داوودنژاد: داریم بازی را به ماهوارهها میبازیم
کارگردان فیلم سینمایی ˝مرهم˝ معتقد است، سینمای ایران باید از تولید فیلمهای فرهنگی بیخطر فاصله بگیرد و تولید فیلم در سینمایی وفادار به زندگی مد نظر دولت قرار گیرد.
به گزارش برنا، علیرضا داوودنژاد کارگردان با تجربه سینمای ایران که شب گذشته در بخش نقد فیلم برنامه سینمایی " هفت " حضور داشت، درباره روند تولید فیلم سینمایی " مرهم "، آخرین اثر خود گفت: قبل از نوشتن فیلمنامه با بازیگرانی که میخواهم با آنها کار کنم، صحبت و تمرین میکنم و درباره مضامینی که با صحنههای فیلم در ارتباط است، با یکدیگر گفتوگو میکنیم، زمانی که توجیه شدند شروع به تمرین کرده تا با لحن، بیان، موسیقی کلام و تاکیدها و سلایق آنها آشنا و متوجه شوم ادبیات این بازیگر برای بازی در کاراکتری که مد نظر دارم، چگونه باید باشد و سپس او را به سمت موقعیت شخصیت
داستان هدایت میکنم.
وی افزود: پس از اینکه ارتباط مناسب میان بازیگران بر اساس شخصیتهایی که قرار است، نقش آن را بازی کنند برقرار شد، متنهای پیشنهادی را به آنها میدهم و بدون اصرار بر بیان همان متنها به بازیگران اجازه میدهم در قالب همان موضوع حرف بزنند و خودجوشی داشته باشند تا از این طریق متوجه شوم که در ارتباط با موضوع مورد نظر کدام واکنشها بهتر است، سپس شروع به نوشتن طرح هر سکانس میکنم. از اینرو در زمان تمرین جزئیات در رابطه و دیالوگ فوکوستر شده و بعد از هر صحنه بازنویسی را هم انجام میدهم و از این راه به شکل و ساختار منسجمتر هدایت میشوم. این روش مطلقا نمیتواند الگو
باشد، این روش من است؛ چرا که سالهاست فیلم میسازم، اما مطلقا آن را به دیگران توصیه نمیکنم.
تاکید بر سفارشات تنها ملاک فیلمسازی در ایران شده است
وی در ادامه به تحلیل مضمون فیلمهایی که طی ۲۰ سال گذشته در ایران ساخته شده است، پرداخت و گفت: در ۲۰ سال گذشته جنبههای فرهنگی فیلمها مد نظر نبوده و نظام توزیع و پخش تحت تاثیر شتابزدگی در اقتصاد سیاسی و کلیشههای سیاسی اقتصادی قرار گرفته است به گونهای که دانایی سینمایی ایجاد مزاحمت میکند و مهارت در کپی کردن فیلمها و تاکید بر سفارشات تنها ملاک فیلمسازی در ایران شده است.
در مقابل رسانههای غربی در حال باخت هستیم
داوودنژاد ادامه داد: متاسفانه ما از لحاظ هنری - رسانهای در مقابل رسانههای غربی در حال باخت هستیم و اگر من میگویم که بیضایی به ستوه آمده است یا چرا جعفر پناهی حق فیلمسازی ندارد، از سر دلسوزی نیست بلکه به خاطر حیات سینما است.
تعویق انداختن صدور پروانه نمایش برای حفظ جدول اکران ابزار کهنهای است
وی در ادامه با اشاره به اینکه مدیریت فضای سمعی بصری امروز دنیا با وضعیت سنتی بسیار متفاوت است، گفت: امروز با دوربین یک موبایل میتوان فیلم ساخت و دور نگه داشتن پروانه نمایش برای حفظ جدول اکران ابزار کهنهای است که کارآمد نیست و تمام اینها نشاندهنده این است که سینمای ما نیاز به مدیریت کاملا جدید دارد.
دولت به ۱۰ فیلم بد و دو فیلم خوب برای ساخت پول میدهد
داوودنژاد درباره کمکهای دولتی برای ساخت " مرهم " گفت: قبول دارم که در ساخت این فیلم آقای داروغهزاده و جعفریجلوه کمک زیادی به من کردند اما در سیستم دولتی، اداری کسی به من کمک نکرد. حال که میگویید دولت پول فیلم من را داده است، باید بگویم سالانه دولت به ۱۰ فیلم بد و دو فیلم خوب برای ساخت پول میدهد. بنده برای فیلمنامه مواد به سختی پروانه ساخت گرفتم و سختتر از آن سرمایهگذاری پیدا کردم و آن سرمایهگذار که از وضعیت سینمای ایران اطلاع چندانی نداشت گفت: این فیلم از آن سری فیلمهایی است که مطمئنا جلوی ساخت آن را میگیرند.
مدیریت منابع ملی - بومی به درستی تعریف نشده است
این تهیهکننده و نویسنده سینما گفت: معنقدم مدیریت منابع ملی - بومی به درستی تعریف نشده است، یعنی ما نگفتهایم که پول سینمای ملی را مردم باید بدهند حالا اگر چنین باشد، مردم برای فیلمهایی پول میدهند و سینما میآیند که شرایط واقعی زندگی را مطرح کند و صمیمی و راستگو باشد و البته خودسانسوری نداشته باشند.
داوودنژاد گفت: جریان فیلمسازی باید به زندگی بپردازد تا زندگی و در نهایت مردم به سینما بیایند، اما زمانی که اجازه تولید فیلم با شرایط واقعی جامعه را نداشته باشیم فیلمها یا به سفارش دولت و یا بنا به خواست سینمادار و پخش کننده تولید میشوند و در چنین شرایطی که اثار حاصل سفارش مردم نباشد، مطمئنا توفیقی کسب نمیکند.
مردم ایران سالمترین تماشاگران جهان هستند
این سینماگر در ادامه با تاکید بر اینکه دولت باید ساخت فیلمهایی وفادار به زندگی را در دستور کار خود قرار دهد، گفت: مدیریت وضعیت سینما نیاز به حوصله بسیار زیاد و نظام آموزش خاص و البته بازآموزی در اینباره دارد، باید بگویم ما در کشوری زندگی میکنیم که تماشاگران آن سالمترین تماشاگران جهان هستند و برای فیلمهایی که برهنگی در آنها وجود ندارد، هزینه میکنند و به سالنهای سینما میآیند. طراحی دولتی باید بر این اساس باشد که فیلمها با سفارش مردم ساخته شود و دولت ساخت فیلمهایی وفادار به زندگی را در دستور کار خود قرار دهد و از تولید فیلمهای فرهنگی بی خطر
فاصله بگیریم.