روایت جالبی درباره سانسور کردن کتابها
محمد الهیاری فومنی مدیر کل اداره کتاب در تازه ترین گفت وگوی خود با سینا علی محمدی، با سوال جالبی از سوی خبر نگار جام جم مواجه شده است.
به گزارش پارس توریسم ،بخشهایی از این مصاحبه که به این موضوع جالب پرداخته شده به شرح زیر است :
آقای الهیاری برخی میگویند وزارت ارشاد فایل کامپیوتری کتابها را از ناشر میگیرد تا برخی کلمات حساس و به اصطلاح مرتبط با خط قرمز را در آن با کامپیوتر جستجو کند و به این ترتیب بخشی از ممیزی به صورت خودکار اعمال میشود. مثلا در یک مورد نویسندهای میگفت در داستانش هرجا واژه «عرق» بوده است تبدیل به «نوشیدنی» شده بود و به دلیل مکانیکی بودن این جابهجاییها در بخشی از کتاب آمده بود: «نوشیدنی شرم بر پیشانیام نشست»! آیا این نوع ممیزی واقعیت دارد؟
بالقوه این امکان وجود دارد که کتاب را چه به صورت فایل pdf و چه word به کمک نرم افزارها مورد بررسی و واژهیابی قرار داد. اما آنچه قانون از ما میخواهد این نیست که با ممیزی به صورت مکانیکی برخورد شود بلکه قانون خواسته است که روح کتاب درک شود. لذا این کار به صورت ۱۰۰ درصد توسط نیروی انسانی صورت میگیرد.
من همینجا این اطمینان را میدهم که تمام کتابها به طور کامل خوانده میشوند. اما گاهی در کتابی یک موضوع که هنجار نیست و مقابل ارزشها هم قرار دارد مانند همین مثالی که شما زدید به تکرار مورد استفاده نویسنده قرار میگیرد. اگر این اتفاق در یک کتاب ۸۰۰ صفحهای و در خدمت طرح داستان باشد یا شخصیت منفی داستان را توصیف کند، از نظر کارشناسی اشکالی ندارد.
اما وقتي يك كتاب ۸۰ يا ۱۰۰ صفحهاي برخي واژهها يا مفاهيم نامتعارف را با بسامد بالا بشدت تكرار ميكند، اين از نظر قانون اباحهگري يا اباحهگرايي است. آن هنگام كارشناس تشخيص ميدهد كه اينها را بايد حذف كند و حذفشان هم اتفاقا به روح كتاب لطمهاي نميزند. اگرچه ميپذيرم ممكن است مواردي وجود داشته كه كارشناس دقت لازم را نكرده است و ما بايد تذكر دهيم.