به گزارش برنا، عالمان ربانی و صاحبدلان اهل راز، آنان که با مهدی آل محمد(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پیوند و عقلهای دیرینه دارند، و در ندبهها و نالههای شبانهشان، همواره فرج حضرتش را از درگاه دوست تمنا میکنند، مدام نفس خود را کشیک میکشند که مبادا کاری از ایشان سر زند که مطلوب و محبوب آن دلدار بیمثال نباشد. از این رو هم خود را میپایند و هم دیگران را نسبت به مراقبت بر این دقیقه سفارش می کنند.

فقیه فقید، و عارف دانای راز، حضرت آیت الله العظمی بهجت که به تعبیر مقام معظم رهبری، سرچشمه پایان ناپذیر فیوضات معنوی بودند، یکی از این نمونه‌هاست. آنچه می‌خوانید از فرمایشان ایشان درباره امام زمان(عج) است:

هر دقیقه اى که مى‌گذرد جایگزین و عوض ندارد، از دست رفته و گذشته است و دیگر برنمى‌گردد. اى کاش اگر خانه و درِ خانه را نمى‌دانیم، کوچه را مى‌دانستیم.

حاج محمّد على فشندى(ره) هنگام تشرف به محضر حضرت صاحب عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف عرض مى‌کند:

مردم دعاى توسل مى خوانند و در انتظار شما هستند و شما را مى‌خواهند، و دوستان شما ناراحتند.

حضرت مى‌فرماید: دوستان ما ناراحت نیستند!

اى کاش مى‌نشستیم و درباره این که حضرت غائب علیه السّلام چه وقت ظهور مى‌کند، با هم گفت و گو مى‌کردیم، تا حدّاقل از منتظرین فرج باشیم. اشخاصى را مى‌خواهند که تنها براى آن حضرت باشند.

كسانى منتظر فرج هستند كه براى خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه براى برآوردن حاجات شخصى خود. چرا ما حدّاقل مانند نصارى كه در مواقع تحیّر با انجیل ارتباط دارند، با آن حضرت ارتباط برقرار نمىكنیم؟!