تبلیغات
کد خبر: ۲۳۰۰۰۰

هدایت را از خود شروع کنیم

انسان هدایت یافته بعد از چنین هدایتی که از سرِ معرفت نفس و خودشناسی باشد دیگر در برابر گمراهیِ گمراهان مصون خواهد شد.

هدایت را از خود شروع کنیم

سرویس مذهبی افکارنیوز- «ای انسان، چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟ همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظم کرد و به هر صورتی که خواست تو را ترکیب کرد.» ۱

نکته تفسیری: در این آیات شریفه، خداوند ابتدا انسان را به سبب غرور و کفرانش توبیخ کرده و سپس او را در برابر خداوند قرار داده که هم ربّ اوست و هم به او کریم و بزرگوار است: با ربوبیتش، پیوسته انسان را در تحت حمایت خود قرار می دهد و امور مادی و معنوی او را عهده دار است و با کرم و بزرگواری اش بی آنکه پاداشی بخواهد و عوضی طلب کند او را بر سر خوان نعمتهای ظاهری و باطنی و معنوی و مادی خویش نشانده است؛ و انسان در برابر این سوال و توبیخ هیچ جوابی ندارد. اگر بخواهد بگوید: پروردگارا، کرمت مرا مغرور کرد؛ از او پذیرفته نیست، زیرا قبلا خداوند فرموده: «لَئِن شَکَرتُم لَاَزیدَنَّکُم وَ لَئِن کَفَرتُم اِنَّ عَذابی لَشَدیدٌ.» ۲

علاوه بر این اگر گفتن این جمله که «کَرَم تو مرا مغرور کرد.» ۳ عذاب را از او برگرداند، باید در مورد همه کفار و معاندان هم مؤثر باشد که قطعا چنین نیست. ۴

انسان دروازه معنویت خویش
انسان همیشه برای خود دروازه ورود معنویت و کمال بوده؛ یعنی از طریق خودش می تواند عالم معنویت و عرصه کمال خویش را کشف کند و به آن دست یابد.

«سَنُریهِم ایاتِنا فِی الافاقی وَ فی اَنفُسِهِم حَتّی یَتَبَیَّنَ لَهُم اَنَّهُ الحَقُّ؛ به زودی نشانه های خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنها نشان می دهیم تا برای آنان آشکار شود که او حق است.» ۵

یعنی اگر اسنان دائما به خود و در خود بیندیشد آشکاری حقانیت حق در وجود او مستمر و دایمی خواهد بود. این حدیثعلوی و نبوی معروف است که «من عرف نفسه فقد عرف ربّه؛ کسی که خود را بشناسد پروردگار خود را شناخته است.» ۶

و از اینها صریح تر و گویا تر این آیه کریمه است:
«یا ایها الذین امنوا علیکم انفسکم لا یضرکم من ضل اذا اهتدیتم الی الله مرجعکم جمیعا فینبئکم بما کنتم تعملون؛ ای کسانی که ایمان آورده اید، مراقب خود باشید. اگر شما هدایت یافته اید، گمراهی کسانی که گمراه شده اند به شما زیانی نمی رساند. بازگشت همه شما به سوی خداست؛ و شما را از آنچه عمل می کردید آگاه می سازد.» ۷

آری، راه هدایت پرداختن به خویشتن و خودگرایی و درون نگری و خودکاوی است. در این صورت، انسان هدایت یافته بعد از چنین هدایتی که از سرِ معرفت نفس و خودشناسی باشد دیگر در برابر گمراهیِ گمراهان مصون خواهد شد.

منبع:
۱. سوره انفطار، آیه ۶-۸.
۲. سوره ابراهیم، آیه ۷.
۳. بعضی مفسران معتقدند کلمه «کریم» در این آیه از باب تلقین حجت است و با این حرف عذاب از انسان برطرف می شود.
۴. اقتباس از تفسیر المیزان.
۵. سوره فصلت، آیه ۵.
۶. از پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم در بحارالانوار، ج۵۸، ص۹۱؛ از امام علی علیه السّلام در غررالحکم باب معرفة النفس.
۷. سوره مائده، آیه ۱۰۵.
۸. آیه های زندگی، ص۲۹-۳۰.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات