بیدار باش برادر! ما بیش از اندازه دشمن داریم
در شعرهای شرفشاهی که سطر سطر «سبز و سپید و سرخ» را در برگرفتهاند شرمساری از خون شهدا و حسرت نپیوستن به قافلۀ شهدا به چشم میخورد.
به گزارش افکارنیوز،شعر دفاع مقدس، امروز در جامعه ما نیاز به معرفی ندارد. آن قدر شاعران در این حوزه به سرودن پرداخته اند تا توانستند این مهم را برای مردم و علاقه مندان به گونه شعر معنی کنند.
حضور شاعران قدرتمند در این ساحت پربرکت باعثشده است این درخت تنومند روز به روز تنومندتر گردد و هر روز به پهنای تنه اش افزوده گردد.
یکی از شاعرانی که به تقویت شعر دفاع مقدس پرداخته است کسی نیست جز؛ کامران شرفشاهی. شرفشاهی نام شناخته شده ای در ادبیات دفاع مقدس است که در دو حوزۀ شعر و نثر آثار شایسته ای از خود ارائه داده است. حضور پررنگ و عاشقانه او در عرصه ادبیات دفاع مقدس از او هنرمندی متعهد و صاحب درد ساخته است. کتاب صدوبیست و چهار صفحه ای «سبز و سپید و سرخ» جدیدترین اثر این روزنامه نگار در حوزه شعر دفاع مقدس است که توسط نشر «تجلی مهر» به علاقه مندان این گونه شعر روانه بازار گردیده است.
شرفشاهی در این کتاب کوشیده است در قالب های مختلف من جمله؛ نیمایی، غزل، مثنوی، چهارپاره، رباعی و دو بیتی طبع آزمایی کند.
در شعرهای شرفشاهی که سطر سطر «سبز و سپید و سرخ» را در برگرفته اند شرمساری از خون شهدا و حسرت نپیوستن به قافلۀ شهدا به چشم می خورد؛ او در شعری با عنوان «پیمان سرخ» که برای «شهید ناصر درگزی» سروده است از این محتوا و درون مایه مدد جسته است؛
«شرمساریم که چون تو تا بلندای آفتاب
قد نکشیدیم
در روز واقعه
تنها تو را برگزیدند
و ما انگشت گزیدیم و گریستیم
خون گریستیم
تو پرکشیده بودی و جسمت
چون دشتی از شقایق
بر خاک مانده بود
و نسیم بی قرار
بذر عطر مقدس یادت را
تا دورها می فشاند
و ما آکنده از بهار
لبریز انتظار
بر سجاده خیس
با تو پیمان بستیم
آمیخته ایم با تو
تا ابدیت
بر ما گواه باش …»
(سبز و سرخ و سپید صص ۱۲ و ۱۱)
طنز، که یکی از شگردهای شرفشاهی در نثر و شعر به شمار می رود در این کتاب نیز به چشم می خورد. او در طرح واژهای با عنوان «سرانجام» این گونه مخاطب را به لبخند ملیحی دعوت می کند؛
«صدام به جهنم وصل شد
بیچاره
ساکنان جهنم!!»
(همان ص ۵۲)
به نظر من شرفشاهی علاوه بر موفقیت در سرودن قالب نیمایی در قوالب سنتی مثل دوبیتی و رباعی نیز سربلند بوده است. به این چند رباعی و دو بیتی دقت کنید؛
دیریست که لاله نقش پیراهن ماست
این خاک عزیز سر به سر میهن ماست
با جنگل و مهر و پاکی آمیخته ایم
این سبز و سپید و سرخ رنگ تن ماست
غبار آلود و خسته، راه باریک
زمین آبستن مین، دشت باریک
صدای انفجار و بانگ تکبیر
شهادت می شود نزدیک و نزدیک
خوشا آنان که عزت را ستودند
سرافرازانه خود را آزمودند
حجاب جان رها کردند و رفتند
دوبیتی شهادت را سرودند
الا شهری که شهر لاله هایی
و با عطر شهیدان آشنایی
سلام از ما به تو ای قبله عشق
هویزه شهر عشق و روشنایی
به هر حال شرفشاهی در سرودن به سبک بیداری و دفاع مقدس خوب رخ نشان داده است و به حتم می توان گفت بخش عظیمی از تفکر او را شعر دفاع مقدس تشکیل داده است. او با وسواس خاصی در این دفتر به گزینش شعرهایی با مضامین شهید و شهادت و … دست زده است. چنان چه به سراغ برخی از شعرهایش در سال های شصت و شش رفته است؛ مثل شعر «هشدار» که در پای آن «زمستان ۱۳۶۶ سنندج» نگاشته شده است؛
«ما بیش از اندازه
دشمن داریم
و به آن اندازه فشنگ نداریم
تا در کمین یکدیگر بنشینیم
و تفنگ هایمان
نشانه برود
قلب هایمان را
فردایمان را
بیدار باش برادر!
بیدار باش ...