافت نقاشی میتوانند آن را با چسب چوب و مداد شمعی رنگآمیزی کرده و پس از اتمام، آن را به مسئول غرفه تحویل و هدایایی نظیر تقویم و یا عینک دریافت کنند که اکثراً این هدایا را دوست نداشته و علاقهمند به دریافت کتاب و یا اسباببازی هستند.
در این غرفه نیز کودکان و نوجوانان میتوانند کتابچه سه صفحهای را دریافت کرده و نسبت به تصاویر آن به داستاننویسی بپردازند که البته اکثر نوجوانان از نوشتن داستان برای این تصاویر خودداری و تصاویر را بسیار کودکانه تلقی میکنند.
این تصاویر نشان میدهد که کودکی برای برداشت کتاب از روی قفسه، صندلی یا پایهای را زیر پاهایش قرار میدهد سپس به مطالعه کتاب پرداخته و در پایان با کتاب پرواز میکند.
نوجوانان با نگارش داستان نام خود را به عنوان نویسنده و ناشر را فرهنگسرای اخلاق نامگذاری میکنند و حتی نوجوانان میتوانند قیمت کتاب خود را خودشان قیمتگذاری کنند اما برخی از نوجوانان با دیدن تصاویر هیچ رقبتی برای نوشتن داستان از خود نشان نمیدهند.
علی زارعی، نوجوان ۱۴ ساله که در فرهنگسرای کتاب بیست و ششمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران حضور یافته درباره غرفه «دوست من کتاب» بیان میکند: برگزاری این گونه مسابقات خیلی خوب است اما متاسفانه تصاویر آن در شان نوجوانان نیست معتقدم نوجوان میتواند با تصاویر گوناگون به تخیلات خود رفته و داستانهای خوبی را بنویسد اما تصاویر این کتابچهها بسیار سطحی است.
محمود صالحی، نوجوان ۶ ساله اینگونه بیان میکند: اگر تصاویر این کتابها را به خواهر سه سالهام نشان دهید به راحتی میتواند قصهای را بازگو کند که برای همه نیز جالب است ما نیازمند تصاویر دشواری هستیم که بتواند ما را به تخیل و یا فضا ببرد وگرنه این تصاویر نه تنها انگیزهای را در ما ایجاد نمیکند، بلکی تمایلی هم برای نوشتن داستان مشاهده نمیشود.
حامد حسینی نوجوان ۱۳ ساله به همراه خواهر ۶ سالهاش برای نقاشی و مسابقه داستاننویسی به غرفه «دوست من کتاب» آمده است وی درباره این غرفه میگوید: معتقدم جوایز این غرفه بسیار سطح پایین است یعنی تقویمی که به کودکان ارائه میشود برای سنین نوجوان خوب است نه کودک یا خردسال.
وی میافزاید: من دوست دارم داستاننویسی کنم اما متاسفانه هیچ وقت کسی به معرفی بهترین کارگاههای داستاننویسی نمیپردازد چند سال گذشته که در نزدیکی خیابان دانشگاه تهران مینشستیم عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بودم اما به دلیل اینکه مستاجر هستیم دیگر نتوانستم به این مرکز مراجعه کنم البته در گذشته در کلاسهای داستاننویسی این مرکز عضو نبودم.
بر اساس این گزارش، همانطور که ذائقه بزرگسالان هر روز در حال تغییر و رو به تحولات عظیم است شاهد رشد فرهنگی و ذائقه کودکان و نوجوانان کشورمان هستیم که به راحتی هر هدیه و کتابی را نمیپذیرند و دوست دارند که بزرگسالان به علائق، تفکرات و سلایق آنها اهمیت بسیار داده و مورد توجه قرار گیرند اما متاسفانه با گذشت زمان به جای اینکه مخاطب را دریافته و طبق نیازش به خلق کتاب و یا آموزش بپردازیم بودجههای بیتالمال را برای پرکردن سیاهی به راحتی از بین برده و به اسراف میپردازیم.