حراج فیلم دیده نشده «چارلی چاپلین»
این فیلم که دارای اولین شاخصههای سینمای انیمیشن است، چارلی چاپلین را درحال نشاندن یک هواپیمای " زپلین " آلمان نشان میدهد.
به گزارش ایسنا، موراس پارك، كلكسیونر انگلیسی كه در سال ٢ ٩ اقدام به خرید فیلم چارلی چاپلین در هواپیمای زپلین در فروشگاه اینترنتی ای.بی به قیمت ٢/٣ پوند كرد، اكنون قصد دارد این فیلم كمیاب را در حراجی به مزایده بگذارد. این فیلم كه دارای اولین شاخصههای سینمای انیمیشن است، چارلی چاپلین را درحال نشاندن یك هواپیمای "زپلین" آلمان نشان میدهد.
به گزارش بی. بی. سی، گفته میشود این فیلم که مدت آن هفت دقیقه است، بهعنوان یک اثر تبلیغی برای نظامیان انگلیسی ساخته شده باشد. این فیلم روز ٢٩ ژوئن در حراجی بونهام لندن به فروش گذاشته میشود.
«سر چارلز اسپنسر چاپلین» معروف به «چارلی چاپلین» روز شانزدهم آوریل ١٨٨٩ از والدینی هنرمند در لندن بهدنیا آمد. وی از بزرگترین کارگردانان، آهنگسازان و بازیگران آثار کمدی در عصر «هالیوود کلاسیک» سینمای آمریکا بود.
«چاپلین» بهراستی از خلاقترین و تأثیرگذارترین شخصیتهای عصر فیلمهای صامت بود که همزمان با بازیگری در فیلمهایش، کارگردانی، تهیهکنندگی و ساخت موسیقی آنها را نیز برعهده داشت.
وی ۶٥ سال از عمر ٨٨ سالهاش را وقف سینما و دنیای سرگرمی کرد که شروع آن از سالن ویکتوریا انگلستان بهعنوان پسربچهای پنج ساله آغاز شد و تا سن ٨٨ سالگی ادامه یافت. یکسال پس از مهاجرت همراه خانوادهاش از انگلستان به آمریکا، «چاپلین» که بهواسطه مادرش، علاقه فراوانی به بازیگری پیدا کرده بود، برای اولینبار در فیلم «در تلاش معاش» بازی کرد که البته چندان موردقبول مدیران کمپانی «کیاستون» قرار نگرفت.
با اینحال آنها تصمیم گرفتند فرصت دوبارهای به چاپلین جوان بدهند. وی در سن ٢۴ سالگی در دومین فیلماش با نام «مسابقات اتومبیلرانی کودکان» بازی کرد. سبک خاص راهرفتن سنگین او در این فیلم و همچنین فیلم بعدیاش «مخمصه غریب میبل» سخت موردتوجه تماشاگران قرار گرفت و محبوبیت ویژهای پیدا کرد.
سال ١٩١٥ آغاز دوران حرفهای بازیگری «چاپلین» بود که با عقد قرارداد جدید با استودیوهای جدید و راهاندازی کمپانی فیلم خودش همراه بود. یک سال بعد، «چاپلین» با دریافت دستمزد ۶٧ هزار دلار، طی مدت ١٨ ماه، ١٢ فیلم کمدی برای کمپانی «میوچال فیلم» ساخت که جزء تأثیرگذارترین فیلمهای کمدی تاریخ سینما محسوب میشوند که از معروفترین آنها میتوان به «خیابان آرام»، «ساعت یک صبح»، «ماجراجو» و «سمساری» اشاره کرد.
تکنیکهای خاص فیلمسازی «چارلی چاپلین» تا زمان حیات او برای همه ناشناخته باقی ماند و هرگز درباره آنها صحبتی نمیکرد. در سال ١٩٨٣، شش سال بعد از مرگ چاپلین بود که یک مستند انگلیسی با نام «چاپلین ناشناخته» به بررسی دقیق سکانسها و هنر فیلمسازی چاپلین پرداخت.
وسواس بسیار زیاد «چاپلین» در اینکه بازیگران فیلمهایش حتما آنچه او درنظر دارد را بازی کنند، از دلایلی بود که وی در مقایسه با دیگر رقبایش، مدت طولانیتری را وقف ساخت فیلمهایش میکرد.
در این سالها، چاپلین برخی از آثار ماندگارش چون «پسربچه»(١٩٢ )، «زائر»(١٩٢٣) و «دوشفنگ»(١٩١٨) را ساخت. وی بهواسطه مشغلهکاری زیاد که همزمان برای استودیو شخصیاش و دیگر استودیوها فیلم میساخت، کمتر فرصت پیدا میکرد تا خودش نیز نقشی بازی کند. «زن پاریسی»(١٩٢٣)، «جویندگان طلا»(١٩٢٥) و «سیرک»(١٩٢٨) ازجمله فیلمهای دهه ٣ بودند که چاپلین نقش کوتاهی در آن بازی کرد.
پیش از ورود به عصر فیلمهای ناطق، «چاپلین» در سال ١٩٣١ «روشناییهای شهر» و در سال ١٩٣۶ نیز «عصر جدید» را ساخت که بهراستی از ماندگارترین آثار او هستند.
فیلمهای ناطق و همراهبا دیالوگ «چارلی چاپلین» با شاهکار معروفاش، «دیکتاتور بزرگ» در سال ١٩۴ آغاز شد. هرچند اولینباری که صدای چاپلین را تماشاگران شنیدند، در سکانس پایانی فیلم «عصر جدید» بود که آواز نامفهومی از چاپلین شنیده میشد.
با وجود شکوفایی دوران فیلمهای ناطق در دهه ٣ ، چاپلین همچنان سینما را یک هنر پانتومیک میدانست و عقیده داشت که بازی بسیار بیشتر از کلمات و دیالوگها از سوی تماشاگر درک میشود.
وی با فیلم «لایملایت» در سال ١٩٧٢ جایزه اسکار بهترین موسیقی را کسب کرد، هرچند چند دهه بعد از ساخت آن بود که با تأخیر حدودا ٣ ساله در لسآنجلس اکران شد.
«چاپلین» در سال ١٩٢٩ در دو بخش بهترین بازیگر و بهترین کارگردان کمدی برای فیلم «سیرک» نامزد جوایز اسکار بود، اما برگزارکنندگان جوایز اسکار با خارجکردن نام او از فهرست نامزدها، تصمیم گرفتند تنها یک اسکار افتخاری به وی اعطا کنند.
این کمدین بزرگ ۴٢ سال، در سال ١٩٧٢ دومین جایزه افتخاری اسکار را گرفت و برای اولینبار در مراسم حضور یافت. در تاریخ برگزاری اسکار، «چاپلین» رکوردار طولانیترین مدت تشویق ازسوی حضار است که ٥ دقیقه به طول انجامید.
«چارلی چاپلین» دو فیلم آخرش را در لندن ساخت؛ «سلطانی در نیویورک» در سال ١٩٥٧ و «کونتسی از هنگکنگ» در سال ١٩۶٧ که کارگردانی، نگارش فیلمنامه و تهیهکنندگی آنها برعهده خود چاپلین بود. فیلم «کونتسی از هنگکنگ» با بازی «مارلون براندو» و «سوفیا لورن»، آخرین حضور چاپلین در عرصه سینما بود.
«چاپلین» پس از خداحافظی از بازیگری، بین سالهای ١٩۶٩ تا ١٩٧۶، موسیقی فیلمهای صامتاش را میساخت و آنها را دوباره عرضه میکرد. وی روز چهارم مارس ١٩٧٥ بهجهت سالها خدمت هنری به جامعه انگلستان از سوی ملکه الیزابت دوم به مقام شوالیه رسید و لقب «سر» را دریافت کرد.
سلامت جسمانی چاپلین تقریبا پس از پایان ساخت فیلم «کونتسی از هنگکنگ» و بهطور شدیدتر پس از دریافت جایزه اسکار در سال ١٩٧٢ روبه وخامت گذاشت. از سال ١٩٧٧ بود که او بر روی «ویلچر» مینشست و سرانجام روز ٢٥ دسامبر ١٩٧٧ در سن ٨٨ سالگی درگذشت.
وی طی چند دهه فعالیت سینمایی موفق به کسب جوایز متعددی چون جایزه اسکار بهترین موسیقی برای «لایملایت» در سال ١٩٧٣، جایزه اسکار افتخاری در سال ١٩٧٢، نامزد اسکار بهترین فیلمنامه در سال ١٩۴٨ برای «آقای وردو»، نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد و بهترین فیلمنامه در سال ١٩۴١ برای «دیکتاتور بزرگ»، جایزه اسکار افتخاری در سال ١٩٢٩ برای فیلم «سیرک»، جایزه افتخاری از انجمن کارگردانان آمریکا، جایزه ربان نقرهای بهترین فیلم خارجی از انجمن روزنامهنگاران فیلم ایتالیا در سال ١٩٥٣ برای «لایملایت»، جایزه شیر طلای افتخاری ونیز در سال ١٩٧٢شد.
از مهمترین آثار كارنامه فیلمسازی چارلی چاپلین میتوان از ولگرد، شغل، بانك، مامور آتشنشانی، خیابان آرام، زندگی سگی، دوشفنگ، پسربچه، زائر، زن پاریسی، جویندگان طلا، سیرك، روشناییهای شهر، عصر جدید، دیكتاتور بزرگ، موسیو وردو، لایملایت، سلطانی در نیویورك، كنتسی از هنگكنگ، خانهبهدوش، پروفسور و طبقه مرفه نام برد.