لبخند فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

به گزارش افکار نیوز ،در لحظات آخرين عمر پيامبر، صلی الله علیه و آله وسلم، فاطمه، علیها السلام، خود را روي پدر انداخته نگاه به چهره وي ميكرد و ناله و گريه مينمود و ميگفت: " اي سفيد رو و آبرومندي كه به بركت و آبروي تو از ابرها طلب باران ميشد، اي پناهگاه يتيمان و نگهبان بيوه زنان."

پیامبر، صلی الله علیه وآله وسلم، چشم خود را باز کرد و با آهنگی ضعیف فرمود: " دخترم این سخن و شعر، گفتار عمویت ابوطالب است این را نگو بلکه(آیه قرآن بخوان و) بگو: محمد نبود مگر فرستاده‌ای که پیش از او رسولانی آمدند و گذشتند. آیا اگر او بمیرد یا کشته شود شما به دوران جاهلیت بازگشت خواهید نمود؟ "

فاطمه، علیها السلام، گریه‌ای طولانی کرد. رسول خدا، صلی الله علیه وآله وسلم، اشاره فرمود که به وی نزدیک شود. زهرا، علیها السلام، به پدر نزدیک شد؛ پیامبر، صلی الله علیه وآله وسلم، در گوش او رازی گفت که چهره فاطمه، علیها السلام، از آن گشوده گردید. در روایت آمده که به فاطمه، علیها السلام، گفته شد: " رسول خدا، صلی الله علیه وآله وسلم، با تو چه گفت که اندوه و اضظرابی که به خاطر درگذشت پیامبر، صلی الله علیه وآله وسلم، بر تو چیره شده بود، مرتفع گردید. "

فاطمه، علیها السلام، فرمود: " پدرم به من خبر داد که من نخستین کس از اهل بیت اویم که به وی خواهم پیوست، و دیرزمانی بعد از ارتحال او بر من نمی‌گذرد که زندگیم به سرآمده و به آن حضرت ملحق خواهم شد، و این خبر، مایه شادمانی من گردید. "

در این قسمت از روایت و تاریخ، دو مطلب از روحیات حضرت صدیقه طاهره، علیها السلام، را مشاهده می‌کنیم که یکی، امری طبیعی است و جای شگفتی ندارد و دیگری در مردمان عادی بی‌سابقه بوده و به راستی حیرت‌آور است و به همین جهت، حکایت از فوق‌العادگی روح والای آن بانوی بزرگ جهانیان می‌کند.

نخستین مطلب، اندوه عمیق و درد رنجباریست که حضرت زهرا،، علیها السلام، از نزدیک شدن فراق و جدایی پدر بزرگوارش احساس می‌کرد. این مطلب، کم و بیش عاد‌یست و فرزند به ویژه دختر از مرگ پدر، احساس رنج و ناراحتی می‌کند و اندوهناک می‌گردد که البته اندوه فاطمه، علیها السلام، در این مصیبت، جانکاه و کشنده بود.

ولی آن چه با معیارهای طبیعی توجیه نمی‌شود صحنه دومی‌ است که برای صدیقه طاهره،، علیها السلام، دست داده؛ یعنی شادی و ابتهاج قهری بانوی اسلام از این که پیامبر به او گفته دیری نخواهد پایید که تو به من ملحق می‌شوی.

شگفتا! بانوی جوان و تازه سال، با داشتن همسری عزیز و بی‌نظیر و چهار فرزند خردسال، نورسته، زیبارو، محبوب و آتیه ساز که هر کدام جداجدا درِ دنیایی از امید را به روی آدمی می‌گشاید، از شنیدن خبر مرگ زودرس خود شادمانی می‌کند؛ زیرا خبر مرگ، بشارت پیوستن به پدر عالیقدر را به همراه دارد و نوید می‌دهد که دوران فراق، جدایی و محرومیت از دیدار پدری که پیام‌‌آور رحمت و لطف الهی بود، بسیار کم است و این که در میان خاندان پیامبر او از همه زودتر به رسول خدا خواهد پیوست.

اینجاست که دلدادگی فوق‌العاده فاطمه، علیها السلام، به پدر بزرگوارش را می‌توان ارزیابی کرد.


منبع : saafi.ir