تبلیغات
کد خبر: ۲۲۳۸۲۲

یک نمایشنامه پیش از آنکه تصویری باشد باید خواندنی باشد

یک نمایش‌نامه‌نویس گفت: یک نمایشنامه پیش از آنکه تصویری باشد باید خواندنی باشد چون همه نمایش‌ها برای اجرا تالیف نمی‌شوند البته نمایش‌نامه‌نویسان نباید امکانات اجرایی را مدنظر قرار ندهند.

یک نمایشنامه پیش از آنکه تصویری باشد باید خواندنی باشد

به گزارش افکارنیوز،محمدرضا آریان‌فر نمایشنامه نویس درباره جریان نمایشنامه‌نویسی در ایران اظهار داشت: بسیاری از افرادی که نمایشنامه می‌نویسند و شعر می‌سرایند با بودجه شخصی هم که شده آن را چاپ می‌کنند و این باعثشده تا در بازار کتاب نمایشنامه‌های سطحی و بی محتوای زیادی دیده شود که این موضوع در کاهش سطح نمایشنامه نویسی و سطح فیلمنامه‌نویسی اثر گذار بوده است. سطح نمایش‌هایی هم که با سختی‌های فراوان اجرا می‌شوند هم پایین آمده است.

وی ادامه داد: یک نمایشنامه پیش از آنکه تصویری باشد باید خواندنی باشد و همه نمایش‌ها برای اجرا نوشته نمی‌شوند. مرکز هنرهای نمایشی هم دلی برای نمایش نمی‌سوزاند و چون بودجه چندانی به این کار اختصاص نمی‌یابد گروه‌های اجرای نمایشی به خصوص در شهرستان‌ها توان مالی خرید نمایشنامه‌های خوب و در خور توجه را ندارند و مجبور می‌شوند که نمایشنامه‌های ضعیف را اجرا کنند.

این نمایشنامه نویس با بیان اینکه حمایت معنوی از نمایشنامه باید در کنار حمایت مادی باشد، خاطرنشان کرد: بسیاری از بازیگران تئاتر آلوده سینما و تلویزیون شده‌اند و وقتی می‌خواهند در نمایشی بازی کنند همان دستمزد تلویزیون و سینما را می‌خواهند و کارگردان تئاتر توان پرداخت آن را ندارد و از سوی دیگری هم به نمایش ضربه وارد می‌شود.

نویسنده نمایشنامه «زهور» با اشاره به اینکه نمایشنامه‌نویسان در هنگام تالیف گونه اجرایی را هم مدنظر داشته باشند، گفت: به طور نمونه در سال ۷۶ نمایشنامه «دو روایت جامانده از باد» را با موضوعی خانوادگی در فضای جنوب ایران را در دو قالب فرم و رئال نوشتم که کمتر کسی این‌کار را می‌کند و امکان اجرا را در هر دو صورت به کارگردان تئاتر می داد که با کلی سانسور به روی پرده رفت.

آریان‌فر همچنین به نوشتن نمایشنامه توسط برخی نمایشنامه‌نویسان در فضای خلاء اشاره کرد و گفت: یکی از آسیب‌هایی که در عرصه نویسندگی در داستان و رمان و نمایشنامه داریم این است که نویسندگان بدون اشراف به حال و هوای موضوع و شاخصه‌های اثرگذار بر داستان دست به قلم می‌برند. به طور نمونه از جنگ و روزهای جنگ روایت می‌کنند اما تصور درستی از جنگ در ذهن آنها وجود ندارد.

وی به از دست دادن مترجمان ادبیاتی در عرصه ادبیات اشاره کرد و اظهار داشت: در حال حاضر حتی رمان‌های بزرگ هم توسط افرادی ترجمه می‌شوند که با عرصه ادبیات بیگانه هستند و صرفا تکنیک ترجمه را می‌دانند و آثار ترجمه شده هم که می‌تواند افق‌هایی را برای نویسندگان روشن کند از ضعف ترجمه رنج می‌برد.

محمدرضا آریانفر در بیست و ششمین نمایشگاه بین المللی کتاب با رمان تازه تالیف بانوی مه که در نشر آموت منتشر شده است، حضور داشت و رمانهای لیلو و عقیق و خاکستر از وی در سال جاری منتشر خواهد شد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات