تخریب فیلم «محمد(ص)» در روزنامه اصلاحطلبان
مطلب انتقادآمیز «شرق» علیه فیلم مجیدی را تقریباً میتوان اولین تخریب همهجانبه علیه این فیلم در سطح رسانههای ایران قلمداد کرد.
به گزارش افکارخبر، یکی از نادر مطالب تخریبی علیه فیلم «محمد رسولالله(ص)» نه از جانب یکی از رسانههای غربی، بلکه از جانب روزنامه «شرق» منتشر شده است؛ این روزنامه فیلم فاخر مجید مجیدی را با سریالهای یوسف پیامبر و تنهاترین سردار مقایسه کرده و آن را اثری ضعیف خوانده است، آن هم در حالی که اکران جهانی «محمد رسولالله(ص)» در هفتههای گذشته با تحسین و نقدهای مثبت کارشناسان سینمایی جراید دنیا مواجه شده است.
ظاهراً بیشتر از برخی بدبینیها در آن سوی آبها باید نگران برخی بدبینیها در داخل کشور بود؛ جای تعجب است که حتی غربیها هم به ندرت در تخریب فیلم «محمد رسولالله(ص)» مجید مجیدی قلم میزنند و اما روزنامه «شرق» طی مطلبی شأن این اثر سینمایی را پایین دانسته و به تخریب آن رو آورده آن هم بدون اینکه بخواهد اندکی هم به نقاط مثبت غیرقابل کتمان این اثر اشاره کند؛ این روزنامه نوشته است که فیلمنامهنویس و کارگردان هر دو در پرداخت بدون عمق این فیلم تاریخی سهیم هستند.
نویسنده این روزنامه فیلم مجیدی را از وجوه مختلف مورد انتقاد قرار داده و دست آخر با نگاهی منفی آن را با سریالهای تلویزیونی چون سریال «امام علی(ع) »، «مختارنامه»، «یوسف پیامبر» و «تنهاترین سردار» مقایسه کرده است. مطلب انتقادآمیز «شرق» علیه فیلم مجیدی را تقریباً میتوان اولین تخریب همهجانبه علیه این فیلم در سطح رسانههای ایران قلمداد کرد. رسانههای داخل کشور و بسیاری از هنرمندان و کارشناسان داخلی و خارجی در هفتههای گذشته بارها به تحسین این فیلم پرداختهاند چرا که مجیدی در آخرین فیلمش توانسته باز هم با زبان مختص سینمایی خود مفهوم کلام را از لحاظ
عاطفی به مخاطب برساند.
حتی در کمال شگفتی رسانههای غربی هم این اثر را مستقیم و غیرمستقیم تحسین کردهاند؛ بعد از این نقدهای مثبت آنچه که میتوانست به فرآیند تداوم شهرت جهانی این اثر کمک کند همراهی رسانههای داخلی بود. پیش از این، ساخته شدن فیلمی در جهان اسلام که بتواند با مخاطب غربی ارتباط عمیق برقرار کرده و ذهنیت او را در قبال اسلام تغییر دهد همچون یک رؤیا به نظر میرسید؛ چراکه رسانههای غربی از خود هیچ میلی برای اصلاح چهره مخدوش اسلام و پیامبر بزرگش نشان نمیدادند و رسانههای دنیای بیذائقه و هنر عرب هم در این راه قدمی برنمیداشتند.
حالا كه قدرت سينماي ايران با هنر خود دنياي اسلام را ظرف مدت هفت سال به آرزويش رسانده و توانسته با موفقيت چهره مخدوش پيامبر را در ذهن تماشاگران، به ويژه از جنس جهانياش تلطيف سازد، انتقاد تند و تيز و كوبنده شرق از اين فيلم، آن هم بدون اندك اشارهاي به نقاط قوت اثر، غيرمنتظره و عجيب به نظر ميرسد.