جشنواره نمایشنامهنویسی بدون برگزیده پایان یافت
در اختتامیه نخستین جشنواره ملی نمایشنامه نویسی نام نفر برتر در آخرین لحظه از میان برگزیدگان حذف شد و به این ترتیب این جشنواره برگزیده نداشت.
به گزارش افکارنیوز،مراسم اختتامیه نخستین جشنواره بینالمللی نمایشنامه نویسی ایران روز گذشته(۸ خرداد ماه) با حضور سیدمحمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حمید شاهآبادی معاون هنری و قادر آشنا مدیرکل مرکزهنرهای نمایشی برگزار شد.
علی ایزدی دبیر نخستین جشنواره اظهار داشت: از مهر ماه سال ۹۱ که فراخوان اعلام شد تمهیداتی اندیشدیم تا شش هزار پوستر به ۳۵ شهرستان ارسال شود همچنین ۷ هزار دفترچه فراخوان به همراه ۸۰۰ بنر تبلیغاتی به نقاط مختلف کشور فرستادیم و سپس به انتظار پاسخ علاقمندان نشستیم.
وی افزود: پایان بهمن ماه آخرین مهلت دریافت آثار بود که بنا به تشخیص اعضای دبیرخانه این مهلت ۲۰ روز تمدید شد تا اینکه سرانجام ۵۱۷ اثر به دست ما رسید اما باتوجه به اینکه تعدادی از این آثار دارای نواقصی بودند نهایتا ۴۷۸ اثر برای قضاوت داوران کد گذاری شد، چون شیوه ما به این صورت بود که نام نویسنده را از روی نمایشنامه حذف میکردیم تا داوران بدون توجه به نامها آثار را قضاوت کنند.
ایزدی تصریح کرد: ۹ داور در مرحله اول کار قضاوت آثار را برعهده گرفتند و پس از گذشتن از این مرحله ۵ داور قضاوت آثار نهایی را عهده دار شدند، ما سرانجام به ۱۳ اثر نهایی رسیدیم که داوران امشب نام آنها را اعلام خواهند کرد. خوشحال هستم که باتوجه به ماموریت شش گانهای که معاون هنری وزیر محترم ارشاد به ما محول کرده بودند، موفق شدیم جشنواره را تا به این مرحله برسانیم.
وی ادامه داد: ۱۳ اثری که نام آنها امشب اعلام میشود برای چاپ و انتشار به چاپخانه سپرده خواهد شد تا بعد از آن در اختیار گروههای طرح استقرار قرار بگیرد علاوه بر این۵۰ نمایشنامه نیز انتخاب شده تا با مشاوره اساتید و داوران کاملتر شود و پس از چاپ در دسترس علاقمندان قرار گیرد.
در ادامه این مراسم شاه آبادی معاون امرو هنری وزیر ارشاد نیز گفت: نمایشنامهنویسی ما سرلوحه تمام عناصر تولیدی یک اثر محسوب میشود. من هنگامی که به عنوان مسئول به شهرستانها سفر میکردم گلایههای زیادی را درخصوص کمبود امکانات شاهد بودم اما تمام این نارضایتیها در حوزه سخت افزار بود نه نرم افزار.
ویس بیان داشت: گرچه فارغ از هرگونه بخشینگری باید تاکید کنم اعتقاد دارم سهم منابع تئاتر کشور در مقایسه با منابع مالی که برای دیگر بخشها در نظر گرفته میشود و همچنین در قیاس با توان و نقشی که این هنر میتواند در عرصه فرهنگ یک کشوری ایفا کند؛ بسیار کم است اما اعتقاد دارم باید به نمایشنامه بیش از هر جنبهای دیگر بها داده شود.
شاه آبادی خاطرنشان کرد: نمایشنامه مغز تئاتر محسوب میشود و ما هرچه به مغز این پیکره توجه بیشتری نشان دهیم قطعا صحیحتر عمل کردیم درحالی که اگر تنها بدن تئاتر ایران را بزرگتر کنیم این هنر آسیب جدی خواهد خورد.
وی با اشاره به صحبتهای خود در جلسه طرح استقرار گروههای نمایشی اظهار کرد: اگر قرار باشد تنها به مجوز دادن برای گروههای نمایشی اکتفا کنیم و توجهی به نمایشنامه نداشته باشیم؛ قطعا اشتباه کردیم که به بیش از ۶۰۰ گروه مجوز دادیم. یکی از ماموریتهای بنیاد ادبیات نمایشی ایران این است و اگر ما بخواهیم اولویتهای تئاتر کشور را درنظر بگیریم متون نمایشی در درجه نخست اولویت قرار میگیرد.
معون امور هنری خاطرنشان کرد: در این مسیر دست ما به سوی تمامی هنرمندان و دلسوزان تئاتر کشور دراز است و چنانچه استاد نصیریان در جلسه اختتامیه اردیبهشت تئاتر ایران بیان کردند باید توجه ویژهای به منابع غنی کهن ایران داشته باشیم تا منظری نو در جریان تئاتر کشور ایجاد شود، نمایشنامهنویسی تنها حوزهای است که موجب میشود تئاتر به میان مردم بیاید.
وزیر ارشاد نیز در این مراسم اظهار داشت: نمایشنامه در واقع اصلیترین رکن هنر تئاتر محسوب میشود. اگر نمایشنامه جذاب و مفید نباشد بقیه کارها نتیجه بخش نخواهد بود چراکه سنگ بنای شکلگیری یک اثر نمایشی متن است.
وی ادامه داد: اگر فیلمنامه در سینما و نمایشنامه در تئاتر مناسب نباشد تعبیر خانه از پای بست ویران است؛ مجسم خواهد شد. این جشنواره با هدف شناسایی نیروها و استعدادهای حوزه نمایشنامهنویسی ضمن بهرهگیری از اندیشه و فکر پیشکسوتان و مضامینی که همخوانی بیشتری با فرهنگ و مذهب ما دارد، کار خود را آغاز کرد و قصد دارد در این راستا کوشا باشد.
وزیر ارشاد اضافه کرد: فرهنگ ما با فرهنگ مردم مغرب زمین متفاوت است و شما شاهد بودید در جشنواره جهانی فیلم کن اثری درنهایت مورد تمجید قرار گرفت که مضمون آن هم جنسگرایی بود. مفهومی مبتذل و سخیف که حتی در اروپا هم واکنشهای منفی همراه داشت.
وی در پایان ضمن اشاره به واکنشهای متعدد و سیاست پشت اعطای نخل طلای کن به فیلم «آبی گرمترین رنگ است» گفت: روز گذشته در همایش صاحب تبریزی عنوان کردم که این هنرمند مضامین خود را به زیبایی و با سبک هندی ارائه کرده است که علاقمندان بسیاری در طول تاریخ داشته و ما از این نمونهها بسیار داریم در ادبیات کهن خود کم نداریم و اگر از ظرفیتهای ملی استفاده کنیم قطعا قابل ارائه به جهان نیز خواهد بود. امیدوار هستم تمام افرادی که تلاش میکنند بتوانند با تکیه بر فرهنگ کهن و اصیل ما آثار ارزشمندی را در حوزه هنر نمایش ارائه کنند.
* اثری که برگزیده شد اما نامش حذف شد
سپس برگزیدگان این جشنواره به شرح زیر اعلام شد:
هیئت داوران اولین جشنواره ملی نمایشنامه نویسی ایران متشکل از عطاءالله کوپال، مصطفی مختاباد، فرهاد مهندسپور، حسین فرخی، احمد جولایی، جمشید خانیان، عبدالحی شماسی، ایوب آقاخانی، کوروش نریمانی، نادر برهانی مرند، حسین فدایی حسین، شهرام کرمی، منوچهر اکبرلو و قدرت الله فتحی ده نفر را شایسته تقدیر دانستند و به هر کدام از تقدیرشده ها مبلغ دو میلیون تومان اهدا شد.
بنابراین از نمایشنامه های «صحنه هایی از زندگی پدرم» نوشته مهدی میرباقری از تهران، «چه گوارا» نوشته حمیدرضا نعیمی از تهران، «من عاشق خوش گذرونی ام» نوشته ناتاشا محرم زاده از گیلان، «تو مشغول مردنت بودی» کامران شهلایی از کرمانشاه، «دیوار زنگ نزده» لیلا روغن گیر قزوینی از قزوین، «سفر طولانی ایاز کوچیکه» نوشته کیومرثقنبری آذر از تهران، «یافت آباد» نوشته سیدمحمد مساوات از تهران، «کوک ترین سازم برای لمس انگشتانت» نوشته مهدی صفا از مازندران، «هبوط» نوشته حسن بیانلو از تهران تقدیر به عمل آمد.
همچنین جایزه ۶ میلیون تومانی اثر سوم به منصور میخ بر از کرمانشاه برای نمایشنامه «غلیان قجری» و جایزه ۸ میلیون تومانی رتبه دوم به علی میرزا عمادی برای نمایشنامه «دفاع» رسید.
اختتامیه این جشنواره تازه تاسیس برخی حواشی را نیز به همراه داشت، طبق شنیده ها در آخرین لحظه علی ایزدی دبیر جشنواره تصمیم گرفت تا نام نمایشنامه برگزیده را از میان اسامی برگزیدگان حذف کند.
بنابراین ۱۲ میلیون تومان جایزه نفر برتر طبق نظر دبیرخانه جشنواره بین ۱۲ اثر تقسم شد.
گفته می شود نمایشنامه «مگافونیا» نوشته میلاد حسینی به عنوان اثر برتر شناخته شده بوده است اما به دلیل اینکه این نمایش چندی پیش در تالار محراب اجرای عمومی شده بود طی تصمیمی عجیب نامش از بین برگزیدگان حذف شد.
علی ایزدی دبیر جشنواره در خصوص نفر برگزیده جشنواره ادبیات نمایشی گفت: فردی از شهرستان بوده و داور ما در آخرین لحظات به خاطر آورد اثر او را قبلا داوری کرده است به همین علت تصمیم به حذف برنده گرفتیم.