تبلیغات
کد خبر: ۳۲۰۶۲۲

امیدوارم تکلیف هنرمندنماها و سیاهی‌لشگرهای هنر مشخص شود

مدیر امور تجسمی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران آرزو کرد که در سال جدید تکلیف هنرمندنماها و سیاهی لشگرهای هنر که برخلاف هنرمندان واقعی همواره به دنبال سهم‌خواهی و نوچه‌پروری هستند، مشخص شود.

امیدوارم تکلیف هنرمندنماها و سیاهی‌لشگرهای هنر مشخص شود

به گزارش افکارنیوز، امیر عبدالحسینی، مدیر امور تجسمی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و مدیر موزه هنرهای دینی امام علی(ع) در مورد ارزیابی‌اش از فعالیت‌های زیرمجموعه‌اش در سال ۹۲ گفت: اگر به بهانه نوروز به خودم عیدی بدهم و نکات ضعف و کمبودها را نبینم، در مجموع از عملکرد مجموعه راضی هستم.

وی افزود: حجم فعالیت‌ها و گروه مخاطبان و کمیت و کیفیت برنامه‌های سال ۹۲ و تنوع رویدادهای ملی و بین‌المللی و موضوعی و مناسبتی و حرفه‌ای به گونه‌ای بود که فضای شایسته‌ای برای حضور و همراهی هنرمندان رشته‌های مختلف هنرهای تجسمی فراهم کرد.

مدیر موزه امام علی(ع) به خود و مدیریتش در سال ۹۲ نمره ۱۷ تا ۱۸ داد و ادامه داد: در مدیریت اداری و منابع انسانی موثر نبوده‌ام اما در برنامه‌ریزی، سیاستگذاری، ساماندهی و تعیین و دنبال کردن اهداف کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت طی حدود ۲۰ سال تجربه‌اندوزی تخصصی هنر تجسمی و همنشینی و یادگیری از بزرگان این عرصه خود را بدون فروتنی یکی از کارشناسان مدیریتی هنرهای تجسمی می‌دانم. اگر ایده‌آل و واقعی بررسی کنم نمره‌ام بین ۱۷ تا ۱۸ خواهد بود.

وی بهترین اتفاقی را که برای هنر در سال ۹۲ افتاد حضور هنرمندان خارجی‌ در ایران دانست و بیان کرد: در بخش هنرهای تجسمی حضور پروفسور «پیوتر کونتسه» طراح صاحب‌نام لهستانی در ایران برای نمایشگاه و کارگاه و نشست تخصصی در موزه هنرهای دینی امام علی(ع)، ‌ فعال شدن انجمن‌های تخصصی و رویدادهایی که توسط انجمن طراحان گرافیک ایران ساماندهی شد، جزو فعالیت‌های مهم این سال بود.

عبدالحسینی ادامه داد: نمایشگاه مروری بر آثار استاد پرویز کلانتری، علاقه‌مندی مردم به خرید آثار هنری کوچک به همت گالری آریا و گالری لاله، نگاه نقادانه رسانه ها به عرصه هنرهای تجسمی و فعال شدن گالری‌های خصوصی را می‌توان از رخدادهای خوب سال ۹۲ دانست.

وی در پاسخ به اینکه بدترین اتفاق هنری در سال ۹۲ چه بود؟ گفت: با کمال تاسف اتفاقات بد و نکات منفی هم زیاد بوده که رکود و بی‌انگیزگی جامعه هنری را نیز سبب شده است. در مجموع وضع موجود نسبت به وضع مطلوب فاصله زیادی دارد. امید می‌رود که در فرصت و رخصتی دیگر و با حضور کارشناسان هنر و رسانه و منقدان بتوان نگاه آسیب‌شناسانه ای به همه رخدادها داشت.

مدیر امور تجسمی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در پایان سخنانش در پاسخ به این پرسش که آرزویش برای سال ۹۲ چیست؟ بیان کرد: افزایش بودجه بخش فرهنگ و هنر، تخصصگرایی در مدیریت فرهنگی هنری، توجه به فرهنگ عمومی و جایگاه و رسالت آن از سوی متولیان سیاستگذار و تخصیص منابع مالی مناسب، حذف سلیقه در مدیریت تخصصی، نگاه فراجناحی و فارغ از دستهبندی و گروهبندی، استفاده درست از ابزار هنر در رویدادهای مناسبتی، فهم فرهنگ و هنر فراتر ار نگاه اوقات فراغتی، ارزشگذاری فرهنگ و هنر به عنوان یك الگوی رفتاری شایسته، توجه به هنرمندان ارزشمند و موثر، تعیین تكلیف هنرمندنماها و سیاهی لشگرهای هنر كه برخلاف هنرمندان واقعی همواره به دنبال سهمخواهی و نوچهپروری هستند و آفت جدی جامعه فرهنگ و هنر به حساب میآیند، دوری از موازیكاریهای متعدد، نگاه متمركز به اصل فرهنگ و هنر، ساماندهی جشنواره ها و دوسالانه ها، حمایت از خرید آثار هنری در بخش دولتی و خصوصی، اخلاقمدار بودن هنرمندان و جامعه هنری و ... بسیاری دیگر از موارد از آمال و آرزوها و امیدهای همه ما برای سال ۱۳۹۳ است كه انشاالله تحقق یابد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات