چرا در کسادی کار سیما خنده بازار گل کرد؟
خنده بازار با ابتکار و استفاده از جسارت حرکتی بر روی خط قرمز دارد و به طور مثال با ساخت آیتمی که جلسات هیات دولت را به طنز می کشد، انتقاداتی صریح نسبت یه موضوع ادغام وزارتخانه ها و افزایش تعطیلات ارائه کرد و همچنین در بخش چار پایه داغ، دروغگویی برخی مسئولان و چهره های مشهور را با شجاعت به نقد کشیده است. در کنار زبان تیز این برنامه علیه هنرمندان و ورزشکاران و مجریان که با تغییر کوچک در اسامی و تقلید چهره و حالتهای آنان به خوبی بیننده را..
در حالی كه اكثر برنامه های صداوسیما كه با هزینه های سنگین تولید می شوند، با كمبود بیننده مواجهند، مجموعه طنز خنده بازار كه از تولیدات نسبتا كم هزینه صداوسیماست، با استقبال نسبی مخاطبان رسانه ملی همراه شده است.
به گزارش آینده، مجموعه خنده بازار که قسمتهای ابتدایی آن نوروز امسال بر روی آنتن رفت، اما به دلیل تراکم برنامه تلویزیونی و عدم صراحت آن با استقبال چندانی مواجه نشد، با پخش هر شب در ماه مبارک رمضان تبدیل به یکی از پربیننده ترین برنامه های تلویزیونی شده است.![]()
سبک مجموعه های چند آیتمی که برنامه های تلویزیون و موضوعات اجتماعی و سیاسی را به طنز می کشد، برای نخستین بار توسط داریوش کاردان در مجموعه تلویزیونی نوروز ۷۲ وارد سیمای جمهوری اسلامی شد که «خنده بازار» اگرچه از نظر فنی و ظرافت فاصله قابل توجهی با نوروز ۷۲ دارد، اما از نظر محتوای انتقادی و صراحت، جذابیت بیشتری نسبت به آن مجموعه دارد.
خنده بازار با ابتکار و استفاده از جسارت حرکتی بر روی خط قرمز دارد و به طور مثال با ساخت آیتمی که جلسات هیات دولت را به طنز می کشد، انتقاداتی صریح نسبت یه موضوع ادغام وزارتخانه ها و افزایش تعطیلات ارائه کرد و همچنین در بخش چار پایه داغ، دروغگویی برخی مسئولان و چهره های مشهور را با شجاعت به نقد کشیده است.
از سوی دیگر حرکت خنده بازار به سمت هجو در بخشهایی از برنامه ها باعثافت کیفیت و عمق آن و نیز دلخوری برخی سوژه ها می گردد که نقاط مثبت این برنامه را تحت الشعاع قرار می دهد.
در کنار زبان تیز این برنامه علیه هنرمندان و ورزشکاران و مجریان که با تغییر کوچک در اسامی و تقلید چهره و حالتهای آنان به خوبی بیننده را به شخصیت مورد نظر ارجاع می دهد، پرهیز برنامه از ورود مستقیم به حوزه سیاست و اقتصاد موجب دلخوری و انتقاد چهره های ورزشی و هنری نواخته شده در برنامه گردیده است.
اگرچه کیفیت دیالوگها و اشارات مورد استفاده در آیتم هایی نظیر چارپایه داغ، نود درصد و هشت نشان می دهد نوشتن و اجرای این آیتمها برخلاف طنزهای نود شبی هریک با ممارست و مطالعه انجام شده و انرژی و زمان قابل توجهی برای تولید آنها صرف گردیده است، رفع اشکالات موجود و تبدیل این گونه برنامه ها به طنزی کاملا فاخر و فنی می تواند ضمن تداوم کار، باعثآشتی برخی مخاطبان با رسانه ملی گردد.