«عموپورنگ» دیگر عمو نیست!
عضو دفتر فرهنگی مرکز پژوهشهای مجلس در سخنانی به نقد عملکرد صدا و سیما پرداخت و مطالبی را دربارهی برنامههایی چون «عموپورنگ»، «۹۰» و … بیان کرد.
حجتالاسلام علي جعفري كه در همايش يك ريال در مقابل ميليونها تومان، حاضر شده بود، در سخناني تحت عنوان دگرديسي معنايي برخي مفاهيم در تلويزيون، عنوان كرد: تماشاي تلويزيون كار عوام و مصرفكنندگان است اما كساني كه دغدغه فرهنگي دارند بايد ياد بگيرند آن را بخوانند و به تماشا اكتفا نكنند؛ چون تلويزيون متن پيچيدهاي است خواندن آن نيز كار پيچيدهاي است كه به تفكيك سطوح متني و مديريت آنها براي القاي پيام نياز دارد.
به گزارش ایسنا، وی ادامه داد: کسانی که بدون تسلط به این دانشها وارد برنامهریزی و یا نقد میشوند، تلویزیون را به نوعی به جدول کلمات متقاطع تقلیل میدهند. فرمهای ارزیابی برنامههای تلویزیون جمهوری اسلامی نیز با چنین تلقی تقلیل یافتهای از تلویزیون مواجه هستند و بدون آن که رابطه بینمتنی را تحلیل کنند فقط کدهایی را وارد میکنند. این نوع نگاه، نگاه درستی به تلویزیون نیست بلکه تقلیل دادن آن به چیز دیگر است. چنین آسیبی در تلویزیون ما وجود دارد. حتی برنامهسازان و منتقدان ما هم با این مساله مواجه هستند. این بصیرت در بسیاری از برنامههای تلویزیونی ما
نیست.
عضو دفتر فرهنگی مرکز پژوهشهای مجلس ابراز عقیده کرد: در نتیجه چنین امری سیاستگزار با مواردی مثل حجاب کاراکترها و … مطالبهی پیام ارزشی میکند و دستورهای هنجاری به برنامهساز میدهد؛ او هم مجبور میشود بدون اینکه ارتباطی با معنای متن برقرار کند این موارد را وارد متن کند و طوری میشود که بعد از ۱۰ سال از سیاست ترویج حجاب در تلویزیون، چادر به شنل تبدیل میشود و روحانی به یک مددکار اجتماعی تقلیل پیدا میکند. چنین مواردی است که منجر به آن میشود تا معنای روحانی عوض شده و برای مثال یک خانم چادری هر کاری که نباید، انجام دهد اما برای جذابیت چادر داشته
باشد.
جعفری با نقد خلق شخصیتهای مذهبی در برنامههای تلویزیون، افزود: در تلویزیون آدم مذهبی متعادلی که آدم خوبی باشد اما گاهی دچار اشتباه شود، نداریم؛ چون در سیاستگذاری صداوسیما گفته شده حتما در سریالها باید یک شخصیت مذهبی وجود داشته باشد، اما برنامهسازها خلق این شخصیتها را بلد نیستند. از این نوع تقلیلگراییها در تلویزیون زیاد است؛ مثلا عموپورنگ به یک همبازی با امیرمحمد تقلیل پیدا کرده است و دیگر ویژگیهای عمو را ندارد.
وی تاکید کرد: در این شرایط نابههنجار، هر چقدر تماشاچیهای تلویزیون بیشتر شوند باید بیشتر عزا گرفت چون تماشاگر ملاک نیست بلکه مفاهیم برنامهها مهمتر است. اگر در آینده در روند تولید، تغییر عمدهای رخ ندهد و دانشکده صداوسیما تفریحگاه، مدیران باشد و ملاکهای مدیران همامنگ چیزی باشد که تا به حال بوده است و صدا و سیما همین چیزی بشد، که هست، تغییرات مفاهیم زیادی در آینده در تلویزیون خواهیم دید. این امر نیاز به ارتقای مهارتها و دانش رسانه دارد. اگر این تغییرات رخ ندهد صدا و سیمایی خواهیم داشت به اندازه فیل اما با مغز مورچه!
جعفری با اشاره به برنامه «۹۰» گفت: گل سر سبد برنامهسازی برنامه «۹۰» است. چه طور یک برنامه ورزشی خوب که در زمان خودش میتوانست امیدی برای ارتقای ورزش کشور باشد به کانون هفتگی تحقیر فرهنگ ایرانی بدل شده است. یعنی هرگاه مجری بخواهد بگوید کاری بد است میگوید این را هیچ جای دنیا ندیده بودیم؛ یعنی همه جای دنیا خوب است، ایران بد است. باید تعداد تکرار این گزاره را در هر برنامه شمارش کنیم. حتی اگر ۱۰۰ میلیون اس ام اس هم به این برنامه فرستاده شود ما باید عزا بگیریم. چرا نهضت تحریم «۹۰» راه نمیافتد؟ چرا کسی که در هر برنامهاش به بهانه فوتبال، مردم ایران را نقد میکند گل
سر سبد تلویزیون است؟
اين عضو دفتر فرهنگي مركز پژوهشهاي مجلس در ادامه با بيان اين كه صدا و سيمايي كه در حال حاضر موجود است، كاري بيشتر از اين نميتواند انجام دهد، عنوان كرد: فضاهاي جديدي بايد گشوده شود. در هيچ جاي دنيا اين همه امكانات در اختيار يك نفر قرار نميگيرد. ضرغامي يكي از قدرتمندترين شخصيتهاي رسانهيي است و در حدود ۱۰۰ كانال را هدايت ميكند. او آدم خوب، دلسوز و انقلابي است اما هيچ يك از اينها جاي دانش رسانهيي را نميگيرد.