روایتی متفاوت از حضور خدا در زندگی
نکته مهم در این رمان نشانههای خدا است و برخورد متفاوت آدمها با آنها و همین پررنگ کردن حضور خدا در زندگی آدمها و نشان دادن آن به مخاطب امروزی به نحوی که آن را لمس کند و پا به پا همراه با قهرمان قصه با این نشانهها همراه شود.
به گزارش افکارنیوز،«آقای سلیمان! میشود من بخوابم؟» قصهای متفاوت است که شاید ابتدای به دست گرفتن کتاب قصهای ساده و مانند دیگر قصهها با پایانی شبیه همه قصههای عاشقانه که این روزها منتشر میشوند، به نظر برسد. اما هر چند بخشهای ابتدایی داستان شاید ساده و در بعضی قسمتها شعاری به نظر برسد، هرچه که قصه جلوتر میرود و شخصیتها پختهتر و تکلیف خواننده و نویسنده با قهرمانهای قصه روشنتر میشود.
«آقای سلیمان! میشود من بخوابم؟» قصهای است با سه قهرمان و سه راوی که این قهرمانها و راویها جای خودشان را با هم عوض میکنند و به حق قهرمانهای قصه در عین حال که شخصیتهایی ملموس و واقعی هستند که نمونههای آنها را بارها از نزدیک دیدهایم، اما در جای خودشان، قهرمانی قابل ستایش میشوند که به کمک نشانههای خداوند پله پله بالاتر میروند و بزرگتر میشوند. نکته مهم هم در این رمان همین نشانههای خدا است و برخورد متفاوت آدمها با آنها و همین پررنگ کردن حضور خدا در زندگی آدمها و نشان دادن آن به مخاطب امروزی به نحوه که آن را لمس کند و پا به پا همراه با قهرمان
قصه با این نشانهها همراه شود.
واکنش آدمهای قصه به نشانهها متفاوت است. قهرمانی چون مریم در قصه هست، تزلزل ناپذیر و با ارادهای بی خدشه که نه تنها نشانهها را میگیرد و پلهای بالاتر میرود بلکه خودش یادآور نشانههای خداوند است و به نوعی راهنما. از سوی دیگر قهرمانی چون روبیک وجود دارد که نشانهها را میبیند اما برای بالا رفتن و صعود زمان میخواهد تا بر شک و تردیدش غلبه کند و نغمه که نمونههای فراوان امروزی دارد، او شک میکند و بعد سقوط میکند اما این سقوط در حدی نیست که پلی پشت سرش نباشد و دست مهربان خداوند همراه با نشانههایی که میفرستد، آماده نجات او میماند.
**قصهای که هر چه جلوتر میرود جاندارتر میشود
از سوی دیگر حضور نویسنده در بخشهای ابتدایی داستان شاید به نوعی یکی از ضعفهای قصه باشد، نه اینکه او در قصه وارد شود و مستقیما نظرش را بگوید اما بخشهای ابتدایی قصه، صفتهای به کار رفته به همراه نوع قصهگویی، کمی از رد پای نویسنده را همراه با خود دارد اما هر چه که قصه جلو میرود، نویسنده با شخصیتها عجین میشود و این ردپا محو. دیگر هر شخصیت واقعا صدای خودش را دارد و از درونیات خودش میگوید و واقعی عمل میکند.
گرههای قصه هم همراه با پیشرفت داستان جاندارتر میشوند. هرچند قصه در ابتدا ماجرای دلدادگی یک دختر مسلمان چادری است با یک جوان ارمنی که البته به ساحت مقدس امام حسین(ع) عشق و ارادت دارد و به نظر میرسد تنها گره داستان تفاوت دین این دو جوان باشد، اما با جلو رفتن داستان و شکست نغمه در عشق و علاقهاش و جوانی که بیخبر او را تنها میگذارد و میرود، گرههایی چون سقوط او از چیزهایی که به آن اعتقاد داشت، کنار گذاشتن حجابش و ارتباطش با جنس مخالف و دهن کجی کردنش به مقدسات، حضور فردی به اسم مسعود به وجود میآورند که قصه را جذاب و قشنگ میکند.
نکته مهم دیگر «آقای سلیمان! میشود من بخوابم؟» این است که نغمه آزاد است تا بدون سانسور هر چه در دلش دارد از قول جوانهای امروزی بگوید؛ از اعتراض به سیاست گرفته تا حجاب اجباری و بیعدالتی حق زن و مرد در اسلام و نماز خواندن به زبان عربی و بسیاری دیگر از شبهههایی که مطرح از زبان بعضی جوانترها میشنویم و معمولا کسی به این سوالها جواب نمیدهد. نغمه لجبازی میکند و فرو میافتد و این سقوط تا شرکت در پارتیهای مختلط پیش میرود و نویسنده هیچ اصراری ندارد که او با اتفاقی ساده یا پیش پا افتاده به دنیای خودش برگردد، شیوه تحول نغمه عمیق و درونی است و کم کم روی
میدهد. او قانع میشود و پاسخ میگیرد و کم کم روی خوش به نشانههای خدا نشان میدهد.
** یک عاشقانه کامل
دیگر اینکه اگر کسی نداند نویسنده داستان یک روحانی است، حدس این نکته از میان داستان اصلا ممکن نیست. او عاشقانههای بین نغمه و روبیک را مثل دیگر رمانهای عاشقانه با تمام حواشیاش شرح میدهد، تمام اتفاقات روی داده در زمانها و مکانهای متفاوت را با جزئیات کامل شرح میدهد و از شرح مراسمها مسیحیان و حتی پارتی شبانهای که قهرمان قصه در آن شرکت کرده، چیزی کم نمیگذارد و مثل یک رمان نویس حرفهای رفتار میکند. او در جایش دخترانه فکر میکند و به موقعش تردیدهای یک مرد عاشق را به زیبایی به تصویر میکشد.
هنر دیگر سید محمدرضا واحدی نشان دادن واقعیتهای زندگی نسل جوان و پرداختن به پدیدهها و تکنولوژیهای جدید در زندگی آنها است. او نشان میدهد که این نسل سبک جدیدی از زندگی طلب میکنند و نفی و انکار واقعیتهای موجود این نسل نه تنها کمکی به آنها نمیکند بلکه آنها را سرسختتر میکند و باعثفاصله گرفتنشان میشود. مثلا در قسمتی از داستان از زبان نغمه میخوانیم:
«من از سال سوم دانشگاه چادرم را کنار گذاشته بودم و نگاهم به همه چیز عوض شده بود. میدیدم که دنیای مدرن هر روز یک لایف استایل جدید ارائه میدهد، ولی ما هنوز اندر خم یک کوچهایم. ما هنوز میخواهیم به سبک قاجار زندگی کنیم و دست از باورهای کهنهمان که نه با عقل سازگاری داد نه با روشنفکری، برنداریم. اما مریم همان مریم است و هنوز پایبندیهای خودش را دارد…»
نویسنده وسایل ارتباط جدیدی را که نسل امروز از آنها استفاده میکنند، میپذیرد و آنها را نمایش میدهد و سبکی از زندگی را به تصویر میکشد که امروزی است و در عین حال منافاتی با دینمان ندارد.
رمان آقای سلیمان میشود من بخوابم را نشر تارونه در ۲۴۸ صفحه و قیمت ۹ هزارتومان منتشر کرده است.