به گزارش افکارنیوز،

سید ناصر حسینی پور نویسنده، خاطره‌نویس ایرانی و دیپلمات فرهنگی در خصوص ابراز تمایل سیروس مقدم برای ساخت سریال «پایی که جا ماند»، گفت: مصاحبه آقای سیروس مقدم را خواندم، علاقه داشتم زمان دیداری با سیروس مقدم داشته باشم تا اینکه گفتم چه بهتر که از طریق رسانه‌ها این عشق و علاقه من برای ساخت این کار از طرف من به گوش ایشان برسد که الحمدالله محقق شد.

وی در خصوص تصمیم هفت سال پیش سیروس مقدم برای ساخت چنین اثری ادامه داد: من از آدم‌هایی که هفت سال حرف می‌زنند و عمل نمی‌کنند، خسته ام. چراکه ما برای زندگی در این دنیا فرصت نداریم نسل ما نسل رو به انقراض است. درست است من جوان‌ترین رزمنده استان خود هستم، اما از آدم‌هایی که فقط حرف زدند و عمل نکرده اند، خسته شده ام. اگر سیروس مقدم هفت سال پیش حرف زده پشت حرفش عمل بوده است؛ کاش آقایانی که حرف می‌زدند اجازه می‌دادند سیروس مقدم همان سال این کار را انجام می‌داد.

نویسنده «پایی که جاماند» در خصوص همکاری با سیروس مقدم بیان کرد: قطعا خیلی از ناگفته‌هایی که در کتاب نیامده به سیروس مقدم می‌گویم و به دلیل علاقه خاصی که به ایشان دارم پرقدرت کنارشان خواهم بود.

وی ادامه داد: یک روزی از درد ها، رنج‌ها و شکنجه‌هایی که در زندان‌های عراق کشیده ام، به عنوان حق الناس با سیروس مقدم معامله می‌کنم و از خداوند می‌خواهم بخشی از آن درد‌ها را برای باقیات و صالحات سیروس مقدم بنویسد.

حسینی پور در خصوص توانایی به تصویر کشیدن سیروس مقدم برای ژانر مفقوده دفاع مقدس تصریح کرد: امسال در سریال «پایتخت» سیروس مقدم توانست داعش را به خانه‌های مردم ببرد و قطعا خواهد توانست ادبیات بازداشتگاهی را که یک زنجیره مفقوده در ادبیات دفاع مقدس است و به تاریخ دفاع مقدس وصل نشده است و از ژانر‌های مخفی دفاع مقدس است را هم در خانه‌های مردم ایران ببرد تا ملت فهیم ایران بدانند فرزندان آن‌ها در بازداشتگاه زندگی کردند و اگر چه جسم و تن آن‌ها اسیر دشمن شد، اما ایمان و اراده آن‌ها اسیر دشمن نشد.