مؤثرترین تبلیغ برای کتاب
یک فعال عرصهی نشر معتقد است: تبلیغ دهان به دهان مؤثرترین شیوهی تبلیغ کتاب است.
به گزارش افکارنیوز،احمد تهوری، مدیر روابط عمومی نشر ققنوس، دربارهی ضرورت تبلیغ کتاب، گفت: کتاب یک کالای فرهنگی است و باید برای آن تبلیغ کرد. ما هم در نشر ققنوس این کار را انجام میدهیم. اگر در سطح بینالمللی نگاه کنیم، ناشران بزرگ کشورهای مختلف هم همین کار را میکنند.
او افزود: مخاطب باید بداند که چه کتابهایی چاپ شده، یا نویسندهی فلان کتاب چه کسی است. بنابراین ما با تبلیغ کتاب موافقایم، اما در کشور ما تبلیغات به لحاظ اقتصادی بهصرفه نیست. تبلیغ دهان به دهان مؤثرترین شیوهی تبلیغ کتاب است. البته مطبوعات و رسانهها هم با معرفی کتاب، نقش مهمی در تبلیغات آن دارند، بویژه در سالهای اخیر که رسانهها در فضای مجازی فعالتر شدهاند.
تهوری همچنین ادامه داد: خبرگزاریها و سایتهایی هم هستند که کار معرفی کتاب را برعهده دارند و این برای کتاب نوعی تبلیغ است. هرچند تبلیغ باید حرفهیی باشد و در آن کار اقتصادی صورت بگیرد، اما متأسفانه تبلیغات حرفهیی برای ناشران بهصرفه نیست، به همین دلیل آنها این کار را نمیکنند.
او سپس دربارهی تبلیغ کتاب در صداوسیما، گفت: تبلیغات بازرگانی برای کتاب مناسب نیست، اما تبلیغ کتاب به صورت برگزاری میزگردها و جلساتی دربارهی کتاب مثل کار برنامههای کارنامه یا اردیبهشت و معرفی کتاب، مناسب است.
تهوری اضافه کرد: در مورد تبلیغات حرفهیی، بارها پیش آمده که در دوران نمایشگاه کتاب، دوستانی از تلویزیون به سراغ ما آمده و پیشنهاد دادهاند که در قبال پرداخت مبلغی قابل توجه در برنامهای تلویزیونی دربارهی کتابهای ما صحبت شود؛ به عنوان نمونه به ما گفتهاند سه میلیون تومان بپردازید، تا فلان برنامه در یک شبکهی تلویزیونی به مدت نیم ساعت در اختیار شما قرار بگیرد، اما ما برای کتاب احترام قائل هستیم و معمولا این پیشنهاد را نمیپذیریم. ضمن اینکه این تبلیغات بهصرفه هم نیستند. ما معتقدیم باید برای تبلیغ کتاب سوبسید درنظر گرفته شود.
او همچنین دربارهی تجربهی نشر ققنوس در تبلیغات کتاب، گفت: تا به حال ما با پرداخت هزینه به بعضی از نشریات پرتیراژ آگهی دادهایم و این آگهیها مؤثر بودهاند. تبلیغات در رسانههای مکتوب معمولا نتیجهبخش بوده است. خود من هم که در بازار کتاب فعالیت میکنم، گاهی برایم پیش آمده که چشمم به آگهی کتابی در نشریهای افتاده است و بعد آن کتاب را تهیه کردهام. به همین دلیل ما این تبلیغات را مؤثر میدانیم و آن را ادامه میدهیم.
این فعال عرصهی نشر سپس اظهار کرد: به نظر من، بهترین تبلیغ کتاب، خود کتاب است. تجربهی ۱۰ سال فروش کتاب به ما نشان داده که به چاپ چهلوچندم رسیدن کتابی مثل «دالان بهشت»، حاصل تبلیغ خوانندگانی است که این کتاب را خوانده و بعد به هم معرفی کردهاند. درواقع ما برای این کتاب هیچ آگهیای به رسانهها ندادیم و تنها تبلیغات دهان به دهان باعثبالارفتن فروش کتاب ما شده است.
او ادامه داد: در درجهی بعد از تبلیغات دهان به دهان، معرفی کتاب توسط رسانههای خبری تأثیرگذارترین شیوهی تبلیغی است. هرچند شاید قصد خبرنگاران تبلیغ کردن نباشد، اما هنگامی که کتابی را معرفی میکنند، عملا برای آن کتاب تبلیغ کردهاند. بسیاری از دوستانی که در رسانهها زحمت میکشند، خود کتابخوان حرفهیی هستند و کتابهای ما را نقد و معرفی میکنند، یا با مترجم و مؤلف مصاحبه میکنند. کتاب، ملات و وسیلهی کاری خبرنگاران است، اما عملا معرفی کتاب نوعی پوشش خبری آن است و حتا نقد و به چالش کشیدن کتاب گاهی برای آن تبلیغ محسوب میشود.
تهوری افزود: این تبلیغ رایگان یک تعامل دوجانبه است. ما هم با دوستان خبرنگار تعامل خوبی داشتهایم. آنها کتابهای ما را میگیرند و تبلیغ میکنند و ما این کتابها را بهصورت رایگان در اختیار آنها قرار میدهیم؛ هرچند ارزش کار آنها بیشتر از بهای این کتابهاست.
او همچنین عنوان کرد: متأسفانه گاهی زدوبندها و جریانهایی در مطبوعات شکل میگیرد و خبرنگارها کتاب برخی از ناشران را بیشتر معرفی میکنند. ما نه میتوانیم این کار را تأیید کنیم و نه میتوانیم بر آن خرده بگیریم. به هر روی این اتفاق نامیمون گاهی رخ میدهد و من نمیتوانم بگویم میشود جلو آن را گرفت یا نه.
تهوری ادامه داد: گاهی کتابی که ارزش کمتری دارد، بیشتر از کتابهای دیگر معرفی میشود و ناگهان در تعداد زیادی از نشریات دیده میشود، یا برعکس. به عنوان نمونه هنگامی که کتاب خوبی مثل «سیاحتنامهی محرمانه» نوشتهی رضا علامهزاده از نشر نگاه منتشر شد، کسی آن را ندید. من شخصا قلم به دست گرفتم و دربارهی این کتاب یادداشتی نوشتم و به مطبوعات دادم. فکر میکنم بهتر است برای جلوگیری از برخی از این اتفاقهای ناخوشایند، کارشناسان کتاب در نشریهها کتابها را ارزیابی کنند و بعد دربارهی معرفی آنها تصمیم بگیرند.